Iþýk Teoman
Tetik Yaylasý’nda görsel þölen
Sonbaharýn son günleri, komþu kapý Kütahya. Gerçekten Kütahya’yý komþu kapýsý yaptýk. Kaç kez gittik bilmiyorum, onlarca olmuþtur herhalde. Yýllar önce Kütahya denilince aklýma bozkýrlar gelirdi nedense. Daðlýk, kýraç, yeþili olmayan bir kent düþlerdim. Bir de hiçbir zaman Kütahya ve çevresine gitmedim, iþim olmadý oralarda. Ne zaman ki, geziler baþladý. Simav-Gölcük, Martlý Þelaleleri ve daha niceleri, yeþili býrakýn, yemyeþil bir bölge. Doyamýyor insan doðal güzelliklere.
Bir ay önce Murat Daðý’na bir yolcuk yaptýk. Geç saatlerde ulaþtýk zirveye ve acý ama gerçek bugüne kadar hiç yaþamadýðýmýz bir olay ile karþý karþýya kaldýk. Ormancýlar bize ilk defa izin vermedi. Ormancýlar demeyelim adýna bir ormancý þefi, nedense direndi. O karanlýkta, o yorgunluðun üzerine Ýzmir’e geri döndük. Sabaha karþý evlerimizde olduk. Ama inat ettik, biz Murat Daðý’nda “Kamp kuracaðýz” diye. Öyle de oldu.
Engin Yavuz, engin deneyimini kullandý ve iki hafta sonra izinler alýndý bölge müdüründen. Sabah erkenden buluþtuk yola koyulduk. Börek, çörek yemeden doðru Turgutlu, meþhur çorbacýda karnýmýzý doyurduk sabahýn köründe. Engin Yavuz, Turgutlu kasabasýný iyi biliyor, memleketi, bir süre yaþamýþ burada. Çorbalarý içtikten sonra, Kula’ya, çarþý içinde her zamanki kahvehaneye acý Türk kahvesi içmeye. Bir süre çarþýda oyalandýk el iþi göz nuru emek isteyen ustalarýn çalýþmalarýný keyifle izledik. Yorgancýsýndan, demircisine, bakýrcýsýndan kalaycýsýna kadar. Son ustalar ve artýk bu meslekleri kimler yaþatacak diye düþünüyoruz.
Bu sohbet eþliðinde Gediz’e ulaþtýk. Yemekten kanatlarýmýz çýkacak ama yine tavuk inciði satýn aldýk, yanýna bir þiþe raký, caný çekenlere bira ve salata yapmak için malzeme. Artýk yolculuðun en keyifli bölümü baþlýyor. Murat Daðý’na Gediz-Altýntaþ üzerinden ulaþýlýyor ve mesafe yaklaþýk 30 kilometre. Çevre yemyeþil, meþe ve elma aðaçlarý yol boyunca sýralanýp gidiyor. Hasat mevsimi sona erdiðinden yol üzerinde canlýya rastlamak mümkün deðil. Engin Yavuz anlatýyor Gediz nehrinin nereden doðduðunu ve Foça’ya kadar sürüp giden yolculuðunu, ondan dinliyoruz yol boyunca…
Zirveye kadar irili ufaklý köylerden geçiyoruz. Canýmýzýn çektiði ve beðendiðimiz köylerde durup çay içiyoruz ve dinleniyoruz. Çok da zorlanmadan 1450 metredeki ormanlýk bölgeye ulaþýyoruz. Bölge müdürü eþi ve iki kýzý ile birlikte yürüyüþ yapýyor. Ayaküstü sohbetin ardýndan kamp alanýna, sedir aðaçlarýnýn bulunduðu cennet köþeye gidiyoruz.
