Sebahattin Karaca
REHA MÝDÝLLÝ; OKULLARI NEDEN YAPTIM?
“Okullar yaptýr ki, Atatürkçü gençler yetiþsin ve onlar da ülkemizin aydýnlýk geleceðini tesis etsinler”
REHA MÝDÝLLÝ ÝLE BÝR MÜNÝH ANISI
1976 yýlýnýn Mayýs ayýydý. Eþim ve ben Münih yakýnlarýnda Tegernsee gölünün kenarýnda bir turizm beldesi olan Bad Wiessee’de çalýþýyorduk. Siz benim belde dediðime bakmayýn. Turizmle uðraþmaya bir asýr önce baþlamýþ. Ýlk günkü halini, gölünü, doðasýný çevresini korumayý da bir asýrdýr becermiþ bir yer. Tüm Avrupa’da meþhur olan Ýyot Kaplýcalarý ile yaz boyu sokaklarýnda turistin kaynadýðý, kýþ aylarýnda ise kayak pistleriyle turizm hareketliliðini 12 aya yaymýþ bir belde. Ayrýca Dünya’da “sürdürülebilir turizm” anlayýþýnýn ilk doðduðu yerlerden birisi olarak tanýnmýþ Bad Wiessee’nin otellerinde doluluk oranlarý çok yüksektir. Bu otellerden birisi olan Hotel Lederer’de eþimle birlikte çalýþýyorduk. Hotel Lederer, 20. yy ortalarýna kadar Avrupa’nýn pek çok kral ve kraliçesini, siyasetçisini ve ünlüsünü aðýrlamýþ bir otel olarak, içinde yaþanan olaylarla, tarihin sayfasýnda yerini almýþ bir iþletme idi. Ýngiltere Kraliçesi Elizabeth’ten tutun da, FC Bayern takýmýnýn devamlý konakladýðý otelde; 1934 yýlýnýn 30 Haziran gecesi Hitler, kendisine darbe yapacaðý düþüncesiyle, Genel Kurmay Baþkaný Ernst Röhm’ü yakalatmýþ ve ayný gece öldürtmüþtür. Bu yaþanmýþlýk, bugün bile Alman halkýný üzen, önemli bir olay olarak hatýrlanýr.
Baba - Oðul
O Yýllarda Telefon Çok Önemliydi.
Akþam olmuþ, mesaimiz bitmiþ, eve gidiyorduk. Marketten alýþveriþ yaptýk. Eþim yakýndaki eczaneye gitmiþ, ben de eve henüz daha yeni varmýþtým. Kapýyý açarken içerden gelen telefonun sesini duydum. Elimde ne varsa onlarý telaþla bir kenara býraktým ve telefona koþtum. Ahizeyi kaldýrdýðýmda bir ses; “Ýyi akþamlar Sebahattin, ben Reha” dedi. Önce “Anlayamadým affedersiniz dedim”. Esasýnda anlamýþtým anlamaya ama, emin olamadýðýmdan bir daha sorma gereðini hissettim. Bu defa daha tok bir sesle “Ben Reha Midilli” dedi. Þaþýrdým! Dilim aðzýmýn içinde dolandý. Kendimi zorlayarak ancak “iyi akþamlar dayý hayrola” diyebildim. Eþim Nalan, Reha Midilli’nin ablasýnýn kýzýydý. O yýllarda Foça’dan Almanya’ya telefon etmek, zaman ayýrýp, sýra beklemek, baðlatmak deveyi hendekten atlatmaktan daha zordu. Elimin titrediðinin, kafamýn karýþtýðýnýn farkýndaydým. Sanki bir ölüm haberi gelecekmiþ endiþesiyle ancak “Ýnþallah bir terslik yoktur, deðil mi? Nalan da eczanede birazdan gelir” diyebildim. “Nalan’a selam söyle. Anlatacaklarýmý da aktar” dedi ve devam etti. “Ne tersliði yahu, yok öyle bir þey. Ben güzel bir þey için aradým sizi” dedi. Bu defa merak ettiðimi söyledim. “Güzel haber! Önümüzdeki Çarþamba gününün akþamý Münih’de, Hotel Bayern Hof’da olacaðýz. Arkadaþlarla grup olarak geliyoruz. Eðer, Perþembe günü sabahý siz de Münih’e gelebilirseniz iyi olur görüþürüz, hasret gideririz” dedi. Ardýndan biraz daha oradan buradan konuþtuktan sonra telefonu kapattýk. 