Neriman ERKAN
Foça’nýn Karataþý’ný Arýyorum
Yýl 1972. Savaþtepe Öðretmen Okulu’nda görevliydim. Foçalý bir öðrencimizin öncülüðündeki okul gezisinde Foça ile tanýþtým. Foça bugünkü gibi deðildi. Otobüs yolu tozlu, topraklý bir yoldu, deniz kýyýsýndan ince kývrýmlarla uzayýp giden. Eski bir Rum evi öðrencimizin evine uðradýk, anne babasý ile tanýþtýk. Kavala’dan mübadil bir memur ailesi. Þimdiki Ýyon Pansiyon.
Foça’yý küçücük þirin bir kasaba olarak hayal meyal hatýrlýyorum. Çevre domates, biber, salatalýk, kavun, karpuz tarlalarýydý. Çok lezzetli sebzeleri vardý.
Yýl 1977. Kýbrýs savaþýnda denizaltýnda görev yapmýþ kuzenimin Foça Deniz Üssü’ndeki görevi sýrasýnda aileye katýlan oðullarýný görmeye geldiðimde ikinci kez Karataþ’a baþtým.
O zaman Yeþil Tepe’deki Deniz Kuvvetleri’nin lojmanlarý yeni yapýlmýþtý.
Otobüs külüstür ve sigara kokusundan geçilmezdi. Otobüste çok boþ yerler oluyordu. Garaj çok köhneydi.
Hala küçük þirin bir kasabaydý Foça.
Yýl 1983. Alman misafirim Ute ile tekrar Foça’ya geldim. Ve Ýyon Pansiyon’da kocaman bir anahtarý olan bir odada kiþi baþý 1000 liraya konaklamýþtýk. Karataþ’a üçüncü kez basmýþtým. Deniz kýyýsýndaki Celep Restoran’ýn ahþap kahve sandalyelerinde yaptýðým, çok taze sebzeleri, kýrmýzý domates ve beyaz peynirli kahvaltýyý hatýrlýyorum.
Köþede kuyumcu Ahmet beyin o zaman derici dükkaný vardý. Tek tük kahveler vardý. Ve ahþap telefon direkleri. Sahili kumsal ve suyu sýcak bir deniz, harika pýrýl pýrýl suyu olan. Þimdiki gibi yatlar ve motorlar yok, mazot yok. Birkaç balýkçý teknesinden baþka.
Yýl 1988. Eski Foça, Almanya’nýn Hildesheim þehriyle kardeþ þehir oluyor ve Almanca öðretmeni yeterli sayýda olduðu halde istek üzerine Foça’ya tayin ediliyorum. Böylece ben Karataþ’la kaynaþýyorum iyice, Foça’da…
Neyse, suyumuz sabunumuz var ama ben teyemmümü tercih edeyim. Her þey güllük gülistanlýk. Bazen eðitimde övgü baþarýnýn temelidir, belki eksiler artý olur söylersem.
Ve 1993 yýlý artýlar eksileri götürdü ve emekli oldum.
Bir gün ölürsem, Foça’da olmasa bile Karataþ’ý mezarýmda olsun isterim.
Foça bensiz ben Foça’sýz!!!!!!
Kim demiþ Foçalý kadýnlar siyasetten anlamaz diye. Foça’ya en iyi hizmet vereni desteklemek için gece yarýlarýna kadar canla baþla siyasidirler.
Ýþte yine Foça’da siyaset, bir yýlbaþý böyle kutlanýr…
Foça’da Almanca dersi.
Sevgili çocuklar yabancý dil anadilimiz kadar önemlidir bir dil bir insan.
Öðrencilerimi her konuda desteklemek benim temel görevimdir.
Öðrenci sayýsý az olduðu için böyle ders yapmýþýzdýr.
Cemil Midilli Lisesi’nin çalýþkan sekreteri Türkan Temel’in niþan hatýrasý…
Komþularýmla, 1988 Mersinaki Foça
Satranç kolu ders bitimi, 1990
Foça çocuklarýnýn eðitim ve öðretimine katkýlarýný ön planda tutan öðretmenler…
Foça’da biz de varýz.
