Ahmet Zeki YEÞÝL
KÖZLÜ SÖZLER(ÝM)
Basiret dediðin þey nedir ki? Baðlanýr, çözülür.
Bitmeyen iliþki yoktur, baþlamamýþ iliþki vardýr.
Ýyi ki önce sen sevdin. Prensibimdir, beni sevmeyeni sevmem.
Dile düþmesin diye adýmýz, sesli harfleri kaldýrdým.
Çok bekletmedik. Sevdik gitti… Ayrýlýk.
Ýhtiyaç fazlasý sevgim var ama Outlet açmýyorum. Vergisi olur, sigortasý olur, sonra insan piþman olur.
Konjonktürel durum, insanlarý katma deðeri yüksek aþklara yöneltiyor.
Ýnsan oturduðu yere bakmalý. Rahat da olabilir, rahat da batabilir.
Düþündük, taþýndýk, kimsenin ruhu duymadý.
Sýfýra sýfýr, elde var umut.
Susturacaðým saati, pilini çýkartacaðým. Biliyorum, yine de durmayacak zaman.
Hayatý akýþýna býraktýk, üstümüz baþýmýz battý.
Ýçimizde cennet bahçeleri dururken otobanlarda geziyoruz.
"Bu gün ne giysem?"i izliyorum, giyinmiyorum. "Yemekteyiz"i izliyorum, yemiyorum. Her þeyin tersini yapýyorum yani…
Vicdanýmýn refakatçýsýyým.
Dairenin dýþýndan gelip geçen doðru çemberi yalayarak geçmiþse "teðet"; doðru, bir yerden çemberi delip dairenin içine girmiþ ve sonra dýþarýya çýkmýþsa "geçmiþ olsun" denir.
Dikkat edin... Sorumluluk almak istemeyen insanlar size, "Kendine iyi bak" der. "Ben sana bakarým" demez.
Kulaðýnýz çýnlarsa, birisi anýyordur. Gözünüz seðirirse, kulaðýnýzý çýnlatan kiþi geliyordur… Çayý ocaða koyun.
Vücudunuzdaki keneye çýplak elle dokunmayýn. Aksi halde keneyi tahrik edersiniz.
Geliþen teknolojiye raðmen aðzýmýzda oluþan diþ plaklarýnda vicdanýmýzýn sesini dinleyemeyeceðiz
Olay Yeri Ýnceleme Ekibi, "Bu kalp sevmiþ" dedi.
"Yolu Sibirya'dan geçen herkesle bir gün bir yerde buluþuruz" dersem inanma.
"Gülmekten öldük" deyince, Azrail güldürdü zannettim.
“Gel keyfim gel” demem yeterli, gelir.
"Sev dedi" gözlerim, meðer yanýltmýþ beni gözlüklerim.
Ýçini görmeden, nasýl oluyor da "Ýçin dýþýndan güzel" diyorlar anlamýyorum.
Eskiden; arýlar ölmezdi, kuþlar ölmezdi, balýklar ölmezdi. Biz ölürdük. Dünya ne kadar deðiþti...
Ahmet Zeki YEÞÝL
"Ahmet Zeki YEÞÝL" bütün yazýlarý için týklayýn...
Basiret dediðin þey nedir ki? Baðlanýr, çözülür.
Bitmeyen iliþki yoktur, baþlamamýþ iliþki vardýr.
Ýyi ki önce sen sevdin. Prensibimdir, beni sevmeyeni sevmem.
Dile düþmesin diye adýmýz, sesli harfleri kaldýrdým.
Çok bekletmedik. Sevdik gitti… Ayrýlýk.
Ýhtiyaç fazlasý sevgim var ama Outlet açmýyorum. Vergisi olur, sigortasý olur, sonra insan piþman olur.
Konjonktürel durum, insanlarý katma deðeri yüksek aþklara yöneltiyor.
Ýnsan oturduðu yere bakmalý. Rahat da olabilir, rahat da batabilir.
Düþündük, taþýndýk, kimsenin ruhu duymadý.
Sýfýra sýfýr, elde var umut.
Susturacaðým saati, pilini çýkartacaðým. Biliyorum, yine de durmayacak zaman.
Hayatý akýþýna býraktýk, üstümüz baþýmýz battý.
Ýçimizde cennet bahçeleri dururken otobanlarda geziyoruz.
"Bu gün ne giysem?"i izliyorum, giyinmiyorum. "Yemekteyiz"i izliyorum, yemiyorum. Her þeyin tersini yapýyorum yani…
Vicdanýmýn refakatçýsýyým.
Dairenin dýþýndan gelip geçen doðru çemberi yalayarak geçmiþse "teðet"; doðru, bir yerden çemberi delip dairenin içine girmiþ ve sonra dýþarýya çýkmýþsa "geçmiþ olsun" denir.
Dikkat edin... Sorumluluk almak istemeyen insanlar size, "Kendine iyi bak" der. "Ben sana bakarým" demez.
Kulaðýnýz çýnlarsa, birisi anýyordur. Gözünüz seðirirse, kulaðýnýzý çýnlatan kiþi geliyordur… Çayý ocaða koyun.
Vücudunuzdaki keneye çýplak elle dokunmayýn. Aksi halde keneyi tahrik edersiniz.
Geliþen teknolojiye raðmen aðzýmýzda oluþan diþ plaklarýnda vicdanýmýzýn sesini dinleyemeyeceðiz
Olay Yeri Ýnceleme Ekibi, "Bu kalp sevmiþ" dedi.
"Yolu Sibirya'dan geçen herkesle bir gün bir yerde buluþuruz" dersem inanma.
"Gülmekten öldük" deyince, Azrail güldürdü zannettim.
“Gel keyfim gel” demem yeterli, gelir.
"Sev dedi" gözlerim, meðer yanýltmýþ beni gözlüklerim.
Ýçini görmeden, nasýl oluyor da "Ýçin dýþýndan güzel" diyorlar anlamýyorum.
Eskiden; arýlar ölmezdi, kuþlar ölmezdi, balýklar ölmezdi. Biz ölürdük. Dünya ne kadar deðiþti...
Ahmet Zeki YEÞÝL
"Ahmet Zeki YEÞÝL" bütün yazýlarý için týklayýn...