5-10 dakika sonra Nalan geldi. Habere ve davete çok sevinmiþtik. Heyecandan sabahý zor ettik. Mesai baþlar baþlamaz soluðu patronun yanýnda aldýk. Durumu anlattýk. Almanlar daha ziyade bireysel yaþadýklarý için, bizim ülkemizdeki aile birlikteliðinin ne kadar önemli olduðunu kavramakta zorlansa da, neticede ikimiz de ayný gün için izni kopardýk. Teþekkür ettik, odasýndan ayrýldýk. Bu defa iple çektiðimiz perþembe günü geldi çattý ve biz sabah ilk trene bindik. Sabah 8:00 gibi Münih’e vardýk. Þehir merkezinde olan otele varmak uzun sürmedi. Resepsiyonda durumu anlatmak için sýramýzý beklerken, bizi görmüþ olmalýlar ki, Reha Dayý ve Necla Yenge bize doðru geliyorlardý. Birbirimize öyle sarýldýk, öyle sevindik ve hasret giderdik ki anlatamam. Ayaküstü çok þey konuþtuk. Ardýndan birlikte kahvaltý salonuna geçtik. Kahvaltý salonuna geçerken salonun bir köþesinde 40 civarýnda bir Türk grubunun olduðu tarafa doðru yöneldik. Gruba yaklaþtýðýmýzda Reha Dayý ”Ýþte benim yeðenlerim, sizinle tanýþtýrayým” dedi ve grupla bizi tanýþtýrdý. Bugün Münih’te rehberliðimizi yapacaklar diye ilave etti. Rehberlikten haberimiz yoktu. Bize de sürpriz oldu. Þükürler olsun ki, hafta tatillerimizde hem gezmek, hem alýþveriþlerimizi yapmak için sýkça Münih’e geliyor, gezilip görülecek yerlerini dolaþýyorduk. Ne de olsa serde turizmciydik. Bu bakýmdan Münih’in pek de yabancýsý sayýlmazdýk.
Midilli’ler Münih Mayýs 1976
Karar Yeri, Karar Aný, Baba Vasiyeti…
“Okullar yaptýr ki, Atatürkçü gençler yetiþsin ve onlar da ülkemizin aydýnlýk geleceðini tesis etsinler”
Rehberlik ihalesi bizde kaldýktan sonra, kahvaltý sýrasýnda alelacele içinde Marien Platz’da serbest dolaþým ve alýþveriþ de olan günlük bir gezi programý yazdýk. Yaptýðýmýz program gereði, Deusche Müseum, Hochbreuhaus, Englische Garten, Maximilian Strasse, Max Joseph Platz gibi yerleri dolaþtýktan sonra, 1972 yýlýnda olimpiyat oyunlarýnýn oynandýðý Olimpiyat Köyü’ne vardýk. Turizm danýþmadan temin ettiðim, içinde Türkçe açýklamalar da olan ayrýntýlý Olimpiyat Köyü broþüründen bol miktarda aldým ve gruptaki herkese verdim. Böylece eþim Nalan Karaca, Reha Midilli ve yengemiz Necla Midilli ile birlikte gruptan ayrýldýk. Ben “Ne yapalým dayý?” diye sordum. Tebessüm ederek “Ne yapacaðýz iþte, her þeyden önce Olimpiyat Köyü’nü kuleden seyredeceðiz” dedi. Olimpiyat Köyü’nün gözetleme kulesine vardýk. Aldýðýmýz bilet ile büyükçe bir asansöre bindik. Asansör görevlisinin düðmeye basmasýndan 40-50 saniye sonra kuleye ulaþmýþtýk. Bu baþ döndürücü bir hýzdý. Reha Midilli duygularýný gizleyemedi. “Bu ne hýz yahu, iki soluk alýp vermeden tepeye çýktýk” dedi. Kulede epey bir zaman geçirdik. Gezdik, dolaþtýk, Münih’in tüm güzelliklerini kuleden seyrettik. Yorulmuþtuk. Bir masaya oturduk, pastamýz kahvemiz geldi. Bir ara dalýp giden dayýma; “Hayrola dayý, çok daldýnýz” dedim. “Evet öylesine biraz daldým gittim iþte” dedi. Ardýndan olimpiyat oyunlarýyla ilgili olarak þunlarý söyledi; “Neden bizim ülkemizde Akdeniz oyunlarýndan baþka uluslararasý büyük bir organizasyon yapýlmýyor? Biz mi organize edemiyoruz ya da burasý gibi tesisler mi yapamýyoruz? Merak eder dururdum. Ancak bu köyü gördükten sonra fark ettim ki, bu iþler sadece bilim ve teknolojik geliþme ile olabilir. Bizim de bilimde teknolojide çok ileri gitmemiz lazým. Bu da sadece iyi eðitimle olur. Eðitime, eðitimin en iyisine, en vasýflýsýna çok önem vermemiz gerekir. Babamý þimdi daha iyi anlýyorum. Bu bakýmdan babamýn baþlattýðý yolda ben de yürüyeceðim. Vasiyeti de bu doðrultuda zaten.” dedi. O zamana kadar babasý Cemil Midilli çeþitli hayýr iþlerinin yaný sýra önceliði eðitim kurumlarýna vermiþ, 3 adet okul yaptýrmýþ, oðluna da; “okullar yaptýr ki, Atatürkçü gençler yetiþsin ve onlar da ülkemizin aydýnlýk geleceðini tesis etsinler” demiþti.