Muhteþem bir görüntü. Önde sedir aðaçlarý arkada kýzýl ve karaçamlar. Hiç tereddüt etmeden sedir aðaçlarýnýn altýný kamp alaný olarak belirliyoruz. Herkes kendine bir yer beðeniyor. Biz çadýrlarý kurmaya baþlarken, iki kangal yavrusu da bize eþlik ediyor. Hava kararmaya ve soðumaya baþlýyor. Çevreden topladýðýmýz çalý çýrpýlar ile kamp ateþini yakýyoruz. Gezimize ilk kez katýlan Hürol Daðdelen rakýlarýmýzý bardaklara doldurup servis yapýyor. Engin Yavuz her zaman olduðu gibi elleri cebinde keyif yapýyor.
Aykut Fýrat ateþi hýzlandýrýyor ben tavuklarý terbiye edip ýzgaraya hazýr hale getiriyorum. Gecenin karanlýðý üzerimize çöküyor, rakýnýn dibini getiriyoruz. Bizimle birlikte kangal yavrularý da karýnlarýný doyuruyor. Güzel ve keyifli sohbetlerin ardýndan uyku vakti. Çadýrlarýmýza çekilip uyku tulumlarýnýn içine süzülüyoruz, sabaha kadar sessizliðin eþliðinde deliksiz bir uyku çekiyor herkes.
Sabah erkenden kalkan Aykut Fýrat kamp ateþini canlandýrmýþ, çayý demlemiþ benim iyi yürekli arkadaþým. Kampta bize resmen analýk ediyor. Çay demliyor, kahvaltý hazýrlýyor ve bizleri kuþ gibi besliyor. Murat Daðý’nda bir gece geçirdiðimiz Tetik Yaylasý’nda geri dönüþ zamaný gelip çatýyor. Kahvaltýnýn ardýndan çadýrlarýmýzý topluyoruz. Çevre gezisi yapýp fotoðraflar çekiyoruz. Yavru kangallar peþimizi býrakmýyor. Yeþil orman ve sararan yapraklý bitkiler, görsel þölen yaþýyoruz. Sonbaharýn son demlerini Tetik Yaylasý’nda geçiriyoruz.
Iþýk Teoman
isikteoman@gmail.com
Sonbaharýn son günleri, komþu kapý Kütahya. Gerçekten Kütahya’yý komþu kapýsý yaptýk. Kaç kez gittik bilmiyorum, onlarca olmuþtur herhalde. Yýllar önce Kütahya denilince aklýma bozkýrlar gelirdi nedense. Daðlýk, kýraç, yeþili olmayan bir kent düþlerdim. Bir de hiçbir zaman Kütahya ve çevresine gitmedim, iþim olmadý oralarda. Ne zaman ki, geziler baþladý. Simav-Gölcük, Martlý Þelaleleri ve daha niceleri, yeþili býrakýn, yemyeþil bir bölge. Doyamýyor insan doðal güzelliklere.
Bir ay önce Murat Daðý’na bir yolcuk yaptýk. Geç saatlerde ulaþtýk zirveye ve acý ama gerçek bugüne kadar hiç yaþamadýðýmýz bir olay ile karþý karþýya kaldýk. Ormancýlar bize ilk defa izin vermedi. Ormancýlar demeyelim adýna bir ormancý þefi, nedense direndi. O karanlýkta, o yorgunluðun üzerine Ýzmir’e geri döndük. Sabaha karþý evlerimizde olduk. Ama inat ettik, biz Murat Daðý’nda “Kamp kuracaðýz” diye. Öyle de oldu.
Engin Yavuz, engin deneyimini kullandý ve iki hafta sonra izinler alýndý bölge müdüründen. Sabah erkenden buluþtuk yola koyulduk. Börek, çörek yemeden doðru Turgutlu, meþhur çorbacýda karnýmýzý doyurduk sabahýn köründe. Engin Yavuz, Turgutlu kasabasýný iyi biliyor, memleketi, bir süre yaþamýþ burada. Çorbalarý içtikten sonra, Kula’ya, çarþý içinde her zamanki kahvehaneye acý Türk kahvesi içmeye. Bir süre çarþýda oyalandýk el iþi göz nuru emek isteyen ustalarýn çalýþmalarýný keyifle izledik. Yorgancýsýndan, demircisine, bakýrcýsýndan kalaycýsýna kadar. Son ustalar ve artýk bu meslekleri kimler yaþatacak diye düþünüyoruz.
