Ahmet Zeki YEÞÝL
EYLÜL’DE GEL SEVGÝLÝ
Eylül’de gel sevgili. Evet dersem çýk, hayýr dersem çýkma karþýma. Ortada sandýk var yandan geç. Hem evet, hem hayýr, ne evet, ne hayýr deme sakýn. Sonra bertaraf olur aþkýmýz. En güzel aþk, gizli aþktýr. Özletme kendini. Çift kutuplu demokrasi havarileri, anlatamaz aþkýn hiçbir halini. Çünkü kalbimizden beynimize giden yol týkalý. Söylesem inanmazsýn. Ben çok deðiþtim. Her þey gibi iþte. Yýlýn ilk yarýsýnda yüzde 10 büyüme gerçekleþince, kilo aldým, göbek yaptým. Ýstesen de sarýlamazsýn…
Ben seni sevmedim sevgili. Sadece, sevmeyi aklýmdan geçirdim. Eksik teþebbüs benimki. Kaç kez sorgulandým bilsen, gizli tanýk ifadesi yüzünden. Villasý olmayan havuza düþürdüðüm fotoðrafýn çýktý üzerimden. Çok dolandýrdým lafýmý, “Toplu sözleþmeye de, toplu seviþmeye de hayýr” dedim. Çekirdekten yetiþme bir odun gibi davrandým, söylemedim adýný. Fena halde düþünceliyim þimdi. Bir gün, Avrupa Birliði standartlarýnda seviþebilecek miyiz? Bu gidiþle “Hayýr”… O zaman, baþýmýzda bir “Büyük” olmalý. Ýçelim, kendimizden geçelim. Hasankeyf’imizi bozmayalým. Söylesene, bütün þiþeler neden týpalý? Yoksa vatandaþ boþuna mý yüksek alkollü içkiye verdi kendini. Demedi deme, herkes her þeyi anladý ama yanlýþ anladý.
Nihayetim olacaksa senden olsun sevgili. Trafikten ya da kanserden deðil. Hayat kýsa. Hayat, muhabbet ve aþk ister. Aþký güzel yaþamalý. Hatta taraf olmak üstüne düþünüyormuþ gibi yapmalý. Oysa sen, ön ödemesiz kampanyalarda terk ettin beni. Bozuk para gibi harcadýn. Ýhtiyaç kredisi borçlarý, kredi kartý borçlarýný 4,6 milyar geçti de hiç itirazým olmadý. Sokak aralarýnda su sattým, simit sattým ama dolar milyoneri olamadým. Sadece düþünce sahibi oldum. Ne zamaným, ne de mekaným kaldý. Meraklanma, kimse anlamaz boþ gezdiðimi. Çünkü iþsizlik oraný yüzde 11’e geriledi. Artýk, evine ekmek yerine pasta götürüyor her üç iþçiden biri.
Aþkta her þey mümkün deðildir sevgili. Baþ aþaðý durmak, kýçý havaya kaldýrmak, hatta sallamak hariç… “Ayrýlma yok” yalanýyla aþk daha demokratik olamaz. Keþke portatif olsaydý kalbimiz, “En çok sevgi biriktiren kim?” anlasaydýk. Ruhumuz; çizikler ve yaralarla dolu. Kýrmýzý çizgilerimizi, yerinde derin oyuklar býrakarak yitirdik. Bir yýlý opsiyonlu sözleþmeler imzalýyoruz aþkta. Artýk, bir yalana inanmaya ve onun peþinden koþmaya “Hayýr”. Þimdi her þey referandumdan önce, referandumdan sonra. Hiçbir þey eskisi gibi olmayacak. Taþ olayým bak yalaným varsa. Aþký, melekleri gökten yere indirmek gibi indirmektir marifet. Gel de al beni. Eðer gelirsen üç kere týklat penceremi. Lütfen, kim vurduya gitmeden, beni biraz oyala…
Ahmet Zeki YEÞÝL
"Ahmet Zeki YEÞÝL" bütün yazýlarý için týklayýn...
