Iþýk Teoman
700 yýldýr ayakta: Cumalýkýzýk
Taþ ile döþenmiþ sokaklardan, gözlerini açýkta býrakan simsiyah giysiler içinde kadýnlar gelip geçiyor. Baþý örtülü minik kýz acemilikten olacak; at kuyruðu baþörtüsünün ardýndan sallanýp duruyor. Peþinden koþturan annesi, geriden gelen babasý görmesin diye, alelacele at kuyruðunu örtünün altýna sýkýþtýrýyor. 10 yaþlarýndaki minik kýz ise olanlarýn farkýnda bile deðil. Onun gözü tarihi caminin önünde kuyruðunu sallayan sokak köpeðinde. Köyün sokaklarýný karýþ karýþ gezen yerli turistler tarihi caminin önüne geldiðinde ayakkabýlarýný eline alýyor, son olarak tarihi camide namazýný kýlýyor. Sokaklarda odun dumanýnýn kokusu hakim. Dar sokaklar tertemiz, ayakta kalan binalar bakýmlý. Sahipsiz yapýlar ise yýkýlmaya yüz tutmuþ, ancak bunlarýn önemli bir bölümünü koruma altýna alacak olan proje yavaþ ama emin adýmlarla yürütülüyor.
Her kadýn bir þeyler satýyor
Köyün giriþine geldiðinizde meydana sýralanmýþ tezgahlardan fýrýndan yeni çýkmýþ ekmek kokusu genzinize doluyor. Kadýnlarýn piþirdiði gözlemelerden yayýlan kokular ise tok insanda bile açlýk hissi uyandýrýyor. Tarihi meydanda görkemli bir þekilde boynunu göðe uzan asýrlýk çýnar aðacý konuklarý karþýlýyor. Köyün giriþindeki tarihi mezarlýk gömüye kapatýlmýþ ve yenisi açýlmýþ. 700 yýldan daha eski olduðu anlaþýlan ve eski yazýlarýn aðýrlýkta olduðu mezar taþlarýnýn sýralandýðý gömü alanýnda mermer kullanýmý yasaklanmýþ. Köyün giriþinden, ara sokaklara kadar uzanan eski yapýlarýn hemen hepsinin önünde kadýnlar gelip gidenlere bir þeyler satmaya çalýþýyor. Kimi odun ateþinde piþirdiði ekmeðini, kimi güneþte olgunlaþmaya býraktýðý rengarenk kavanozlara doldurulmuþ reçellerini, kimisi de daðlardan toplayýp kuruttuðu mis kokulu otlarý.
UNESCO dünya tarihi miras listesine aday
Köy minibüsleri sürekli yolcu taþýyor. Minibüslerin biri geliyor, biri gidiyor. Özel araçlar ile gelenlerin sayýsý da bir hayli fazla. Köyün içine giriþi önlemek için okul ve hemen karþýsýndaki arsa otopark olarak kullanýma açýlmýþ. Ancak bu yasaða köyde yaþayan vatandaþlar pek uymuyor. Fotoðraf çekmek isteðiniz özellikli bir tarihi binanýn önüne park eden son model bir araç ile tezat görüntü oluþturuyor. Bu nedenle birçok binanýn fotoðrafýný çekemiyoruz. Osmanlý sivil mimarisinin en güzel örneklerini oluþturan ve içlerinde hala yaþamlarýn sürdürülebildiði evlerin olduðu, özgün yapýsýyla günümüze kadar bir açýk hava müzesi gibi ulaþabilmiþ, tarihi – doðal - kültürel deðerleri ile koruma altýna alýnan, UNESCO dünya tarihi miras listesine aday olan Cumalýkýzýk Türkiye’nin ve dünyanýn önemli bir kültür mirasý, Bu 700 yýllýk Osmanlý Köyünden söz ediyorum. Cumalýkýzýk’ta kadýnlar önemli bir projeye