Bedia Midilli Ýlköðretim Okulu açýlýþý
Baba Cemil Midilli’nin 1981 yýlýnda vefat etmesinin ardýndan, Münih’te sarf ettiði ve babasýna verdiði sözün gereði kollarý sývayan Reha Midilli, henüz daha annesi Bedia Midilli hayatta iken, abla ve kardeþleriyle birlikte anneleri adýna Bedia Midilli Ýlkokulu’nu yaptýlar. Ýlçe Milli Eðitim Müdürlüðü’ne baðýþladýlar. Foça’da ve çevresinde art arda bir insanýn doðuþundan ölümüne kadar ihtiyaç duyacaðý her türlü eðitim kurumu, yani hastaneden kreþe, okullardan yaþlýlar evine kadar her türden yatýrýmý ve hayrý yapmaktan bir adým geri atmadý.
5 Mayýs 1927 yýlýnda Foça'da doðan Reha Midilli, lise eðitiminden sonra, babasý Cemil Midilli’nin yanýnda iþ ve ticaret hayatýna ilk adýmlarýný attý. Tarým, hayvancýlýk, zeytin ve zeytinyaðý üretimi ve ticaretinin yaný sýra, bir ara inþaat müteahhitliði de yaptý. Foça ve çevresine sayýsýz eserler kazandýran Reha Midilli, TBMM Üstün Hizmet Ödülü'nün sahibi oldu. Yaptýðý her iþi titizlikle sürdürürken, sosyal yaþamdan da hiç kopmadý. Koyu bir Galatasaraylý olan Reha Midilli, 50’li yýllarda uzun süre Foça spor takýmýnda da forma giydi. Foça Avcýlar Kulübü’nü kurdu. Arkadaþlarý ile birlikte yýllarca avcýlýk yaptý. Genç avcýlarýn yetiþmesini teþvik etti. Siyasete pek fazla girmek istemese de, o dönem Foça ileri gelenlerinin babasý Cemil Midilli’den izin almasý sonucunda 1973’den 1980 Ýhtilali’ne kadar Foça Belediye Baþkanlýðý yaptý.
Vakfýn ilk mütevelli heyeti
Vakýf Fikri ve Zamanlamasý
Yaþý ilerledikçe eþ, dost ve yakýnlarýna yavaþ yavaþ bir hayalinden daha bahsetmeye baþladý. O hayal, kurmayý düþündüðü bir vakýftý. Ancak bu nasýl bir vakýf olmalýydý? Neye nasýl hizmet etmeliydi. En önemlisi sürdürülebilir olmasý nasýl saðlanacaktý? Bunlarý ve daha baþka onlarca cevabý bulunacak, kafasýnda çözümü üretilecek sorular vardý. Pek çok insaný dinledi, sordu soruþturdu, araþtýrdý ve nihayet nasýl bir vakýf olmasý gerektiðini ve hangi sabit gelirlerle ayakta durabileceðine dair kafasýndaki tüm sorunlarý çözdükten sonra, düðmeye bastý ve Reha Midilli, kendisi kurucu Baþkan olmak üzere; Necla Midilli, Ali Haydar Çelebi, Sebahattin Karaca, Akýn Doðu, Murat Meriç, Ahmet Yeþilyurt, Dr.Münip Dinç, Þener Parlak, Osman Mert, Mahmut Irmak, Fuat Karakuyu’dan oluþan Kurucu Mütevelli Heyeti listesini tamamladý. Ardýndan heyetin hazýrladýðý tüzük onaylandýktan sonra Reha Necla Midilli Eðitim ve Yaþlý Evi Vakfý faaliyetlerine baþladý. Bir müddet vakýf baþkanlýðýný yürüttükten sonra, Vakfýn nasýl yürüdüðünü ya da yürüyeceðini yaþarken görmek üzere baþkanlýktan ayrýldý. Vakýf Kurucu Onursal Baþkanlýðýný aramýzdan ayrýldýðý güne kadar da sürdürdü. Ölümünden sekiz saat önce Belediye Meydaný’ndaki ofisinin önünde görüþtük. Birkaç arkadaþý daha vardý. Sevdiði ve güvendiði insanlardý. Her yýl olduðu gibi bu yýl da 5 Mayýs Hýdýrellez günü yapmayý planladýðý “Geleneksel Yýllýk Pikniði” hava muhalefetinden dolayý yapamamýþtý. Bir hafta ya da 10 gün ertelediði Bahçecik’de bulunan çiftlik de düzenlenecek piknik hakkýnda bürosunun önünde küçük bir toplantý yaptý. Nasýl olmalýydý, kimler gelebilirdi? Kimler gelemezdi? Katýlým ön tespitinin yaný sýra, yapýlacak diðer iþleri de planladý. Görev taksimi yaptý. Katýlacak olanlara birer görev verdi. Bahçecik’te her yýl Hýdýrellez vesilesiyle bir toplantý düzenlemeyi önemserdi. Geniþ aile fertleriyle birlikte yakýn dostlarýný da davet eder, sevdiklerini bir arada görmekten ve o günü onlarla paylaþmaktan mutlu olur, keyif alýrdý.
