Nurdan ÇAKIR TEZGÝN
Yaþlýlýk sanrýlarý / "Bi'þeyim yok benim!"
Yaþlýlýk üzerine kurulan düþler pek çok gereksiz fantezi içerir!
Yaþlýlýk hallerine ön hazýrlýk olsun diye etrafýndaki yaþlýlarý yakýn markaja alan bazý insanlar, yaþlýlar ile aralarýnda sessiz ittifak kurarlar. Ýçlerinde bir yerde yaþlýlýk mevhumuna iliþkin özel bir sayfa hep açýk durur. Kayýt edilecek ne çok yeni davranýþ biçimi vardýr, bu gibi durumlarda sýradan haller bile kayýt altýna alýnca yeni keþiftir ya!
Belki bu yüzden yaþlýca insanlar hep gözlemimdedir. Bugün dostlarla oturduðumuz kafede, kalabalýk bir grup yaþlý haným dikkatimi çekti. Arkadaþlarla yaþ ortalamalarýný tahmin etmek üzere konuþuyorduk ki, içlerinden en genç ve þýk görünümlü olaný kalkýp yanýmýza geldi ve dillendiremediðimiz sorularýmýza, sanki tahmin etmiþ gibi yüksek sesle yanýtlar verdi!
Pat diye; “merak ettiðinizin farkýndayým, yaþ ortalamamýz 80” dedi þaþýrdýk, çünkü; ben de 78 – 80 civarý tahmininde bulunmuþtum!
Narlýdere Dinlenme Evi’nden geldiklerini söyleyen Zehra haným, yaþadýklarý dinlenme evini yerlere göklere sýðmayan bir beðeni ile yüceltti. Öyle coþkuyla anlatýyordu ki, sanýrsýnýz beþ yýldýzlý bir otelde sonsuz bir tatildeler! Öyledir aslýnda, bu tür yerler sonsuzluða yolculuðun son duraklarý deðil midir?
Yaþadýklarý dinlenme evinin kültür ve gezi baþkaný olduðunu ifade eden Zehra Haným, yýllarca Foça’da oturduðunu ve arada sýrada evini dolaþmaya geldiðini söylerken etrafýnda tanýdýðý pek çok eski ahbabýna sevgi dolu gülücükler atýyordu. Haným arkadaþlarýný göstererek “onlar dönecekler az sonra Narlýdere’ye, ben buradaki evimde birkaç gün kalacaðým” derken yaþama olan baðlýlýðýný adeta haykýrýyordu. Masadaki arkadaþlarýmýzla maþallah çekip gýptayla izledik Zehra Hanýmý…
Az sonra, sürgülü kapýlý bir minibüs yolu kapatacak þekilde çarþýnýn orta yerinde durdu ve gördüðümüz bütün yaþlý hanýmlar yavaþ hareketlerle birer birer arabaya bindiler… Zehra Haným, arkadaþlarýný yolcu etmenin telaþýyla gözümüzün önünde öyle bir tökezledi ki, “ah nazar deðdirdik kadýna” der demez kaldýrýma boylu boyunca uzandý!
Hepimiz fýrladýk yerimizden. Kan revan içinde kalan yaþlý kadýn; “yok bir þey, yok bi’þey beyaz saçlý gence takýlacaktým ben senden gencim diye” mýrýldanýrken, adeta bir mantra gibi tekrarlayýp duruyor ayný sözcükleri! O da þokta, biz de. Düþmenin verdiði panikle, pek çok iniþ çýkýþý ayný anda yaþayan yaþlý kadýnýn o yalnýzlýðý içime öylesine dokundu ki…
Bir eliyle alnýný tutuyor, her yanýna bulaþan kanýný silmeye çalýþýyor ve nedense bir an önce oradan kaçýp gitme isteðiyle zorla oturttuðumuz saldalyeden kalkmaya yelteniyor! Bu nasýl bir içgüdü?
“Yok bir þeyim giderim ben, kusuruma bakmayýn, ay sizlere de zahmetler verdim, yok bi’þeyim” diye mýrýldanarak, etrafýný velveleye vermenin kaygýsýný taþýyan 80 yaþýndaki hanýmýn çocuksu çaresizliði karþýsýnda, bütün her þey bir anlýðýna durdu.
Yaþlýlýk üzerine düþler kurmak da neyin nesi? Ýþte her þey ortada; düþ ve gerçek…
Dakikalar önce objektifime gülüþerek poz verdiler , gidiþlerini; anaokulu çocuklarýný sevecenlikle birer birer servis arabasýna bindiren öðretmenler gibi izledik …
Yaþam, yaþlýlýk.
Hepsi an içinde…
Nurdan ÇAKIR TEZGÝN
"Nurdan ÇAKIR TEZGÝN" bütün yazýlarý için týklayýn...