el atmýþlar Cumalýkýzýk Kadýnlarý Eðitimi Dayanýþma ve Kalkýndýrma Derneði köyün giriþindeki binasýnda, pansiyonculuk da yapýyor. Kahvaltý dahil geceliði 30 lira ve sudan ucuz. Dernek üyesi kadýnlar gün boyunca gözleme, kahvaltý, ev ürünleri ve reçellerin satýþýný binasýnýn önünde yapýyor. Tezgahta reçeller,mis gibi kokan cevizli ekmeler, eriþteler, kurutulmuþ otlar, týð ile iþlemiþ eliþleri alýcý buluyor. (Dernek Baþkaný Þerife Uludað -0 224 372 49 50)
Köy yaþamýnýn içindeyiz
Bursa’nýn koruma altýna alýnmýþ birkaç köyünden biri olan ve uluslararasý örgütler tarafýndan da sahiplenilmiþ olan Cumalýkýzýk, Bursa’nýn merkezine on kilometre uzaklýkta. Biz Ýzmir’den gittiðimiz için uzun bir yolculuktan sonra köye ulaþabildik. Yollarda kahvaltý dýþýnda pek mola vermediðimiz için sabah saat altýda baþladýðýmýz yolculuðumuzu onbir gibi Bursa merkezde sonlandýrdýk. Kent merkezinde vakit geçirdikten sonra öðle yemeðinde çið börekler ile karnýmýzý doyurduk. On dakikalýk bir yolculuðun ardýndan Cumalýkýz’a ulaþtýk. Aracýmýzý otoparka býraktýk. Köyün giriþindeki mezarlýktan gelip gidenleri selamlayan yaklaþýk 700 yaþýndaki servi aðaçlarý insanýn içini ürpertiyor. Adýmýnýzý attýðýnýz anda teknolojiden, sanayiden, asfalttan, betondan, kent gürültüsünden, korna sesinden uzaklaþýyorsunuz. Bir anda 700 yýllýk geçmiþe sahip bir köy yaþamýnýn içine dalýyor insan.
Cumalýkýzýk’ýn erkekleri nerede
Meydandaki tezgahlarýn baþýnda sadece kadýnlar var. Erkekler ise sanki yer yarýlmýþ da yerine içine girmiþ gibi. Çünkü köy meydanýndaki kahvede de oturanlar aðýrlýklý olarak ziyaretçiler. Kadýnlar evlerinin avlularýný sonuna kadar açmýþlar, küçük masalar ve çevresinde yine küçük sandalyeler, ziyaretçilere gözleme ve benzeri yiyecekleri sunuyor. Her bir ev için artýk kazanç kapýsý olmuþ ziyaretçiler. Evinin önünde tezgah açmayan kadýn yok gibi. O yýllarda güvenlik nedeniyle, sanýrým tüm evler birbirine çok yakýn inþa edilmiþ. O nedenle de sokaklar çok dar. Hatta Cin Aralýðý ismini verdikleri bir sokak var. Sanýrým kilolu olanlarýn o sokaktan geçmeleri olanaksýz, hatta mümkün deðil. Evlerin pencereleri rengarenk ve ahþap, pek bozulmamýþ. Köyün baðlý olduðu Belediye uluslararasý örgütler ile iþbirliði içinde. Ekonomik gücü yerinde olan vatandaþlar evlerini restore ediyor. Yine de pek çok ev bakýmsýzlýk nedeniyle yýkýlýp gitmiþ. Bu durum insana hüzün veriyor. Evlerin çatýlarý karþýlýklý olarak birbirlerine uzanmýþ, kýrmýzý kiremitli evler, bol pencereli yapýlar, sývalarý dökülmüþ. Cumalýkýzýk köyünde kurulan dernek kalkýnma için önemli giriþimlerde bulunmuþ. Ýngilizce broþür bile bastýrmýþlar. Ancak akþam karanlýk çökene kadar dolaþtýðýmýz köyde bir yabancý turiste rastlamadýk.