Akþamý saat 19:00 gibi ayrýldýk. Hatta evine giderken yolun yarýsýna kadar eþlik ettim. Sabah tekrar görüþmek üzere vedalaþtýk. Maalesef o gece Atatürk hayraný, hayýrsever, vatansever, toplum önderi, Foça tutkunu, yeri doldurulamaz aile büyüðümüz Reha Midilli’yi kaybettiðimizde takvim, 2012 yýlýnýn 11 Mayýs’ýn Cuma’yý Cumartesi’ne baðladýðý gece yarýsýný iþaret ediyordu.
O günden sonra her nerede onun bir eserini görsem, yüreði memleket sevdasýyla dolu Reha Midilli’nin Münih Olimpiyat Köyü’nün kulesinde sarf ettiði o güzel sözler gelir aklýma. Kulaðým çýnlar. Babasýnýn üç okulla baþlattýðý bayraðý teslim alacaðýnýn ve ölünceye kadar da o bayraðý dalgalandýracaðýnýn iþaretini vermiþ, verdiði sözü titizlikle takip ederek gereðini de yapmýþtý.
O ana tanýklýk etmek ve o anýn bir parçasý olmak, bizim için hep mutluluk kaynaðý oldu. Dünya’ya gelen her insanýn, eðitim için ihtiyaç duyduðu, ana okulundan fakülteye kadar açtýðýn tüm eðitim kurumlarýnda, bilim ocaklarýnda, her yýl yüzlerce genç aydýnlanýyor ve hayata atýlýyor. Bütün bunlarýn yaný sýra Foça’ya kazandýrdýðýn saðlýk ocaðý ve hastane de yýllarca insanlar saðlýk hizmet aldý. Yaþlý evi ile hizmetlerini taçlandýrdýn. Kurduðun ve varlýðýnýn da çok büyük bir bölümünü baðýþladýðýn “Reha Necla Midilli Eðitim ve Yaþlý Evi Vakfý” ile açtýðýn yoldan gösterdiðin hedefe gitmek için çalýþýyor.
Cennet mekanýn, çiçekler örtün olsun. Huzur içinde uyu Reha Midilli.
Bir Bakýþta Reha Midilli’nin Foça’ya Kazandýrdýðý Eserlerden Bazýlarý
Foça Necla Midilli Ana Okulu (1990’lý yýllar)
Foça Bedia Midilli Ýlköðretim Okulu (1984)
Yeni Foça Reha Midilli Ýlköðretim Okulu (1989)
Foça Reha-Necla Midilli Ýlköðretim Okulu (1995)
Foça Reha-Necla Midilli Devlet Hastanesi (2002)
Foça Reha-Necla Midilli Saðlýk Ocaðý (2005)
Foça Reha Midilli Kültür Merkezi (2006)
Foça Reha Midilli Anadolu Lisesi (2006)
Foça Reha Midilli 11 Eylül Spor Salonu (2006)
9 Eylül Üniversitesi Reha Midilli Foça Turizm Fakültesi (2008)
Foça Reha Midilli Necla Ana Yaþlý Evi (2010)
Foça Belediyesi Reha Midilli Sosyal Tesisleri
R. Midilli yakýnlarý okul açýlýnda
Belediye Baþkaný Reha Midilli iþ baþýnda
Yenifoça Reha Midilli Ýlköðretim Okulu temel atma (1989)
Vakýf'a emeði geçenlere plaket
Reha Midilli ve aile dostlarý
Yýlbaþý geniþ aile 2008
Foça 70’ler belediye yönetimi
Foça Avcýlar Kulübü
Foça Spor 50'li yýllar
Reha Midilli ve Tarýk
Sebahattin Karaca
sebahattinkaraca35@hotmail.com
www.sebahattinkaraca.com
“Okullar yaptýr ki, Atatürkçü gençler yetiþsin ve onlar da ülkemizin aydýnlýk geleceðini tesis etsinler”
Cemil Midilli
REHA MÝDÝLLÝ ÝLE BÝR MÜNÝH ANISI