Yaþlýlýk üzerine kurulan düþler pek çok gereksiz fantezi içerir!
Yaþlýlýk hallerine ön hazýrlýk olsun diye etrafýndaki yaþlýlarý yakýn markaja alan bazý insanlar, yaþlýlar ile aralarýnda sessiz ittifak kurarlar. Ýçlerinde bir yerde yaþlýlýk mevhumuna iliþkin özel bir sayfa hep açýk durur. Kayýt edilecek ne çok yeni davranýþ biçimi vardýr, bu gibi durumlarda sýradan haller bile kayýt altýna alýnca yeni keþiftir ya!
Belki bu yüzden yaþlýca insanlar hep gözlemimdedir. Bugün dostlarla oturduðumuz kafede, kalabalýk bir grup yaþlý haným dikkatimi çekti. Arkadaþlarla yaþ ortalamalarýný tahmin etmek üzere konuþuyorduk ki, içlerinden en genç ve þýk görünümlü olaný kalkýp yanýmýza geldi ve dillendiremediðimiz sorularýmýza, sanki tahmin etmiþ gibi yüksek sesle yanýtlar verdi!
Pat diye; “merak ettiðinizin farkýndayým, yaþ ortalamamýz 80” dedi þaþýrdýk, çünkü; ben de 78 – 80 civarý tahmininde bulunmuþtum!
Narlýdere Dinlenme Evi’nden geldiklerini söyleyen Zehra haným, yaþadýklarý dinlenme evini yerlere göklere sýðmayan bir beðeni ile yüceltti. Öyle coþkuyla anlatýyordu ki, sanýrsýnýz beþ yýldýzlý bir otelde sonsuz bir tatildeler! Öyledir aslýnda, bu tür yerler sonsuzluða yolculuðun son duraklarý deðil midir?
Yaþadýklarý dinlenme evinin kültür ve gezi baþkaný olduðunu ifade eden Zehra Haným, yýllarca Foça’da oturduðunu ve arada sýrada evini dolaþmaya geldiðini söylerken etrafýnda tanýdýðý pek çok eski ahbabýna sevgi dolu gülücükler atýyordu. Haným arkadaþlarýný göstererek “onlar dönecekler az sonra Narlýdere’ye, ben buradaki evimde birkaç gün kalacaðým” derken yaþama olan baðlýlýðýný adeta haykýrýyordu. Masadaki arkadaþlarýmýzla maþallah çekip gýptayla izledik Zehra Hanýmý…
Az sonra, sürgülü kapýlý bir minibüs yolu kapatacak þekilde çarþýnýn orta yerinde durdu ve gördüðümüz bütün yaþlý hanýmlar yavaþ hareketlerle birer birer arabaya bindiler… Zehra Haným, arkadaþlarýný yolcu etmenin telaþýyla gözümüzün önünde öyle bir tökezledi ki, “ah nazar deðdirdik kadýna” der demez kaldýrýma boylu boyunca uzandý!
Hepimiz fýrladýk yerimizden. Kan revan içinde kalan yaþlý kadýn; “yok bir þey, yok bi’þey beyaz saçlý gence takýlacaktým ben senden gencim diye” mýrýldanýrken, adeta bir mantra gibi tekrarlayýp duruyor ayný sözcükleri! O da þokta, biz de. Düþmenin verdiði panikle, pek çok iniþ çýkýþý ayný anda yaþayan yaþlý kadýnýn o yalnýzlýðý içime öylesine dokundu ki…
Bir eliyle alnýný tutuyor, her yanýna bulaþan kanýný silmeye çalýþýyor ve nedense bir an önce oradan kaçýp gitme isteðiyle zorla oturttuðumuz saldalyeden kalkmaya yelteniyor! Bu nasýl bir içgüdü?
“Yok bir þeyim giderim ben, kusuruma bakmayýn, ay sizlere de zahmetler verdim, yok bi’þeyim” diye mýrýldanarak, etrafýný velveleye vermenin kaygýsýný taþýyan 80 yaþýndaki hanýmýn çocuksu çaresizliði karþýsýnda, bütün her þey bir anlýðýna durdu.
Yaþlýlýk üzerine düþler kurmak da neyin nesi? Ýþte her þey ortada; düþ ve gerçek…
Dakikalar önce objektifime gülüþerek poz verdiler , gidiþlerini; anaokulu çocuklarýný sevecenlikle birer birer servis arabasýna bindiren öðretmenler gibi izledik …
Yaþam, yaþlýlýk.
Hepsi an içinde…
Nurdan ÇAKIR TEZGÝN
"Nurdan ÇAKIR TEZGÝN" bütün yazýlarý için týklayýn...