Bir anda sessizliðe bürünüyor
Günboyu her sokaðýndan birkaç kez geçtiðimiz Cumalýkýzýk Köyü, 700 yýl önce yapýldýðý gibi ayakta duruyor. Dar sokaklarýnda kaldýrým yok. Çünkü araç trafiðinin bulunmadýðý bir köyde 700 yýl önce yayalara kaldýrým yapmayý düþünecek deðil ya! adamlar… Kýþ nedeniyle akþam saat dört gibi hava kararmaya, ovadan esen sýcak rüzgar yerini insanýn içini üþüten hava ile deðiþtirirken, tezgahlardaki ürünler, kadýnlar tarafýndan büyük kovalara doldurulup evlerine taþýndý bile. Öðlen saatlerinde sokaklarýnda yüzlerce insanýn yürüdüðü Cumalýkýzýk bir anda sessizliðe büründü. Sokak lambalarýnýn yanmasýyla birlikte de tüm köyün üzerine karanlýðýn yanýnda hüzün de çöktü. Saatler altýyý gösterdiðinde el ayak çekildi, eski yapýlarýn pencerelerinden lambalarýn zayýf ýþýklarý açýk kalmýþ perdelerin ardýndan sokaða yansýdý. Rüzgar hýzýný artýrdý, mezarlýk servileri görkemli gövdeleriyle sallanmaya baþladý. 700 yýlýk ahþap kapýlara birer birer kilit vuruldu; ertesi gün baþlayacak olan yeni güne “merhaba” diyene kadar.
Gece sanki yaþam duruyor
Gün boyunca tezgahlarda aile bütçesine katký koymaya çalýþan kadýnlar büyük bir olasýlýklý çocuklarýn ve eþlerinin sofralarýný çoktan hazýrladýlar bile. Çatal kaþýk sesleri duvarlara, avlulara ve oradan sokaklara ve köy meydanýna kadar duyuldu. Cumalýkýzýk Köyü’nde saatler sekizi bulduðunda ise pencerelerden yansýyan ýþýklar birer birer sönmeye baþladý. Köyde yaþam 700 yýl önce nasýl baþladýysa bugün de hala öyle devam ediyor. Böyle bir yaþamý özleyen, bir gün de olsa yaþamak isteyenlerin gideceði bir adres var artýk Türkiye’de: Cumalýkýzýk Köyü. Dost canlýsý, gelenek ve görenekleriyle þaþýrtan bir yaþamýn sürüp gittiði bu köyde bir an geliyor ki, yaþamýn durduðunu düþünüyor insan. Ama öyle de olsa bu tarihi köyde yaþayanlar, rant uðruna çalakalem yok edilen tarihi deðerlere inat, Cumalýkýzýk Köyü’nde özgün yapýnýn ve yaþamýn yaþatýlmasý için var güçleriyle çalýþýyorlar. Örnek alýnacak bir yaþam hem de… Çok uzak deðil; Orda bir köy var uzakta. O köy bizim köyümüzdür. Gitmeli ve kalmalý… Çünkü 700 yýldýr o köy bizim köyümüzdür…
Cumalýkýzýk
Erken Osmanlý kýrsal mimarisinin bozulmadan günümüze gelebilen en güzel örneði; 700 yýllýk bir Osmanlý köyü… 13. yüzyýl sonlarýnda Anadolu’daki beyliklerde tam anlamýyla bir baþý bozukluk yaþanýyor. Beylikler, kendi aralarýnda hem bir hükümranlýk yarýþýnda hem de akrabalýk peydah ederek güçbirliði arayýþý içine giriyor. Ýþte o yýllarda Tokat yöresinden gelen yedi Kýzýk beyi, Ertuðrul Gazi’den yedi kara keçili kýzý, çeyiz olarak da yedi köy istiyor. Bu teklif istiþare sonucu uygun bulunur. Böylelikle; Bayýndýrkýzýk, Dallýkýzýk, Cumalýkýzýk, Derekýzýk, Hamamkýzýk, Deðirmenlikýzýk ve Fidyekýzýk adýyla yedi köy kuruluyor. Bunlardan ilk ikisi Bayýndýrkýzýk ve Dallýkýzýk, betona yenik düþüyor ve günümüze ulaþamýyor. Cumalýkýzýk ise en bozulmadan intikal eden köy oluyor. Adýný camiden, Cuma kýlýnan köy olmasýndan; ya da Cumalý Bey’den aldýðý düþünülüyor. 2010 yýlýnda Bursa Yýldýrým Belediyesi’nin Cumalýkýzýk tarihindeki en büyük restorasyon projesiyle köy, yeniden hayat buluyor ;iki katlý, üç katlý, geniþ dövme çivili, iki cümle kapýlý, avlulu, hayatlý, kilerli, cumbalý, kafesli, sofalý, eyvanlý çivit mavili evler her geçen gün turizmin odaðý haline geliyor.