1976 yýlýnýn Mayýs ayýydý. Eþim ve ben Münih yakýnlarýnda Tegernsee gölünün kenarýnda bir turizm beldesi olan Bad Wiessee’de çalýþýyorduk. Siz benim belde dediðime bakmayýn. Turizmle uðraþmaya bir asýr önce baþlamýþ. Ýlk günkü halini, gölünü, doðasýný çevresini korumayý da bir asýrdýr becermiþ bir yer. Tüm Avrupa’da meþhur olan Ýyot Kaplýcalarý ile yaz boyu sokaklarýnda turistin kaynadýðý, kýþ aylarýnda ise kayak pistleriyle turizm hareketliliðini 12 aya yaymýþ bir belde. Ayrýca Dünya’da “sürdürülebilir turizm” anlayýþýnýn ilk doðduðu yerlerden birisi olarak tanýnmýþ Bad Wiessee’nin otellerinde doluluk oranlarý çok yüksektir. Bu otellerden birisi olan Hotel Lederer’de eþimle birlikte çalýþýyorduk. Hotel Lederer, 20. yy ortalarýna kadar Avrupa’nýn pek çok kral ve kraliçesini, siyasetçisini ve ünlüsünü aðýrlamýþ bir otel olarak, içinde yaþanan olaylarla, tarihin sayfasýnda yerini almýþ bir iþletme idi. Ýngiltere Kraliçesi Elizabeth’ten tutun da, FC Bayern takýmýnýn devamlý konakladýðý otelde; 1934 yýlýnýn 30 Haziran gecesi Hitler, kendisine darbe yapacaðý düþüncesiyle, Genel Kurmay Baþkaný Ernst Röhm’ü yakalatmýþ ve ayný gece öldürtmüþtür. Bu yaþanmýþlýk, bugün bile Alman halkýný üzen, önemli bir olay olarak hatýrlanýr.
Baba - Oðul
O Yýllarda Telefon Çok Önemliydi.
Akþam olmuþ, mesaimiz bitmiþ, eve gidiyorduk. Marketten alýþveriþ yaptýk. Eþim yakýndaki eczaneye gitmiþ, ben de eve henüz daha yeni varmýþtým. Kapýyý açarken içerden gelen telefonun sesini duydum. Elimde ne varsa onlarý telaþla bir kenara býraktým ve telefona koþtum. Ahizeyi kaldýrdýðýmda bir ses; “Ýyi akþamlar Sebahattin, ben Reha” dedi. Önce “Anlayamadým affedersiniz dedim”. Esasýnda anlamýþtým anlamaya ama, emin olamadýðýmdan bir daha sorma gereðini hissettim. Bu defa daha tok bir sesle “Ben Reha Midilli” dedi. Þaþýrdým! Dilim aðzýmýn içinde dolandý. Kendimi zorlayarak ancak “iyi akþamlar dayý hayrola” diyebildim. Eþim Nalan, Reha Midilli’nin ablasýnýn kýzýydý. O yýllarda Foça’dan Almanya’ya telefon etmek, zaman ayýrýp, sýra beklemek, baðlatmak deveyi hendekten atlatmaktan daha zordu. Elimin titrediðinin, kafamýn karýþtýðýnýn farkýndaydým. Sanki bir ölüm haberi gelecekmiþ endiþesiyle ancak “Ýnþallah bir terslik yoktur, deðil mi? Nalan da eczanede birazdan gelir” diyebildim. “Nalan’a selam söyle. Anlatacaklarýmý da aktar” dedi ve devam etti. “Ne tersliði yahu, yok öyle bir þey. Ben güzel bir þey için aradým sizi” dedi. Bu defa merak ettiðimi söyledim. “Güzel haber! Önümüzdeki Çarþamba gününün akþamý Münih’de, Hotel Bayern Hof’da olacaðýz. Arkadaþlarla grup olarak geliyoruz. Eðer, Perþembe günü sabahý siz de Münih’e gelebilirseniz iyi olur görüþürüz, hasret gideririz” dedi. Ardýndan biraz daha oradan buradan konuþtuktan sonra telefonu kapattýk. 5-10 dakika sonra Nalan geldi. Habere ve davete çok sevinmiþtik. Heyecandan sabahý zor ettik. Mesai baþlar baþlamaz soluðu patronun yanýnda aldýk. Durumu anlattýk. Almanlar daha ziyade bireysel yaþadýklarý için, bizim ülkemizdeki aile birlikteliðinin ne kadar önemli olduðunu kavramakta zorlansa da, neticede ikimiz de ayný gün için izni kopardýk. Teþekkür ettik, odasýndan ayrýldýk. Bu defa iple çektiðimiz perþembe günü geldi çattý ve biz sabah ilk trene bindik. Sabah 8:00 gibi Münih’e vardýk. Þehir merkezinde olan otele varmak uzun sürmedi. Resepsiyonda durumu anlatmak için sýramýzý beklerken, bizi görmüþ olmalýlar ki, Reha Dayý ve Necla Yenge bize doðru geliyorlardý. Birbirimize öyle sarýldýk, öyle sevindik ve hasret giderdik ki