Ýnþallah bize bir bisiklet yolu yapýlýr da böyle düþünerek yolda kalmam!…
Foça’da bir Üzeyir Kaptan da var. Foça’da kaptan olmak zordur. Sýnavlar, evraklar, bir Ýzmir, bir Foça mekik dokunur ve zorlu iþlemlerden sonra kaptan olunur ve çalýþýp çabalayýp sonunda ya yat sahibi olunur yada iyi bir kaptan olunur…
Foça’da balýkçýlar tamamen baþkadýr, balýklar onlarýn aðýna kendiliðinden gelir. Her zaman memnundurlar, deniz kadar yürekleri kocamandýr, aðlarý parçalansa bile güler yüzle ve sabýrla onlarý örerler…
Çok büyük iddialarý yoktur, baþka deniz diyarlarýný görmekten baþka.. Bunun için Ýspanya’ya giderler, Yunanistan’a, Girit’e…
Ýþte aðlarýný sabýrla gözden geçiren Foçalý balýkçýlar.
Onlarýn fotoðraflarýný zevkle çeker ve hatýra olsun diye veririm.
Þimdi reklamlar…
Çetin iþletmesinde hizmet sýnýrsýz.. Çalýþan gençlerimiz hep güler yüzlü, üçyüzaltmýþbeþ gün dededen toruna herkes görevde…
Ziraat Bankasý Foça Þubesi
20. yýl plaketimi bir yýl gecikmeli de olsa aldýðým gün..
Ve bu sefer de emeklilik plaketimi alýrken.
Öðrenci sayýmýn az olmasýndan dolayý istemeyerek emekli olduðum gün.
Ve Adliye Sarayý’nda Sulh Hukuk kapýsýnda öðretmenliðe, öðrenmeye ve öðretmeye devam… Daha emekli olamadýk bu kapýda…
Foça'da on sekiz yýl...
Öðretmen olarak doðdum, öðretmen olarak öleceðim.
Emekli Almanca Öðretmeni
Neriman ERKAN
"Neriman ERKAN" bütün yazýlarý için týklayýn...
Yýl 1972. Savaþtepe Öðretmen Okulu’nda görevliydim. Foçalý bir öðrencimizin öncülüðündeki okul gezisinde Foça ile tanýþtým. Foça bugünkü gibi deðildi. Otobüs yolu tozlu, topraklý bir yoldu, deniz kýyýsýndan ince kývrýmlarla uzayýp giden. Eski bir Rum evi öðrencimizin evine uðradýk, anne babasý ile tanýþtýk. Kavala’dan mübadil bir memur ailesi. Þimdiki Ýyon Pansiyon.
Foça’yý küçücük þirin bir kasaba olarak hayal meyal hatýrlýyorum. Çevre domates, biber, salatalýk, kavun, karpuz tarlalarýydý. Çok lezzetli sebzeleri vardý.
Yýl 1977. Kýbrýs savaþýnda denizaltýnda görev yapmýþ kuzenimin Foça Deniz Üssü’ndeki görevi sýrasýnda aileye katýlan oðullarýný görmeye geldiðimde ikinci kez Karataþ’a baþtým.
O zaman Yeþil Tepe’deki Deniz Kuvvetleri’nin lojmanlarý yeni yapýlmýþtý.
Otobüs külüstür ve sigara kokusundan geçilmezdi. Otobüste çok boþ yerler oluyordu. Garaj çok köhneydi.
Hala küçük þirin bir kasabaydý Foça.
Yýl 1983. Alman misafirim Ute ile tekrar Foça’ya geldim. Ve Ýyon Pansiyon’da kocaman bir anahtarý olan bir odada kiþi baþý 1000 liraya konaklamýþtýk. Karataþ’a üçüncü kez basmýþtým. Deniz kýyýsýndaki Celep Restoran’ýn ahþap kahve sandalyelerinde yaptýðým, çok taze sebzeleri, kýrmýzý domates ve beyaz peynirli kahvaltýyý hatýrlýyorum.