Etnografya Müzesi
Cumalýkýzýk’ta köyün geçmiþine ýþýk tutan, köyde yaþayan halk tarafýndan baðýþlanan XVIII, XIX ve XX. yüzyýla ait çeþitli eþyalarýn sergilendiði Etnografya Müzesi ilgi çekici. 1992 yýlýnda açýlan müzede, Osmanlý Devleti'nin 2. padiþahý Orhan Bey'in köye verdiði bir berat bulunuyor. Bahçesinde at arabalarý, dibek taþý, yalak, üzüm çiðneme teknesi gibi nesneler, müzenin içinde ev eþyalarý, mutfak eþyalarý, aydýnlatma ve ýsýnma araçlarý, av malzemeleri, Uludað’da bir zamanlar sürüler halinde yaþayan geyiklerden kalma dev geyik boynuzu, semerler sergileniyor. Görülmeye deðer.
Iþýk Teoman
isikteoman@gmail.com
Taþ ile döþenmiþ sokaklardan, gözlerini açýkta býrakan simsiyah giysiler içinde kadýnlar gelip geçiyor. Baþý örtülü minik kýz acemilikten olacak; at kuyruðu baþörtüsünün ardýndan sallanýp duruyor. Peþinden koþturan annesi, geriden gelen babasý görmesin diye, alelacele at kuyruðunu örtünün altýna sýkýþtýrýyor. 10 yaþlarýndaki minik kýz ise olanlarýn farkýnda bile deðil. Onun gözü tarihi caminin önünde kuyruðunu sallayan sokak köpeðinde. Köyün sokaklarýný karýþ karýþ gezen yerli turistler tarihi caminin önüne geldiðinde ayakkabýlarýný eline alýyor, son olarak tarihi camide namazýný kýlýyor. Sokaklarda odun dumanýnýn kokusu hakim. Dar sokaklar tertemiz, ayakta kalan binalar bakýmlý. Sahipsiz yapýlar ise yýkýlmaya yüz tutmuþ, ancak bunlarýn önemli bir bölümünü koruma altýna alacak olan proje yavaþ ama emin adýmlarla yürütülüyor.
Her kadýn bir þeyler satýyor
Köyün giriþine geldiðinizde meydana sýralanmýþ tezgahlardan fýrýndan yeni çýkmýþ ekmek kokusu genzinize doluyor. Kadýnlarýn piþirdiði gözlemelerden yayýlan kokular ise tok insanda bile açlýk hissi uyandýrýyor. Tarihi meydanda görkemli bir þekilde boynunu göðe uzan asýrlýk çýnar aðacý konuklarý karþýlýyor. Köyün giriþindeki tarihi mezarlýk gömüye kapatýlmýþ ve yenisi açýlmýþ. 700 yýldan daha eski olduðu anlaþýlan ve eski yazýlarýn aðýrlýkta olduðu mezar taþlarýnýn sýralandýðý gömü alanýnda mermer kullanýmý yasaklanmýþ. Köyün giriþinden, ara sokaklara kadar uzanan eski yapýlarýn hemen hepsinin önünde kadýnlar gelip gidenlere bir þeyler satmaya çalýþýyor. Kimi odun ateþinde piþirdiði ekmeðini, kimi güneþte olgunlaþmaya býraktýðý rengarenk kavanozlara doldurulmuþ reçellerini, kimisi de daðlardan toplayýp kuruttuðu mis kokulu otlarý.
