Sedat YALÇIN
Kutlamalar Hakkýnda
Ýnsanlar arasýndaki iletiþim günümüzde inanýlmaz boyutlara ulaþtý. Ýstediðimiz an istediðimiz kiþi ile çeþitli yollarla -sesli, görüntülü, yazý ile vs- haberleþebiliyoruz. Ancak iletiþim kurarken daha içten, daha samimi, daha nazik, olamaz mýyýz diye düþünüyorum. Amaç sadece haberleþmek mi? Bir görevi baþtan savmak mý? Yoksa karþýmýzdaki kiþi ile yürekten bir iliþki mi hedefliyoruz?
Eskiden sadece mektup, tebrik ile yapýlan haberleþmelerde de bazý nezaket kurallarý vardý. Örneðin bayram, yýlbaþý.. vs kutlamalarda tebrik yazarken muhakkak el yazýmýz ile yazýp imzamýzý atardýk. Bu karþýmýzdaki kiþiye gösterilen bir saygý, incelik ifadesi idi. Bir iþ adamýnýn, bir bürokratýn, bir milletvekilinin sekreterine “Kýzým þu masada duran fihristteki adres listesindeki kiþilere birer bayram, yýlbaþý kartý gönder“ dediði zaman; sekreter haným daha önce matbaada basýlmýþ -hatta bazen imzasý da matbu halde basýlmýþ olabiliyordu- kartlarý zarfa koyup gönderirdi. Bu kartlarý alan kiþiler için hiçbir deðer ifade etmezdi. Ancak eðer bir çýkarý varsa bu kartlar o kiþi için bir deðer ifade ederdi. Size gelen bir kartý kiþi parmaklarý arasýna aldýðý kalemiyle yazarken yüreðindeki sevgiyi de katmýþ oluyordu bu kartýn içerisine. Sizce de öyle deðil mi?
Gelelim günümüze.
Günümüzde elimizin altýnda telefon denilen muhteþem bir alet var. Daðbaþýndaki çobanýmýz dahi cep telefonuna sahip. Bayram veya yýlbaþýlarda veya özel günlerde sevdiðimiz kiþilere telefon edip seslerini duyup, biz de kendi sesimizle onlarý kutlasak çok daha hoþ, nazik, ince bir davranýþ olmaz mý? Seslerimizi duymak yüreklerimizde ayrý bir titreþim uyandýrmaz mý? Ancak çoðu kiþi mesaj yazýp listesindeki tüm kiþilere göndermeyi tercih ediyor. Çoðu zaman listesinde kimlerin olduðunu bile hatýrlamýyordur belki. Tamamen bir görevi yerine getirmenin ötesinde bir anlamý olduðunu düþünmüyorum. Mektup, tebrik kartý gönderme döneminde sekreterine matbu kartlarý gönderten kiþiden hiçbir farkýmýz yok, anlam bakýmýndan. Neden bu inceliði göstermekten kaçýnýyoruz? Maddi açýdan desem! Çok az bir ihtimal.. Haydi daha içten, daha ince bir davranýþ olarak kutlamalarýmýzda kendi sesimizle birbirimize ulaþalým. Düþünülmeye deðmez mi. Ne dersiniz?
Haydi bu bayram dostlarýmýzý kendi sesimizle arayalým...
Sedat YALÇIN
syalcin50@yahoo.com
Ýnsanlar arasýndaki iletiþim günümüzde inanýlmaz boyutlara ulaþtý. Ýstediðimiz an istediðimiz kiþi ile çeþitli yollarla -sesli, görüntülü, yazý ile vs- haberleþebiliyoruz. Ancak iletiþim kurarken daha içten, daha samimi, daha nazik, olamaz mýyýz diye düþünüyorum. Amaç sadece haberleþmek mi? Bir görevi baþtan savmak mý? Yoksa karþýmýzdaki kiþi ile yürekten bir iliþki mi hedefliyoruz?
Eskiden sadece mektup, tebrik ile yapýlan haberleþmelerde de bazý nezaket kurallarý vardý. Örneðin bayram, yýlbaþý.. vs kutlamalarda tebrik yazarken muhakkak el yazýmýz ile yazýp imzamýzý atardýk. Bu karþýmýzdaki kiþiye gösterilen bir saygý, incelik ifadesi idi. Bir iþ adamýnýn, bir bürokratýn, bir milletvekilinin sekreterine “Kýzým þu masada duran fihristteki adres listesindeki kiþilere birer bayram, yýlbaþý kartý gönder“ dediði zaman; sekreter haným daha önce matbaada basýlmýþ -hatta bazen imzasý da matbu halde basýlmýþ olabiliyordu- kartlarý zarfa koyup gönderirdi. Bu kartlarý alan kiþiler için hiçbir deðer ifade etmezdi. Ancak eðer bir çýkarý varsa bu kartlar o kiþi için bir deðer ifade ederdi. Size gelen bir kartý kiþi parmaklarý arasýna aldýðý kalemiyle yazarken yüreðindeki sevgiyi de katmýþ oluyordu bu kartýn içerisine. Sizce de öyle deðil mi?
Gelelim günümüze.
Günümüzde elimizin altýnda telefon denilen muhteþem bir alet var. Daðbaþýndaki çobanýmýz dahi cep telefonuna sahip. Bayram veya yýlbaþýlarda veya özel günlerde sevdiðimiz kiþilere telefon edip seslerini duyup, biz de kendi sesimizle onlarý kutlasak çok daha hoþ, nazik, ince bir davranýþ olmaz mý? Seslerimizi duymak yüreklerimizde ayrý bir titreþim uyandýrmaz mý? Ancak çoðu kiþi mesaj yazýp listesindeki tüm kiþilere göndermeyi tercih ediyor. Çoðu zaman listesinde kimlerin olduðunu bile hatýrlamýyordur belki. Tamamen bir görevi yerine getirmenin ötesinde bir anlamý olduðunu düþünmüyorum. Mektup, tebrik kartý gönderme döneminde sekreterine matbu kartlarý gönderten kiþiden hiçbir farkýmýz yok, anlam bakýmýndan. Neden bu inceliði göstermekten kaçýnýyoruz? Maddi açýdan desem! Çok az bir ihtimal.. Haydi daha içten, daha ince bir davranýþ olarak kutlamalarýmýzda kendi sesimizle birbirimize ulaþalým. Düþünülmeye deðmez mi. Ne dersiniz?
Haydi bu bayram dostlarýmýzý kendi sesimizle arayalým...
Sedat YALÇIN
syalcin50@yahoo.com
"Sedat YALÇIN" bütün yazýlarý için týklayýn...