Eylül’de gel sevgili. Evet dersem çýk, hayýr dersem çýkma karþýma. Ortada sandýk var yandan geç. Hem evet, hem hayýr, ne evet, ne hayýr deme sakýn. Sonra bertaraf olur aþkýmýz. En güzel aþk, gizli aþktýr. Özletme kendini. Çift kutuplu demokrasi havarileri, anlatamaz aþkýn hiçbir halini. Çünkü kalbimizden beynimize giden yol týkalý. Söylesem inanmazsýn. Ben çok deðiþtim. Her þey gibi iþte. Yýlýn ilk yarýsýnda yüzde 10 büyüme gerçekleþince, kilo aldým, göbek yaptým. Ýstesen de sarýlamazsýn…
Ben seni sevmedim sevgili. Sadece, sevmeyi aklýmdan geçirdim. Eksik teþebbüs benimki. Kaç kez sorgulandým bilsen, gizli tanýk ifadesi yüzünden. Villasý olmayan havuza düþürdüðüm fotoðrafýn çýktý üzerimden. Çok dolandýrdým lafýmý, “Toplu sözleþmeye de, toplu seviþmeye de hayýr” dedim. Çekirdekten yetiþme bir odun gibi davrandým, söylemedim adýný. Fena halde düþünceliyim þimdi. Bir gün, Avrupa Birliði standartlarýnda seviþebilecek miyiz? Bu gidiþle “Hayýr”… O zaman, baþýmýzda bir “Büyük” olmalý. Ýçelim, kendimizden geçelim. Hasankeyf’imizi bozmayalým. Söylesene, bütün þiþeler neden týpalý? Yoksa vatandaþ boþuna mý yüksek alkollü içkiye verdi kendini. Demedi deme, herkes her þeyi anladý ama yanlýþ anladý.
Nihayetim olacaksa senden olsun sevgili. Trafikten ya da kanserden deðil. Hayat kýsa. Hayat, muhabbet ve aþk ister. Aþký güzel yaþamalý. Hatta taraf olmak üstüne düþünüyormuþ gibi yapmalý. Oysa sen, ön ödemesiz kampanyalarda terk ettin beni. Bozuk para gibi harcadýn. Ýhtiyaç kredisi borçlarý, kredi kartý borçlarýný 4,6 milyar geçti de hiç itirazým olmadý. Sokak aralarýnda su sattým, simit sattým ama dolar milyoneri olamadým. Sadece düþünce sahibi oldum. Ne zamaným, ne de mekaným kaldý. Meraklanma, kimse anlamaz boþ gezdiðimi. Çünkü iþsizlik oraný yüzde 11’e geriledi. Artýk, evine ekmek yerine pasta götürüyor her üç iþçiden biri.
Aþkta her þey mümkün deðildir sevgili. Baþ aþaðý durmak, kýçý havaya kaldýrmak, hatta sallamak hariç… “Ayrýlma yok” yalanýyla aþk daha demokratik olamaz. Keþke portatif olsaydý kalbimiz, “En çok sevgi biriktiren kim?” anlasaydýk. Ruhumuz; çizikler ve yaralarla dolu. Kýrmýzý çizgilerimizi, yerinde derin oyuklar býrakarak yitirdik. Bir yýlý opsiyonlu sözleþmeler imzalýyoruz aþkta. Artýk, bir yalana inanmaya ve onun peþinden koþmaya “Hayýr”. Þimdi her þey referandumdan önce, referandumdan sonra. Hiçbir þey eskisi gibi olmayacak. Taþ olayým bak yalaným varsa. Aþký, melekleri gökten yere indirmek gibi indirmektir marifet. Gel de al beni. Eðer gelirsen üç kere týklat penceremi. Lütfen, kim vurduya gitmeden, beni biraz oyala…
Ahmet Zeki YEÞÝL
"Ahmet Zeki YEÞÝL" bütün yazýlarý için týklayýn...