UNESCO dünya tarihi miras listesine aday
Köy minibüsleri sürekli yolcu taþýyor. Minibüslerin biri geliyor, biri gidiyor. Özel araçlar ile gelenlerin sayýsý da bir hayli fazla. Köyün içine giriþi önlemek için okul ve hemen karþýsýndaki arsa otopark olarak kullanýma açýlmýþ. Ancak bu yasaða köyde yaþayan vatandaþlar pek uymuyor. Fotoðraf çekmek isteðiniz özellikli bir tarihi binanýn önüne park eden son model bir araç ile tezat görüntü oluþturuyor. Bu nedenle birçok binanýn fotoðrafýný çekemiyoruz. Osmanlý sivil mimarisinin en güzel örneklerini oluþturan ve içlerinde hala yaþamlarýn sürdürülebildiði evlerin olduðu, özgün yapýsýyla günümüze kadar bir açýk hava müzesi gibi ulaþabilmiþ, tarihi – doðal - kültürel deðerleri ile koruma altýna alýnan, UNESCO dünya tarihi miras listesine aday olan Cumalýkýzýk Türkiye’nin ve dünyanýn önemli bir kültür mirasý, Bu 700 yýllýk Osmanlý Köyünden söz ediyorum. Cumalýkýzýk’ta kadýnlar önemli bir projeye el atmýþlar Cumalýkýzýk Kadýnlarý Eðitimi Dayanýþma ve Kalkýndýrma Derneði köyün giriþindeki binasýnda, pansiyonculuk da yapýyor. Kahvaltý dahil geceliði 30 lira ve sudan ucuz. Dernek üyesi kadýnlar gün boyunca gözleme, kahvaltý, ev ürünleri ve reçellerin satýþýný binasýnýn önünde yapýyor. Tezgahta reçeller,mis gibi kokan cevizli ekmeler, eriþteler, kurutulmuþ otlar, týð ile iþlemiþ eliþleri alýcý buluyor. (Dernek Baþkaný Þerife Uludað -0 224 372 49 50)
Köy yaþamýnýn içindeyiz
Bursa’nýn koruma altýna alýnmýþ birkaç köyünden biri olan ve uluslararasý örgütler tarafýndan da sahiplenilmiþ olan Cumalýkýzýk, Bursa’nýn merkezine on kilometre uzaklýkta. Biz Ýzmir’den gittiðimiz için uzun bir yolculuktan sonra köye ulaþabildik. Yollarda kahvaltý dýþýnda pek mola vermediðimiz için sabah saat altýda baþladýðýmýz yolculuðumuzu onbir gibi Bursa merkezde sonlandýrdýk. Kent merkezinde vakit geçirdikten sonra öðle yemeðinde çið börekler ile karnýmýzý doyurduk. On dakikalýk bir yolculuðun ardýndan Cumalýkýz’a ulaþtýk. Aracýmýzý otoparka býraktýk. Köyün giriþindeki mezarlýktan gelip gidenleri selamlayan yaklaþýk 700 yaþýndaki servi aðaçlarý insanýn içini ürpertiyor. Adýmýnýzý attýðýnýz anda teknolojiden, sanayiden, asfalttan, betondan, kent gürültüsünden, korna sesinden uzaklaþýyorsunuz. Bir anda 700 yýllýk geçmiþe sahip bir köy yaþamýnýn içine dalýyor insan.
