Iþýk Teoman
Suuçtu’dan Su Uçuran’a
Bu yýl gezilerimize þelalelerden baþladýk. Bursa’nýn Mustafakemalpaþa ilçesindeki Suuçtu Þelalesi’ni geçen yazýmýzda anlatmýþtýk ve tadýna doyamamýþtýk. Bu kez fazla uzaða gitmeye gerek yok, bunu Ýzmir’de yaþayanlar için söylüyorum. Gezilerimiz Türkiye’nin dört bir yanýndaki internet okuyucularý tarafýndan da ilgiyle izleniyor. Yani yolu Ýzmir’e düþen veya bu bölgeye gezi planlayan doðaseverlerin de ilgisini çeker düþüncesindeyim. Suuçtu Þelalesi ile adaþ bir þelalenin adýný çok duydum ama bir türlü gidemedim. Suuçtu Þelalesi ile ilgili yazýmý okuyan bir doðasever bana; “Burnunuzun dibindeki güzellikleri görmüyorsun ve yazmýyorsun” diye sitem eden bir mail atýnca o anda programý yaptým, güzergahý çizdim kafamda. Aliaða Su Uçuran Þelalesi’ne gidilecek.
Umarým santral falan kurmaya kalkmazlar
Birçok insan bu ismi ilk defa duymuþ olabilir, çok yakýnlarda keþfedilmiþ bir doðal güzellik, umarým baþýna bir iþ gelmez, santral falan kurmaya kalkmazlar. Þelale yakýn olunca günübirlik program yaptým. Ama gittiðimde gördüm; kamp kurmak için öyle uygun, öyle güzel yerleri gözüme kestirdim ki…
Bizim ekip ile önümüzdeki süreçte bir plan yapabiliriz. Bu kez ailece kalkýþtýk. Hava kapalý, bulutlu, sýkýcý ve yaðmurlu gibi göründüðü için sabah gidip gitmemekte kararsýz kaldýk. Öðlene doðru bulutlar çekilip güneþ biraz yüzünü gösterince bilgisayarýn baþýna oturdum ve güzergahý belirledim. Menemen üzerinden Çukur Köy yoluyla bir gidiþ var. Ayrýca Aliaða’dan Türkmen Köyü yolundan da ulaþýlýyor. Menemen’in Buruncuk mevkiine varmadan önce, Çukur Köy yoluna giriþ yaptýk. Eski Gediz köprüsünü geçtikten sonra Çukur Köy’e yöneldik. Ancak bilgi almak için yolda durdurduðumuz köylüler bu yoldan þelaleye gitmenin çok zor olduðunu ve yola çok erken çýkmak gerektiðini söyleyince güzergah otomatik olarak deðiþti ve Aliaða’ya yöneldik.
Horoz sesleri, tezek kokularý
Aliaða’ya varmadan önce yaðmur atýþtýrmaya ve hava kapanmaya baþlayýnca biraz tadýmýz kaçtý. Merkezde alýþveriþ yaptýktan sonra Aliaða giriþinin tam karþýsýndaki yolu takip ederek aracýmýzla zirveye týrmanmaya baþladýk. Karakuzu Köyü’ne vardýktan sonra kahvede biraz nefes aldýk. Karakuzu Köyü’nden sonra Otmanlar Köyü’ne ulaþtýðýmýzda güneþin yüzünü göstermesini fýrsat bilen köyün genç kýzlarýnýn rengarenk yerel giysiler içinde çimlerin üzerindeki sohbeti görülmeye deðerdi.
Otmanlar Köyü’nden sonra yaklaþýk on dakikalýk yolculuðun ardýndan kýrmýzý kiremitleri, horoz sesleri ve tezek kokularýyla Türkmen Köyü karþýmýza çýktý. Köye girmeden önce asfalt yolun saðýndan toprak yola yöneldik. Gözümüze kestirdiðimiz asýrlýk meþe aðacýnýn altýna otomobilimizi park ettik. Yemyeþil otlarýn arasýnda ve hayvan sulaðýnýn hemen önünde küçük taþlardan yaptýðým ocakta, odun ateþinin üzerinde sucuklar cýzýrtýlar arasýnda piþerken, Ayþe gazete okuyor; Ezgi de etrafý keþfetmeye ve börtü böceklerden uzak durmaya çalýþýyordu. Karnýmýzý doyurduktan sonra yine köylülerden tarif aldýk ve yola koyulduk.
Uzun bir yürüyüþ yaptýk
Yer yer çamur ve toprak yolu takip ederek taþ ocaðýna ulaþmaya çalýþýrken, yolda park etmiþ üç-beþ araç sahibi otomobil ile devam etmenin mümkün olmadýðýný söyleyince biz de park ederek yürümeye baþladýk. Çam ormanlarýnýn arasýnda kuþ sesleri ve yol kenarýnda akan derenin þýrýltýsýný dinleyerek yaklaþýk 20 dakika sonra tarif üzerine terk edilmiþ taþ ocaðýný bulduk. Ancak herhangi bir iþaret ve yol levhasý bulunmadýðýndan serseri mayýn gibi bir oraya bir buraya çýkýþ yolu aramaya baþladýk.
