Özgür HANCIOÐLU
Ruhumun Mavi Göçü
(o uzak sesin peþinde…)
Topla eþyalarýmý gidiyorum buralardan. Yanýmda bir valiz dolusu yalýnayak yalnýzlýk…
Sahipsiz rüzgarlar çizsin bundan böyle kader çizgimi. Bütün karanlýklarý aþarým nasýlsa mavi gülüþünle. Bütün esaretlerden kaçar eteklerine sýðýnýrým en çok.
Tut ellerimi ve topla geçmiþimi çekmecelerden. Beni almayan bu kenti, ben býrakýyorum bu gece… Cama vuran yaðmurlar yýkasýn ellerimi bugünden tezi yok. Bekleyiþler yok artýk, özleyiþler, gelmeyiþler, sevmeyiþler ve býçak sýrtý sitemler. Artýk yokum buralarda, gözünaydýn aþk! Ne bir kuþ pencerede, ne dolunay gecede…
Ruhumun mavi göçü baþladý, ha gayret... Þimdi kabul vaktidir mazide kalmýþ tüm dileklerin. Sýrtýmdaki en aðýr yük, düþen bir kuþ kanadý, gözlerim hafif aralý. Avuçlarýmda kaybolmuþ bir ten hissi. Düþüyorum gözlerinden uzak denizlere. Uzak denizlerde kaybolmuþ bir can aksi…
Sana ilk kez açýyorum içimi; gör kendini. Sür kýyýlarýma býraktýðýn masmavi izlerini. Gözlerini izle, özlemini gözle. Her bir nefesi tek tek dinle; duy kendini.
Gir kýyýlarýmdan içlerime, masmavi damlalarla süzül yanaðýmdan. Bak düþüyorsun gözlerimden ardýmda býraktýðým camlara ve ben artýk hiç aðlamýyorum!
Gözyaþlarý yok artýk, özlemler dinmek içindir. Ben artýk hiç özlemiyorum! O uzak sesin peþinde arýyorum, iþte her neyi özlemiyorsam! Aðzýmdaki lokmam kadar hayat, üstümdeki hýrkam kadar ölümsün. Her iki alemin en sessiz sözü, cümle tabiatýn özüsün. Yürüdüðüm yol, kanadýðým yaramsýn. Baþýmdaki sevdam, en uyanýk uykum, gecenin sýrdaþýsýn…
Hayaller yok artýk, ýþýklar sönmek içindir. Ben artýk hiç ýþýk yakmýyorum! Umudum sen, ýþýðým sensin, söyle artýk neye kanayým? Niçin bekleyeyim ki seni? Ne çýkar hiç gelmezsen; zaten bu dünya yalan, dolan; bir dünya çýkar ! Beklemezsem gelmez misin? Dindirmez misin diz aðrýlarýmý, tutmaz mýsýn sýrlarýmý? Beklemezsem sevmez misin? Üflemez misin sana yaktýðým kandilleri, vaz mý geçersin dualarýndan?
Sevmezsem, beni dilemez misin?
Ilýk bir rüzgar ürpertisi oldun içimde. Adýn bahar mý senin? Yollarýmda sýra sýra çiçekler, gözlerin tohumlarca diziliyor daðlara. Ne yana baksam kokun eser içimde… Sahi, koklasam sinmez misin ellerime? Ellerimde sen, yaðmurlar, içimde ýpýlýk rüzgarlar… Gidiyorum buralardan, ruhumun mavi göçü baþladý. Hoþçakal…
Özgür HANCIOÐLU
ozgur.hancioglu@hotmail.com
(o uzak sesin peþinde…)
Topla eþyalarýmý gidiyorum buralardan. Yanýmda bir valiz dolusu yalýnayak yalnýzlýk…
Sahipsiz rüzgarlar çizsin bundan böyle kader çizgimi. Bütün karanlýklarý aþarým nasýlsa mavi gülüþünle. Bütün esaretlerden kaçar eteklerine sýðýnýrým en çok.
Tut ellerimi ve topla geçmiþimi çekmecelerden. Beni almayan bu kenti, ben býrakýyorum bu gece… Cama vuran yaðmurlar yýkasýn ellerimi bugünden tezi yok. Bekleyiþler yok artýk, özleyiþler, gelmeyiþler, sevmeyiþler ve býçak sýrtý sitemler. Artýk yokum buralarda, gözünaydýn aþk! Ne bir kuþ pencerede, ne dolunay gecede…
Ruhumun mavi göçü baþladý, ha gayret... Þimdi kabul vaktidir mazide kalmýþ tüm dileklerin. Sýrtýmdaki en aðýr yük, düþen bir kuþ kanadý, gözlerim hafif aralý. Avuçlarýmda kaybolmuþ bir ten hissi. Düþüyorum gözlerinden uzak denizlere. Uzak denizlerde kaybolmuþ bir can aksi…
Sana ilk kez açýyorum içimi; gör kendini. Sür kýyýlarýma býraktýðýn masmavi izlerini. Gözlerini izle, özlemini gözle. Her bir nefesi tek tek dinle; duy kendini.
Gir kýyýlarýmdan içlerime, masmavi damlalarla süzül yanaðýmdan. Bak düþüyorsun gözlerimden ardýmda býraktýðým camlara ve ben artýk hiç aðlamýyorum!
Gözyaþlarý yok artýk, özlemler dinmek içindir. Ben artýk hiç özlemiyorum! O uzak sesin peþinde arýyorum, iþte her neyi özlemiyorsam! Aðzýmdaki lokmam kadar hayat, üstümdeki hýrkam kadar ölümsün. Her iki alemin en sessiz sözü, cümle tabiatýn özüsün. Yürüdüðüm yol, kanadýðým yaramsýn. Baþýmdaki sevdam, en uyanýk uykum, gecenin sýrdaþýsýn…
Hayaller yok artýk, ýþýklar sönmek içindir. Ben artýk hiç ýþýk yakmýyorum! Umudum sen, ýþýðým sensin, söyle artýk neye kanayým? Niçin bekleyeyim ki seni? Ne çýkar hiç gelmezsen; zaten bu dünya yalan, dolan; bir dünya çýkar ! Beklemezsem gelmez misin? Dindirmez misin diz aðrýlarýmý, tutmaz mýsýn sýrlarýmý? Beklemezsem sevmez misin? Üflemez misin sana yaktýðým kandilleri, vaz mý geçersin dualarýndan?
Sevmezsem, beni dilemez misin?
Ilýk bir rüzgar ürpertisi oldun içimde. Adýn bahar mý senin? Yollarýmda sýra sýra çiçekler, gözlerin tohumlarca diziliyor daðlara. Ne yana baksam kokun eser içimde… Sahi, koklasam sinmez misin ellerime? Ellerimde sen, yaðmurlar, içimde ýpýlýk rüzgarlar… Gidiyorum buralardan, ruhumun mavi göçü baþladý. Hoþçakal…
Özgür HANCIOÐLU
ozgur.hancioglu@hotmail.com
"Özgür HANCIOÐLU" bütün yazýlarý için týklayýn...