Cumalýkýzýk’ýn erkekleri nerede
Meydandaki tezgahlarýn baþýnda sadece kadýnlar var. Erkekler ise sanki yer yarýlmýþ da yerine içine girmiþ gibi. Çünkü köy meydanýndaki kahvede de oturanlar aðýrlýklý olarak ziyaretçiler. Kadýnlar evlerinin avlularýný sonuna kadar açmýþlar, küçük masalar ve çevresinde yine küçük sandalyeler, ziyaretçilere gözleme ve benzeri yiyecekleri sunuyor. Her bir ev için artýk kazanç kapýsý olmuþ ziyaretçiler. Evinin önünde tezgah açmayan kadýn yok gibi. O yýllarda güvenlik nedeniyle, sanýrým tüm evler birbirine çok yakýn inþa edilmiþ. O nedenle de sokaklar çok dar. Hatta Cin Aralýðý ismini verdikleri bir sokak var. Sanýrým kilolu olanlarýn o sokaktan geçmeleri olanaksýz, hatta mümkün deðil. Evlerin pencereleri rengarenk ve ahþap, pek bozulmamýþ. Köyün baðlý olduðu Belediye uluslararasý örgütler ile iþbirliði içinde. Ekonomik gücü yerinde olan vatandaþlar evlerini restore ediyor. Yine de pek çok ev bakýmsýzlýk nedeniyle yýkýlýp gitmiþ. Bu durum insana hüzün veriyor. Evlerin çatýlarý karþýlýklý olarak birbirlerine uzanmýþ, kýrmýzý kiremitli evler, bol pencereli yapýlar, sývalarý dökülmüþ. Cumalýkýzýk köyünde kurulan dernek kalkýnma için önemli giriþimlerde bulunmuþ. Ýngilizce broþür bile bastýrmýþlar. Ancak akþam karanlýk çökene kadar dolaþtýðýmýz köyde bir yabancý turiste rastlamadýk.
Bir anda sessizliðe bürünüyor
Günboyu her sokaðýndan birkaç kez geçtiðimiz Cumalýkýzýk Köyü, 700 yýl önce yapýldýðý gibi ayakta duruyor. Dar sokaklarýnda kaldýrým yok. Çünkü araç trafiðinin bulunmadýðý bir köyde 700 yýl önce yayalara kaldýrým yapmayý düþünecek deðil ya! adamlar… Kýþ nedeniyle akþam saat dört gibi hava kararmaya, ovadan esen sýcak rüzgar yerini insanýn içini üþüten hava ile deðiþtirirken, tezgahlardaki ürünler, kadýnlar tarafýndan büyük kovalara doldurulup evlerine taþýndý bile. Öðlen saatlerinde sokaklarýnda yüzlerce insanýn yürüdüðü Cumalýkýzýk bir anda sessizliðe büründü. Sokak lambalarýnýn yanmasýyla birlikte de tüm köyün üzerine karanlýðýn yanýnda hüzün de çöktü. Saatler altýyý gösterdiðinde el ayak çekildi, eski yapýlarýn pencerelerinden lambalarýn zayýf ýþýklarý açýk kalmýþ perdelerin ardýndan sokaða yansýdý. Rüzgar hýzýný artýrdý, mezarlýk servileri görkemli gövdeleriyle sallanmaya baþladý. 700 yýlýk ahþap kapýlara birer birer kilit vuruldu; ertesi gün baþlayacak olan yeni güne “merhaba” diyene kadar.