anlatamam. Ayaküstü çok þey konuþtuk. Ardýndan birlikte kahvaltý salonuna geçtik. Kahvaltý salonuna geçerken salonun bir köþesinde 40 civarýnda bir Türk grubunun olduðu tarafa doðru yöneldik. Gruba yaklaþtýðýmýzda Reha Dayý ”Ýþte benim yeðenlerim, sizinle tanýþtýrayým” dedi ve grupla bizi tanýþtýrdý. Bugün Münih’te rehberliðimizi yapacaklar diye ilave etti. Rehberlikten haberimiz yoktu. Bize de sürpriz oldu. Þükürler olsun ki, hafta tatillerimizde hem gezmek, hem alýþveriþlerimizi yapmak için sýkça Münih’e geliyor, gezilip görülecek yerlerini dolaþýyorduk. Ne de olsa serde turizmciydik. Bu bakýmdan Münih’in pek de yabancýsý sayýlmazdýk.
Midilli’ler Münih Mayýs 1976
Karar Yeri, Karar Aný, Baba Vasiyeti…
“Okullar yaptýr ki, Atatürkçü gençler yetiþsin ve onlar da ülkemizin aydýnlýk geleceðini tesis etsinler”
Rehberlik ihalesi bizde kaldýktan sonra, kahvaltý sýrasýnda alelacele içinde Marien Platz’da serbest dolaþým ve alýþveriþ de olan günlük bir gezi programý yazdýk. Yaptýðýmýz program gereði, Deusche Müseum, Hochbreuhaus, Englische Garten, Maximilian Strasse, Max Joseph Platz gibi yerleri dolaþtýktan sonra, 1972 yýlýnda olimpiyat oyunlarýnýn oynandýðý Olimpiyat Köyü’ne vardýk. Turizm danýþmadan temin ettiðim, içinde Türkçe açýklamalar da olan ayrýntýlý Olimpiyat Köyü broþüründen bol miktarda aldým ve gruptaki herkese verdim. Böylece eþim Nalan Karaca, Reha Midilli ve yengemiz Necla Midilli ile birlikte gruptan ayrýldýk. Ben “Ne yapalým dayý?” diye sordum. Tebessüm ederek “Ne yapacaðýz iþte, her þeyden önce Olimpiyat Köyü’nü kuleden seyredeceðiz” dedi. Olimpiyat Köyü’nün gözetleme kulesine vardýk. Aldýðýmýz bilet ile büyükçe bir asansöre bindik. Asansör görevlisinin düðmeye basmasýndan 40-50 saniye sonra kuleye ulaþmýþtýk. Bu baþ döndürücü bir hýzdý. Reha Midilli duygularýný gizleyemedi. “Bu ne hýz yahu, iki soluk alýp vermeden tepeye çýktýk” dedi. Kulede epey bir zaman geçirdik. Gezdik, dolaþtýk, Münih’in tüm güzelliklerini kuleden seyrettik. Yorulmuþtuk. Bir masaya oturduk, pastamýz kahvemiz geldi. Bir ara dalýp giden dayýma; “Hayrola dayý, çok daldýnýz” dedim. “Evet öylesine biraz daldým gittim iþte” dedi. Ardýndan olimpiyat oyunlarýyla ilgili olarak þunlarý söyledi; “Neden bizim ülkemizde Akdeniz oyunlarýndan baþka uluslararasý büyük bir organizasyon yapýlmýyor? Biz mi organize edemiyoruz ya da burasý gibi tesisler mi yapamýyoruz? Merak eder dururdum. Ancak bu köyü gördükten sonra fark ettim ki, bu iþler sadece bilim ve teknolojik geliþme ile olabilir. Bizim de bilimde teknolojide çok ileri gitmemiz lazým. Bu da sadece iyi eðitimle olur. Eðitime, eðitimin en iyisine, en vasýflýsýna çok önem vermemiz gerekir. Babamý þimdi daha iyi anlýyorum. Bu bakýmdan babamýn baþlattýðý yolda ben de yürüyeceðim. Vasiyeti de bu doðrultuda zaten.” dedi. O zamana kadar babasý Cemil Midilli çeþitli hayýr iþlerinin yaný sýra önceliði eðitim kurumlarýna vermiþ, 3 adet okul yaptýrmýþ, oðluna da; “okullar yaptýr ki, Atatürkçü gençler yetiþsin ve onlar da ülkemizin aydýnlýk geleceðini tesis etsinler” demiþti.
