Senem ÖZKUL
Bayram ve Yýlbaþý Hediyesi: El Yazýsý
Yeni yýl ve bayram kucaklaþýyor. Elektronik posta kutumun bitiþiðindeki adres defterimde, bu iki sevinci bir arada yaþayacak olan bir çok sevdiðim ismi görüyorum. Güzel ve anlamlý bir elektronik posta yazmak gerekir þimdi. Ýki önemli olay için de anlamlý ortak bir mesaj düþünmeli. Parmaklarým klavyenin üstünde, öylece duraklýyorum. Birinci satýrý yazýyorum ve siliyorum. Edebî sözler sýralýyorum ardý ardýna ve sonra vazgeçiyorum. Ýç sesimin dediklerini yazmak istiyorum; parmaklarým inatla kýpýrdamýyor yerinden. Tek hamle bile yok.
Yorgunluktan olsa gerek, bilgisayar ekranýna daha fazla bakamýyorum. Çalýþma masamýn baþýndan yavaþça kalkýp köþedeki kanepenin üstüne kuruluyorum. Elimde bir kurþun kalem ve dizimin üstünde baþýný aþaðýya eðmiþ boþ bir beyaz sayfa, gönlümden gelecek sözlerle birbirine kavuþmayý arzulayan sevgililer gibi yüzüme bakýyorlar. Kalemimden dökülecek güzel bir el yazýsý, uzun bir gelinliðin duvaðýna iþlenmiþ nakýþlar gibi süsleyecek beyaz kaðýdý ve sonsuza dek birbirlerinin olacaklar.
Yeni yýl için yeni bir sayfa açmak kadar heyecanlý bir duygu sarýyor içimi. Bu göz kamaþtýrýcý beyazlýðýn üstüne ne yazsam gerçekleþecek gibi seviniyorum bir an.
„Merhaba dostum, ...“
Yine duraksýyorum. Yazdýðým ilk iki kelimeye, çok uzun süredir görmediðim ve yüzünü hatýrlamak için gözlerimi hafifçe kýsarak incelediðim bir tanýdýk gibi bakýyorum. Geriye doðru çekip bedenimi, kaðýttan uzaklaþýyorum bir müddet. Bu benim yazým... Yazý Karakteri: Ben; punto: Ben; satýr aralýðý: Ben; yazý rengi: Ben…
Alýþveriþ listesi, kýsa notlar ve doldurulmasý gereken resmî evraklarýn dýþýnda kullanmaya pek gerek duymadýðým el yazým, bana gerçekten “el” olmuþ. Bilgisayar yazýlýmlarýnýn, her türlü tercihi düþünerek sunduðu seçenekler öylesine cazip ki, kalbimin ve mantýðýmýn süzgecinden geçerek parmaklarýmýn arasýndan “gerçeðe” dönüþen düncelerimin cazibesini tamamen unutmuþum. “B”lerin bombelerine, “K”lerin ince beline, “L”lerin keskin çizgilerine ve “S”lerin kývraklýðýna ayrý ayrý ruhlar katan sihirli parmaklar, bilgisayar tuþlarýna sabitlenmiþ basmakalýp harflere dokununca tüm metinlerin sahibi ayný yazarmýþ izlenimini katýyor oysa.
Harflerin yalnýzca, fikirlerin yazýlý ifadesi için kullanýlan semboller olduðuna inanmýyorum. Her harfin, 23 Nisan’larda yanyana sýralanarak görkemli figürler sergileyen çocuklar gibi uyumu vardýr kaðýt üzerinde. Okuyana, yazan kimsenin ruh hali hakkýnda analizler yapmasýna yardým eden gizemli dizelerdir onlar. Endiþeli mi yoksa mutlu muydu yazarken? Özel bir ilgi mi göstermiþti harfleri yuvarlarken veya üstünkörü biraraya getirilmiþ ABC’ ler mi tüm bunlar?
Yýlbaþý ve bayram kucaklaþýyor. Sevdiklerim, ismimle çaðrýþan güzel bir gülümseme götürmeliler yanlarýnda 2006’dan... Yaldýzlý kutudan çýkardýðým renkli kartpostallarý yanyana diziyorum. En yakýn arkadaþým daðlarý sever; bu manzara kartpostalý onun olsun. Ailem, yaþadýðým uzaklarý bilmek ister; þehrin en güzel mekanlarýný kareleyen minik kart evimize gitsin. Beni içtenlikle merak eden bir öðretmenim var; çiçekli kartpostal da onun avucunu ýsýtsýn.
Seçtiðim kartpostallarý, tamamen o anki duygularýmýn akýþýna uyarak hareket ettirdiðim kalemimle yazýyorum. Elektronik tebrik kartý almaya alýþmýþ dostlarýmýn yüzünde oluþacak sevinç dolu þaþkýnlýðý düþünüyorum ve þaka yapmaya hazýrlanan haylaz bir çocuðun heyecanýný duyuyorum.
Yýlbaþý ve bayram içimde kucaklaþýyor... Ve ben sevdiklerime sadece kendime özgü bir hediye veriyorum: El yazým...
29.11.2006
Senem ÖZKUL
"Senem ÖZKUL" bütün yazýlarý için týklayýn...