Gece sanki yaþam duruyor
Gün boyunca tezgahlarda aile bütçesine katký koymaya çalýþan kadýnlar büyük bir olasýlýklý çocuklarýn ve eþlerinin sofralarýný çoktan hazýrladýlar bile. Çatal kaþýk sesleri duvarlara, avlulara ve oradan sokaklara ve köy meydanýna kadar duyuldu. Cumalýkýzýk Köyü’nde saatler sekizi bulduðunda ise pencerelerden yansýyan ýþýklar birer birer sönmeye baþladý. Köyde yaþam 700 yýl önce nasýl baþladýysa bugün de hala öyle devam ediyor. Böyle bir yaþamý özleyen, bir gün de olsa yaþamak isteyenlerin gideceði bir adres var artýk Türkiye’de: Cumalýkýzýk Köyü. Dost canlýsý, gelenek ve görenekleriyle þaþýrtan bir yaþamýn sürüp gittiði bu köyde bir an geliyor ki, yaþamýn durduðunu düþünüyor insan. Ama öyle de olsa bu tarihi köyde yaþayanlar, rant uðruna çalakalem yok edilen tarihi deðerlere inat, Cumalýkýzýk Köyü’nde özgün yapýnýn ve yaþamýn yaþatýlmasý için var güçleriyle çalýþýyorlar. Örnek alýnacak bir yaþam hem de… Çok uzak deðil; Orda bir köy var uzakta. O köy bizim köyümüzdür. Gitmeli ve kalmalý… Çünkü 700 yýldýr o köy bizim köyümüzdür…
Cumalýkýzýk
Erken Osmanlý kýrsal mimarisinin bozulmadan günümüze gelebilen en güzel örneði; 700 yýllýk bir Osmanlý köyü… 13. yüzyýl sonlarýnda Anadolu’daki beyliklerde tam anlamýyla bir baþý bozukluk yaþanýyor. Beylikler, kendi aralarýnda hem bir hükümranlýk yarýþýnda hem de akrabalýk peydah ederek güçbirliði arayýþý içine giriyor. Ýþte o yýllarda Tokat yöresinden gelen yedi Kýzýk beyi, Ertuðrul Gazi’den yedi kara keçili kýzý, çeyiz olarak da yedi köy istiyor. Bu teklif istiþare sonucu uygun bulunur. Böylelikle; Bayýndýrkýzýk, Dallýkýzýk, Cumalýkýzýk, Derekýzýk, Hamamkýzýk, Deðirmenlikýzýk ve Fidyekýzýk adýyla yedi köy kuruluyor. Bunlardan ilk ikisi Bayýndýrkýzýk ve Dallýkýzýk, betona yenik düþüyor ve günümüze ulaþamýyor. Cumalýkýzýk ise en bozulmadan intikal eden köy oluyor. Adýný camiden, Cuma kýlýnan köy olmasýndan; ya da Cumalý Bey’den aldýðý düþünülüyor. 2010 yýlýnda Bursa Yýldýrým Belediyesi’nin Cumalýkýzýk tarihindeki en büyük restorasyon projesiyle köy, yeniden hayat buluyor ;iki katlý, üç katlý, geniþ dövme çivili, iki cümle kapýlý, avlulu, hayatlý, kilerli, cumbalý, kafesli, sofalý, eyvanlý çivit mavili evler her geçen gün turizmin odaðý haline geliyor.
Etnografya Müzesi
Cumalýkýzýk’ta köyün geçmiþine ýþýk tutan, köyde yaþayan halk tarafýndan baðýþlanan XVIII, XIX ve XX. yüzyýla ait çeþitli eþyalarýn sergilendiði Etnografya Müzesi ilgi çekici. 1992 yýlýnda açýlan müzede, Osmanlý Devleti'nin 2. padiþahý Orhan Bey'in köye verdiði bir berat bulunuyor. Bahçesinde at arabalarý, dibek taþý, yalak, üzüm çiðneme teknesi gibi nesneler, müzenin içinde ev eþyalarý, mutfak eþyalarý, aydýnlatma ve ýsýnma araçlarý, av malzemeleri, Uludað’da bir zamanlar sürüler halinde yaþayan geyiklerden kalma dev geyik boynuzu, semerler sergileniyor. Görülmeye deðer.
Iþýk Teoman
isikteoman@gmail.com
"Iþýk Teoman" bütün yazýlarý için týklayýn...