Bu sohbet eþliðinde Gediz’e ulaþtýk. Yemekten kanatlarýmýz çýkacak ama yine tavuk inciði satýn aldýk, yanýna bir þiþe raký, caný çekenlere bira ve salata yapmak için malzeme. Artýk yolculuðun en keyifli bölümü baþlýyor. Murat Daðý’na Gediz-Altýntaþ üzerinden ulaþýlýyor ve mesafe yaklaþýk 30 kilometre. Çevre yemyeþil, meþe ve elma aðaçlarý yol boyunca sýralanýp gidiyor. Hasat mevsimi sona erdiðinden yol üzerinde canlýya rastlamak mümkün deðil. Engin Yavuz anlatýyor Gediz nehrinin nereden doðduðunu ve Foça’ya kadar sürüp giden yolculuðunu, ondan dinliyoruz yol boyunca…
Zirveye kadar irili ufaklý köylerden geçiyoruz. Canýmýzýn çektiði ve beðendiðimiz köylerde durup çay içiyoruz ve dinleniyoruz. Çok da zorlanmadan 1450 metredeki ormanlýk bölgeye ulaþýyoruz. Bölge müdürü eþi ve iki kýzý ile birlikte yürüyüþ yapýyor. Ayaküstü sohbetin ardýndan kamp alanýna, sedir aðaçlarýnýn bulunduðu cennet köþeye gidiyoruz.
Muhteþem bir görüntü. Önde sedir aðaçlarý arkada kýzýl ve karaçamlar. Hiç tereddüt etmeden sedir aðaçlarýnýn altýný kamp alaný olarak belirliyoruz. Herkes kendine bir yer beðeniyor. Biz çadýrlarý kurmaya baþlarken, iki kangal yavrusu da bize eþlik ediyor. Hava kararmaya ve soðumaya baþlýyor. Çevreden topladýðýmýz çalý çýrpýlar ile kamp ateþini yakýyoruz. Gezimize ilk kez katýlan Hürol Daðdelen rakýlarýmýzý bardaklara doldurup servis yapýyor. Engin Yavuz her zaman olduðu gibi elleri cebinde keyif yapýyor.
Aykut Fýrat ateþi hýzlandýrýyor ben tavuklarý terbiye edip ýzgaraya hazýr hale getiriyorum. Gecenin karanlýðý üzerimize çöküyor, rakýnýn dibini getiriyoruz. Bizimle birlikte kangal yavrularý da karýnlarýný doyuruyor. Güzel ve keyifli sohbetlerin ardýndan uyku vakti. Çadýrlarýmýza çekilip uyku tulumlarýnýn içine süzülüyoruz, sabaha kadar sessizliðin eþliðinde deliksiz bir uyku çekiyor herkes.
Sabah erkenden kalkan Aykut Fýrat kamp ateþini canlandýrmýþ, çayý demlemiþ benim iyi yürekli arkadaþým. Kampta bize resmen analýk ediyor. Çay demliyor, kahvaltý hazýrlýyor ve bizleri kuþ gibi besliyor. Murat Daðý’nda bir gece geçirdiðimiz Tetik Yaylasý’nda geri dönüþ zamaný gelip çatýyor. Kahvaltýnýn ardýndan çadýrlarýmýzý topluyoruz. Çevre gezisi yapýp fotoðraflar çekiyoruz. Yavru kangallar peþimizi býrakmýyor. Yeþil orman ve sararan yapraklý bitkiler, görsel þölen yaþýyoruz. Sonbaharýn son demlerini Tetik Yaylasý’nda geçiriyoruz.
Iþýk Teoman
isikteoman@gmail.com
"Iþýk Teoman" bütün yazýlarý için týklayýn...