Bedia Midilli Ýlköðretim Okulu açýlýþý
Baba Cemil Midilli’nin 1981 yýlýnda vefat etmesinin ardýndan, Münih’te sarf ettiði ve babasýna verdiði sözün gereði kollarý sývayan Reha Midilli, henüz daha annesi Bedia Midilli hayatta iken, abla ve kardeþleriyle birlikte anneleri adýna Bedia Midilli Ýlkokulu’nu yaptýlar. Ýlçe Milli Eðitim Müdürlüðü’ne baðýþladýlar. Foça’da ve çevresinde art arda bir insanýn doðuþundan ölümüne kadar ihtiyaç duyacaðý her türlü eðitim kurumu, yani hastaneden kreþe, okullardan yaþlýlar evine kadar her türden yatýrýmý ve hayrý yapmaktan bir adým geri atmadý.
5 Mayýs 1927 yýlýnda Foça'da doðan Reha Midilli, lise eðitiminden sonra, babasý Cemil Midilli’nin yanýnda iþ ve ticaret hayatýna ilk adýmlarýný attý. Tarým, hayvancýlýk, zeytin ve zeytinyaðý üretimi ve ticaretinin yaný sýra, bir ara inþaat müteahhitliði de yaptý. Foça ve çevresine sayýsýz eserler kazandýran Reha Midilli, TBMM Üstün Hizmet Ödülü'nün sahibi oldu. Yaptýðý her iþi titizlikle sürdürürken, sosyal yaþamdan da hiç kopmadý. Koyu bir Galatasaraylý olan Reha Midilli, 50’li yýllarda uzun süre Foça spor takýmýnda da forma giydi. Foça Avcýlar Kulübü’nü kurdu. Arkadaþlarý ile birlikte yýllarca avcýlýk yaptý. Genç avcýlarýn yetiþmesini teþvik etti. Siyasete pek fazla girmek istemese de, o dönem Foça ileri gelenlerinin babasý Cemil Midilli’den izin almasý sonucunda 1973’den 1980 Ýhtilali’ne kadar Foça Belediye Baþkanlýðý yaptý.
Vakfýn ilk mütevelli heyeti
Vakýf Fikri ve Zamanlamasý
Yaþý ilerledikçe eþ, dost ve yakýnlarýna yavaþ yavaþ bir hayalinden daha bahsetmeye baþladý. O hayal, kurmayý düþündüðü bir vakýftý. Ancak bu nasýl bir vakýf olmalýydý? Neye nasýl hizmet etmeliydi. En önemlisi sürdürülebilir olmasý nasýl saðlanacaktý? Bunlarý ve daha baþka onlarca cevabý bulunacak, kafasýnda çözümü üretilecek sorular vardý. Pek çok insaný dinledi, sordu soruþturdu, araþtýrdý ve nihayet nasýl bir vakýf olmasý gerektiðini ve hangi sabit gelirlerle ayakta durabileceðine dair kafasýndaki tüm sorunlarý çözdükten sonra, düðmeye bastý ve Reha Midilli, kendisi kurucu Baþkan olmak üzere; Necla Midilli, Ali Haydar Çelebi, Sebahattin Karaca, Akýn Doðu, Murat Meriç, Ahmet Yeþilyurt, Dr.Münip Dinç, Þener Parlak, Osman Mert, Mahmut Irmak, Fuat Karakuyu’dan oluþan Kurucu Mütevelli Heyeti listesini tamamladý. Ardýndan heyetin hazýrladýðý tüzük onaylandýktan sonra Reha Necla Midilli Eðitim ve Yaþlý Evi Vakfý faaliyetlerine baþladý. Bir müddet vakýf baþkanlýðýný yürüttükten sonra, Vakfýn nasýl yürüdüðünü ya da yürüyeceðini yaþarken görmek üzere baþkanlýktan ayrýldý. Vakýf Kurucu Onursal Baþkanlýðýný aramýzdan ayrýldýðý güne kadar da sürdürdü. Ölümünden sekiz saat önce Belediye Meydaný’ndaki ofisinin önünde görüþtük. Birkaç arkadaþý daha vardý. Sevdiði ve güvendiði insanlardý. Her yýl olduðu gibi bu yýl da 5 Mayýs Hýdýrellez günü yapmayý planladýðý “Geleneksel Yýllýk Pikniði” hava muhalefetinden dolayý yapamamýþtý. Bir hafta ya da 10 gün ertelediði Bahçecik’de bulunan çiftlik de düzenlenecek piknik hakkýnda bürosunun önünde küçük bir toplantý yaptý. Nasýl olmalýydý, kimler gelebilirdi? Kimler gelemezdi? Katýlým ön tespitinin yaný sýra, yapýlacak diðer iþleri de planladý. Görev taksimi yaptý. Katýlacak olanlara birer görev verdi. Bahçecik’te her yýl Hýdýrellez vesilesiyle bir toplantý düzenlemeyi önemserdi. Geniþ aile fertleriyle birlikte yakýn dostlarýný da davet eder, sevdiklerini bir arada görmekten ve o günü onlarla paylaþmaktan mutlu olur, keyif alýrdý.