Yardýmýmýza geri dönüþ yapan doðaseverler yetiþti. Onlardan aldýðýmýz tarifle derenin karþý yakasýna geçerek zirveye týrmanmaya baþladýk. Tekrar bulutlanan ve kararan hava nedeniyle sýcaklýk artýnca biraz sýkýntýlý bir yolculuk yaptýk. Ancak asýrlýk aðaçlar, rengarenk çiçekler, zeytin aðaçlarý, erguvanlar, binbir çeþit otlarýn yaydýðý mis gibi kokular arasýnda yolumuzu tekrar kaybettik. Yeni keþfedilen yerlerde yaþanan bildik sýkýntýlardý bunlar.
Yanlýþ yol þelaleye ulaþtýrdý
Þansýmýza dönüþ yapan birinin yardýmýyla aðaçlarýn arasýndan, kayalarýn üzerinden, dar yollardan geçerek o muhteþem þelalenin gözesine ulaþtýk.
Minicik bir suyun yarattýðý görkemli görüntü hemen altýmýzdaydý, sesini duyuyor ama biz onu yine göremiyorduk. Büyük þelaleye ulaþmak isterken kaynaðý bulmuþtuk. Yön levhalarý olmadýðý için bulmakta oldukça zorlandýðýmýz þelaleden havanýn kararmasý nedeniyle tam umudumuzu kesmiþken yanlýþ girdiðimiz bir yoldan o muhteþem görüntüye ulaþtýk ve derin bir nefes aldýk. Yaklaþýk 40 metreden süzülen þelalenin zemine ulaþtýðýnda çýkardýðý ürkütücü sesi dinledik, bize ulaþan serinliðin keyfini çýkardýk. Dinlendik, yorgunluk çýkardýk, þelaleyi hayranlýkla izledik. Akþam karanlýðý çökmeden dönüþe geçtiðimizde Su Uçuran Þelalesi’nin tadýný çýkarmak için erken yola çýkmanýn su, bað býçaðý ve aperatif yiyecek gibi malzemeleri almanýn gerekliliðini düþündük. Yarým gün de olsa Ýzmir’den ulaþmanýn çok kolay olduðu bu doðal güzelliðin doyumsuz keyfini çýkarmanýn mutluluðunu yaþadýk.
Iþýk Teoman
isikteoman@gmail.com
Bu yýl gezilerimize þelalelerden baþladýk. Bursa’nýn Mustafakemalpaþa ilçesindeki Suuçtu Þelalesi’ni geçen yazýmýzda anlatmýþtýk ve tadýna doyamamýþtýk. Bu kez fazla uzaða gitmeye gerek yok, bunu Ýzmir’de yaþayanlar için söylüyorum. Gezilerimiz Türkiye’nin dört bir yanýndaki internet okuyucularý tarafýndan da ilgiyle izleniyor. Yani yolu Ýzmir’e düþen veya bu bölgeye gezi planlayan doðaseverlerin de ilgisini çeker düþüncesindeyim. Suuçtu Þelalesi ile adaþ bir þelalenin adýný çok duydum ama bir türlü gidemedim. Suuçtu Þelalesi ile ilgili yazýmý okuyan bir doðasever bana; “Burnunuzun dibindeki güzellikleri görmüyorsun ve yazmýyorsun” diye sitem eden bir mail atýnca o anda programý yaptým, güzergahý çizdim kafamda. Aliaða Su Uçuran Þelalesi’ne gidilecek.
Umarým santral falan kurmaya kalkmazlar
Birçok insan bu ismi ilk defa duymuþ olabilir, çok yakýnlarda keþfedilmiþ bir doðal güzellik, umarým baþýna bir iþ gelmez, santral falan kurmaya kalkmazlar. Þelale yakýn olunca günübirlik program yaptým. Ama gittiðimde gördüm; kamp kurmak için öyle uygun, öyle güzel yerleri gözüme kestirdim ki…
Bizim ekip ile önümüzdeki süreçte bir plan yapabiliriz. Bu kez ailece kalkýþtýk. Hava kapalý, bulutlu, sýkýcý ve yaðmurlu gibi göründüðü için sabah gidip gitmemekte kararsýz kaldýk. Öðlene doðru bulutlar çekilip güneþ biraz yüzünü gösterince bilgisayarýn baþýna oturdum ve güzergahý belirledim. Menemen üzerinden Çukur Köy yoluyla bir gidiþ var. Ayrýca Aliaða’dan Türkmen Köyü yolundan da ulaþýlýyor. Menemen’in Buruncuk mevkiine varmadan önce, Çukur Köy yoluna giriþ yaptýk. Eski Gediz köprüsünü geçtikten sonra Çukur Köy’e yöneldik. Ancak bilgi almak için yolda durdurduðumuz köylüler bu yoldan þelaleye gitmenin çok zor olduðunu ve yola çok erken çýkmak gerektiðini söyleyince güzergah otomatik olarak deðiþti ve Aliaða’ya yöneldik.