Yeni yýl ve bayram kucaklaþýyor. Elektronik posta kutumun bitiþiðindeki adres defterimde, bu iki sevinci bir arada yaþayacak olan bir çok sevdiðim ismi görüyorum. Güzel ve anlamlý bir elektronik posta yazmak gerekir þimdi. Ýki önemli olay için de anlamlý ortak bir mesaj düþünmeli. Parmaklarým klavyenin üstünde, öylece duraklýyorum. Birinci satýrý yazýyorum ve siliyorum. Edebî sözler sýralýyorum ardý ardýna ve sonra vazgeçiyorum. Ýç sesimin dediklerini yazmak istiyorum; parmaklarým inatla kýpýrdamýyor yerinden. Tek hamle bile yok.
Yorgunluktan olsa gerek, bilgisayar ekranýna daha fazla bakamýyorum. Çalýþma masamýn baþýndan yavaþça kalkýp köþedeki kanepenin üstüne kuruluyorum. Elimde bir kurþun kalem ve dizimin üstünde baþýný aþaðýya eðmiþ boþ bir beyaz sayfa, gönlümden gelecek sözlerle birbirine kavuþmayý arzulayan sevgililer gibi yüzüme bakýyorlar. Kalemimden dökülecek güzel bir el yazýsý, uzun bir gelinliðin duvaðýna iþlenmiþ nakýþlar gibi süsleyecek beyaz kaðýdý ve sonsuza dek birbirlerinin olacaklar.
Yeni yýl için yeni bir sayfa açmak kadar heyecanlý bir duygu sarýyor içimi. Bu göz kamaþtýrýcý beyazlýðýn üstüne ne yazsam gerçekleþecek gibi seviniyorum bir an.
„Merhaba dostum, ...“
Yine duraksýyorum. Yazdýðým ilk iki kelimeye, çok uzun süredir görmediðim ve yüzünü hatýrlamak için gözlerimi hafifçe kýsarak incelediðim bir tanýdýk gibi bakýyorum. Geriye doðru çekip bedenimi, kaðýttan uzaklaþýyorum bir müddet. Bu benim yazým... Yazý Karakteri: Ben; punto: Ben; satýr aralýðý: Ben; yazý rengi: Ben…
Alýþveriþ listesi, kýsa notlar ve doldurulmasý gereken resmî evraklarýn dýþýnda kullanmaya pek gerek duymadýðým el yazým, bana gerçekten “el” olmuþ. Bilgisayar yazýlýmlarýnýn, her türlü tercihi düþünerek sunduðu seçenekler öylesine cazip ki, kalbimin ve mantýðýmýn süzgecinden geçerek parmaklarýmýn arasýndan “gerçeðe” dönüþen düncelerimin cazibesini tamamen unutmuþum. “B”lerin bombelerine, “K”lerin ince beline, “L”lerin keskin çizgilerine ve “S”lerin kývraklýðýna ayrý ayrý ruhlar katan sihirli parmaklar, bilgisayar tuþlarýna sabitlenmiþ basmakalýp harflere dokununca tüm metinlerin sahibi ayný yazarmýþ izlenimini katýyor oysa.
Harflerin yalnýzca, fikirlerin yazýlý ifadesi için kullanýlan semboller olduðuna inanmýyorum. Her harfin, 23 Nisan’larda yanyana sýralanarak görkemli figürler sergileyen çocuklar gibi uyumu vardýr kaðýt üzerinde. Okuyana, yazan kimsenin ruh hali hakkýnda analizler yapmasýna yardým eden gizemli dizelerdir onlar. Endiþeli mi yoksa mutlu muydu yazarken? Özel bir ilgi mi göstermiþti harfleri yuvarlarken veya üstünkörü biraraya getirilmiþ ABC’ ler mi tüm bunlar?
Yýlbaþý ve bayram kucaklaþýyor. Sevdiklerim, ismimle çaðrýþan güzel bir gülümseme götürmeliler yanlarýnda 2006’dan... Yaldýzlý kutudan çýkardýðým renkli kartpostallarý yanyana diziyorum. En yakýn arkadaþým daðlarý sever; bu manzara kartpostalý onun olsun. Ailem, yaþadýðým uzaklarý bilmek ister; þehrin en güzel mekanlarýný kareleyen minik kart evimize gitsin. Beni içtenlikle merak eden bir öðretmenim var; çiçekli kartpostal da onun avucunu ýsýtsýn.
Seçtiðim kartpostallarý, tamamen o anki duygularýmýn akýþýna uyarak hareket ettirdiðim kalemimle yazýyorum. Elektronik tebrik kartý almaya alýþmýþ dostlarýmýn yüzünde oluþacak sevinç dolu þaþkýnlýðý düþünüyorum ve þaka yapmaya hazýrlanan haylaz bir çocuðun heyecanýný duyuyorum.
Yýlbaþý ve bayram içimde kucaklaþýyor... Ve ben sevdiklerime sadece kendime özgü bir hediye veriyorum: El yazým...
29.11.2006
Senem ÖZKUL
"Senem ÖZKUL" bütün yazýlarý için týklayýn...