Ümit YILDIRIM

Acýlarýmýz Kardeþtir Bizim Aþktadýr Umut BALONUN ÝÇÝNDE AÇILAN ÞEMSÝYE Bir Þimþek Gibi Yaþamak Bir Ürpertiydi O Bir Uðultu Çiçekler Onun Þiirleriyle Açar Damla Damla Düþtüm Topraða DEMÝRCÝNÝN ÇAÐRISI En Parlak Güneþler Bile Gülünde Solan Taþýn Güneþi bile ateþe verdin Hasretin Rengi Karanlýk Kara Ozan Karanlýðýn Aydýnlýktýr Senin Kimsesiz Olduðunu Hissetti Kölelerin Aðýdý Kör, Pis, Zehirli Bir Kuyu KULAÐI KESÝK OZAN Kuþlar Açtý Topraðýnda Melankolik Adam Saat Kulesinin Dedikleri Sen Kimin Kalemisin? SEN UÇMAYI HATIRLA Siyah Yokluðun Rengidir SONUNA KADAR TUTKUN Spinoza’nýn Tanrýsý Sula Taþý Týpký Bir Güvercin Gibi Uçamayan Bir Kuþ Gibi Uçtu Güvercinlerin En Beyazý UZUN YOLCULUKLARIN YORGUNU Yabanýl Bir Yaným Vardý Benim Yaþamý Ben Seçmedim Yaþadýklarýmý da Yaþýyormuþ Gibi Yaþýyorum Yiyerek Ölmek, Ölerek Yaþamak Yorgun Bir Gecenin Kýyýsýnda