Horoz sesleri, tezek kokularý
Aliaða’ya varmadan önce yaðmur atýþtýrmaya ve hava kapanmaya baþlayýnca biraz tadýmýz kaçtý. Merkezde alýþveriþ yaptýktan sonra Aliaða giriþinin tam karþýsýndaki yolu takip ederek aracýmýzla zirveye týrmanmaya baþladýk. Karakuzu Köyü’ne vardýktan sonra kahvede biraz nefes aldýk. Karakuzu Köyü’nden sonra Otmanlar Köyü’ne ulaþtýðýmýzda güneþin yüzünü göstermesini fýrsat bilen köyün genç kýzlarýnýn rengarenk yerel giysiler içinde çimlerin üzerindeki sohbeti görülmeye deðerdi.
Otmanlar Köyü’nden sonra yaklaþýk on dakikalýk yolculuðun ardýndan kýrmýzý kiremitleri, horoz sesleri ve tezek kokularýyla Türkmen Köyü karþýmýza çýktý. Köye girmeden önce asfalt yolun saðýndan toprak yola yöneldik. Gözümüze kestirdiðimiz asýrlýk meþe aðacýnýn altýna otomobilimizi park ettik. Yemyeþil otlarýn arasýnda ve hayvan sulaðýnýn hemen önünde küçük taþlardan yaptýðým ocakta, odun ateþinin üzerinde sucuklar cýzýrtýlar arasýnda piþerken, Ayþe gazete okuyor; Ezgi de etrafý keþfetmeye ve börtü böceklerden uzak durmaya çalýþýyordu. Karnýmýzý doyurduktan sonra yine köylülerden tarif aldýk ve yola koyulduk.
Uzun bir yürüyüþ yaptýk
Yer yer çamur ve toprak yolu takip ederek taþ ocaðýna ulaþmaya çalýþýrken, yolda park etmiþ üç-beþ araç sahibi otomobil ile devam etmenin mümkün olmadýðýný söyleyince biz de park ederek yürümeye baþladýk. Çam ormanlarýnýn arasýnda kuþ sesleri ve yol kenarýnda akan derenin þýrýltýsýný dinleyerek yaklaþýk 20 dakika sonra tarif üzerine terk edilmiþ taþ ocaðýný bulduk. Ancak herhangi bir iþaret ve yol levhasý bulunmadýðýndan serseri mayýn gibi bir oraya bir buraya çýkýþ yolu aramaya baþladýk.
Yardýmýmýza geri dönüþ yapan doðaseverler yetiþti. Onlardan aldýðýmýz tarifle derenin karþý yakasýna geçerek zirveye týrmanmaya baþladýk. Tekrar bulutlanan ve kararan hava nedeniyle sýcaklýk artýnca biraz sýkýntýlý bir yolculuk yaptýk. Ancak asýrlýk aðaçlar, rengarenk çiçekler, zeytin aðaçlarý, erguvanlar, binbir çeþit otlarýn yaydýðý mis gibi kokular arasýnda yolumuzu tekrar kaybettik. Yeni keþfedilen yerlerde yaþanan bildik sýkýntýlardý bunlar.
Yanlýþ yol þelaleye ulaþtýrdý
Þansýmýza dönüþ yapan birinin yardýmýyla aðaçlarýn arasýndan, kayalarýn üzerinden, dar yollardan geçerek o muhteþem þelalenin gözesine ulaþtýk.
Minicik bir suyun yarattýðý görkemli görüntü hemen altýmýzdaydý, sesini duyuyor ama biz onu yine göremiyorduk. Büyük þelaleye ulaþmak isterken kaynaðý bulmuþtuk. Yön levhalarý olmadýðý için bulmakta oldukça zorlandýðýmýz þelaleden havanýn kararmasý nedeniyle tam umudumuzu kesmiþken yanlýþ girdiðimiz bir yoldan o muhteþem görüntüye ulaþtýk ve derin bir nefes aldýk. Yaklaþýk 40 metreden süzülen þelalenin zemine ulaþtýðýnda çýkardýðý ürkütücü sesi dinledik, bize ulaþan serinliðin keyfini çýkardýk. Dinlendik, yorgunluk çýkardýk, þelaleyi hayranlýkla izledik. Akþam karanlýðý çökmeden dönüþe geçtiðimizde Su Uçuran Þelalesi’nin tadýný çýkarmak için erken yola çýkmanýn su, bað býçaðý ve aperatif yiyecek gibi malzemeleri almanýn gerekliliðini düþündük. Yarým gün de olsa Ýzmir’den ulaþmanýn çok kolay olduðu bu doðal güzelliðin doyumsuz keyfini çýkarmanýn mutluluðunu yaþadýk.
Iþýk Teoman
isikteoman@gmail.com
"Iþýk Teoman" bütün yazýlarý için týklayýn...