Mine Ömer
Emekçi Analar Vasiyeti
Yýlda bir kez us’a gelen ve düzenlenen kutlamalar, yalnýzca o olayýn ve her neyse kutlananýn, unutulduklarýný gösterir ki hadi bugün kutlayalým, yazalým çizelim de gönüllerini alalým diyerekten.
Çiçekçiler bol bol çiçek satar o gün. Hediyeler, hediyeler....
Sevgi dolu binlerce sözcükler...
Bir günlük bir þey bu! Yarýn sabah varsa emekçi kadýnýn açlýða direnen mitingi, yeniden dövülecek meydanlarda. Analar, kardeþler, eþler coplanýyor
dünyanýn bütün köþelerinde...
Ama yalnýzca seyrediliyor televizyon ekranlarýnda. Uydular naklen yayýnda...
“Saçý uzun aklý kýsalar sürükleniyor, bakýn bakýn nasýl da çýðlýk atýyorlar.
Ver kýzým kahvemi! Ýçerken seyredeyim þu çýlgýn alemi, ha ha ha...”
Diyorlar yumuþacýk koltuklarda.
Bugün emekçi kadýnýn günü kutlanýyor o meydanlarda, bu meydanlarda.
Çiçekler dökülüyor aðýzlardan. Tut ki sevdim seni öptüm alnýndan.
Yarýn sen de öpecek misin terini soyduðum günün yorgunluðundan?
Anayým, bacýyým, sevdayým... Dizlerinin dibinde seni çoðaltaným!
Avuçlarýmda eskiyor her geçen günün acýlarý. Hatýrla! Senin umutlarýný okþardým pencerelerde. Yarýnýn, daha güneþli olsun, gözlerin ýþýklý baksýn diye. Dualarýmda oðlum, kýzým demedim. Çocuklarým dedim, bastým baðrýma.
“Bugün yine açýz evlatlarým” diyordu Tevfik Fikret þiirinde. Bu açlýk neden hiç inmedi
dünyanýn sýrtýndan?
Yalnýzca 8 Mart dünya emekçi kadýnlar günü ÝÇÝN deðil; oðullar, her gün borçlusunuz eski yýllara... Yalnýzca kadýn için deðil oðullarý için de çürüyor analar! Biz siz deðil,
birlikte renkliyiz. Birlikte çiçeklenir dünya.
Her gün sevgiyle öp ki alnýný göðün,
Ne savaþlar, ne de açlýktan kudursun dünya!
8 Mart 2010
Karþýyaka- Ýzmir
Mine Ömer
"Mine Ömer" bütün yazýlarý için týklayýn...
Yýlda bir kez us’a gelen ve düzenlenen kutlamalar, yalnýzca o olayýn ve her neyse kutlananýn, unutulduklarýný gösterir ki hadi bugün kutlayalým, yazalým çizelim de gönüllerini alalým diyerekten.
Çiçekçiler bol bol çiçek satar o gün. Hediyeler, hediyeler....
Sevgi dolu binlerce sözcükler...
Bir günlük bir þey bu! Yarýn sabah varsa emekçi kadýnýn açlýða direnen mitingi, yeniden dövülecek meydanlarda. Analar, kardeþler, eþler coplanýyor
dünyanýn bütün köþelerinde...
Ama yalnýzca seyrediliyor televizyon ekranlarýnda. Uydular naklen yayýnda...
“Saçý uzun aklý kýsalar sürükleniyor, bakýn bakýn nasýl da çýðlýk atýyorlar.
Ver kýzým kahvemi! Ýçerken seyredeyim þu çýlgýn alemi, ha ha ha...”
Diyorlar yumuþacýk koltuklarda.
Bugün emekçi kadýnýn günü kutlanýyor o meydanlarda, bu meydanlarda.
Çiçekler dökülüyor aðýzlardan. Tut ki sevdim seni öptüm alnýndan.
Yarýn sen de öpecek misin terini soyduðum günün yorgunluðundan?
Anayým, bacýyým, sevdayým... Dizlerinin dibinde seni çoðaltaným!
Avuçlarýmda eskiyor her geçen günün acýlarý. Hatýrla! Senin umutlarýný okþardým pencerelerde. Yarýnýn, daha güneþli olsun, gözlerin ýþýklý baksýn diye. Dualarýmda oðlum, kýzým demedim. Çocuklarým dedim, bastým baðrýma.
“Bugün yine açýz evlatlarým” diyordu Tevfik Fikret þiirinde. Bu açlýk neden hiç inmedi
dünyanýn sýrtýndan?
Yalnýzca 8 Mart dünya emekçi kadýnlar günü ÝÇÝN deðil; oðullar, her gün borçlusunuz eski yýllara... Yalnýzca kadýn için deðil oðullarý için de çürüyor analar! Biz siz deðil,
birlikte renkliyiz. Birlikte çiçeklenir dünya.
Her gün sevgiyle öp ki alnýný göðün,
Ne savaþlar, ne de açlýktan kudursun dünya!
8 Mart 2010
Karþýyaka- Ýzmir
Mine Ömer
"Mine Ömer" bütün yazýlarý için týklayýn...