Köþede kuyumcu Ahmet beyin o zaman derici dükkaný vardý. Tek tük kahveler vardý. Ve ahþap telefon direkleri. Sahili kumsal ve suyu sýcak bir deniz, harika pýrýl pýrýl suyu olan. Þimdiki gibi yatlar ve motorlar yok, mazot yok. Birkaç balýkçý teknesinden baþka.
Yýl 1988. Eski Foça, Almanya’nýn Hildesheim þehriyle kardeþ þehir oluyor ve Almanca öðretmeni yeterli sayýda olduðu halde istek üzerine Foça’ya tayin ediliyorum. Böylece ben Karataþ’la kaynaþýyorum iyice, Foça’da…
Neyse, suyumuz sabunumuz var ama ben teyemmümü tercih edeyim. Her þey güllük gülistanlýk. Bazen eðitimde övgü baþarýnýn temelidir, belki eksiler artý olur söylersem.
Ve 1993 yýlý artýlar eksileri götürdü ve emekli oldum.
Bir gün ölürsem, Foça’da olmasa bile Karataþ’ý mezarýmda olsun isterim.
Foça bensiz ben Foça’sýz!!!!!!
Kim demiþ Foçalý kadýnlar siyasetten anlamaz diye. Foça’ya en iyi hizmet vereni desteklemek için gece yarýlarýna kadar canla baþla siyasidirler.
Ýþte yine Foça’da siyaset, bir yýlbaþý böyle kutlanýr…
Foça’da Almanca dersi.
Sevgili çocuklar yabancý dil anadilimiz kadar önemlidir bir dil bir insan.
Öðrencilerimi her konuda desteklemek benim temel görevimdir.
Öðrenci sayýsý az olduðu için böyle ders yapmýþýzdýr.
Cemil Midilli Lisesi’nin çalýþkan sekreteri Türkan Temel’in niþan hatýrasý…
Komþularýmla, 1988 Mersinaki Foça
Satranç kolu ders bitimi, 1990
Foça çocuklarýnýn eðitim ve öðretimine katkýlarýný ön planda tutan öðretmenler…
Foça’da biz de varýz.
Ýnþallah bize bir bisiklet yolu yapýlýr da böyle düþünerek yolda kalmam!…
Foça’da bir Üzeyir Kaptan da var. Foça’da kaptan olmak zordur. Sýnavlar, evraklar, bir Ýzmir, bir Foça mekik dokunur ve zorlu iþlemlerden sonra kaptan olunur ve çalýþýp çabalayýp sonunda ya yat sahibi olunur yada iyi bir kaptan olunur…
Foça’da balýkçýlar tamamen baþkadýr, balýklar onlarýn aðýna kendiliðinden gelir. Her zaman memnundurlar, deniz kadar yürekleri kocamandýr, aðlarý parçalansa bile güler yüzle ve sabýrla onlarý örerler…
Çok büyük iddialarý yoktur, baþka deniz diyarlarýný görmekten baþka.. Bunun için Ýspanya’ya giderler, Yunanistan’a, Girit’e…
Ýþte aðlarýný sabýrla gözden geçiren Foçalý balýkçýlar.
Onlarýn fotoðraflarýný zevkle çeker ve hatýra olsun diye veririm.
Þimdi reklamlar…
Çetin iþletmesinde hizmet sýnýrsýz.. Çalýþan gençlerimiz hep güler yüzlü, üçyüzaltmýþbeþ gün dededen toruna herkes görevde…
Ziraat Bankasý Foça Þubesi
20. yýl plaketimi bir yýl gecikmeli de olsa aldýðým gün..
Ve bu sefer de emeklilik plaketimi alýrken.
Öðrenci sayýmýn az olmasýndan dolayý istemeyerek emekli olduðum gün.
Ve Adliye Sarayý’nda Sulh Hukuk kapýsýnda öðretmenliðe, öðrenmeye ve öðretmeye devam… Daha emekli olamadýk bu kapýda…
Foça'da on sekiz yýl...
Öðretmen olarak doðdum, öðretmen olarak öleceðim.
Emekli Almanca Öðretmeni
Neriman ERKAN
"Neriman ERKAN" bütün yazýlarý için týklayýn...