Akþamý saat 19:00 gibi ayrýldýk. Hatta evine giderken yolun yarýsýna kadar eþlik ettim. Sabah tekrar görüþmek üzere vedalaþtýk. Maalesef o gece Atatürk hayraný, hayýrsever, vatansever, toplum önderi, Foça tutkunu, yeri doldurulamaz aile büyüðümüz Reha Midilli’yi kaybettiðimizde takvim, 2012 yýlýnýn 11 Mayýs’ýn Cuma’yý Cumartesi’ne baðladýðý gece yarýsýný iþaret ediyordu.
O günden sonra her nerede onun bir eserini görsem, yüreði memleket sevdasýyla dolu Reha Midilli’nin Münih Olimpiyat Köyü’nün kulesinde sarf ettiði o güzel sözler gelir aklýma. Kulaðým çýnlar. Babasýnýn üç okulla baþlattýðý bayraðý teslim alacaðýnýn ve ölünceye kadar da o bayraðý dalgalandýracaðýnýn iþaretini vermiþ, verdiði sözü titizlikle takip ederek gereðini de yapmýþtý.
O ana tanýklýk etmek ve o anýn bir parçasý olmak, bizim için hep mutluluk kaynaðý oldu. Dünya’ya gelen her insanýn, eðitim için ihtiyaç duyduðu, ana okulundan fakülteye kadar açtýðýn tüm eðitim kurumlarýnda, bilim ocaklarýnda, her yýl yüzlerce genç aydýnlanýyor ve hayata atýlýyor. Bütün bunlarýn yaný sýra Foça’ya kazandýrdýðýn saðlýk ocaðý ve hastane de yýllarca insanlar saðlýk hizmet aldý. Yaþlý evi ile hizmetlerini taçlandýrdýn. Kurduðun ve varlýðýnýn da çok büyük bir bölümünü baðýþladýðýn “Reha Necla Midilli Eðitim ve Yaþlý Evi Vakfý” ile açtýðýn yoldan gösterdiðin hedefe gitmek için çalýþýyor.
Cennet mekanýn, çiçekler örtün olsun. Huzur içinde uyu Reha Midilli.
Bir Bakýþta Reha Midilli’nin Foça’ya Kazandýrdýðý Eserlerden Bazýlarý
Foça Necla Midilli Ana Okulu (1990’lý yýllar)
Foça Bedia Midilli Ýlköðretim Okulu (1984)
Yeni Foça Reha Midilli Ýlköðretim Okulu (1989)
Foça Reha-Necla Midilli Ýlköðretim Okulu (1995)
Foça Reha-Necla Midilli Devlet Hastanesi (2002)
Foça Reha-Necla Midilli Saðlýk Ocaðý (2005)
Foça Reha Midilli Kültür Merkezi (2006)
Foça Reha Midilli Anadolu Lisesi (2006)
Foça Reha Midilli 11 Eylül Spor Salonu (2006)
9 Eylül Üniversitesi Reha Midilli Foça Turizm Fakültesi (2008)
Foça Reha Midilli Necla Ana Yaþlý Evi (2010)
Foça Belediyesi Reha Midilli Sosyal Tesisleri
R. Midilli yakýnlarý okul açýlýnda
Belediye Baþkaný Reha Midilli iþ baþýnda
Yenifoça Reha Midilli Ýlköðretim Okulu temel atma (1989)
Vakýf'a emeði geçenlere plaket
Reha Midilli ve aile dostlarý
Yýlbaþý geniþ aile 2008
Foça 70’ler belediye yönetimi
Foça Avcýlar Kulübü
Foça Spor 50'li yýllar
Reha Midilli ve Tarýk
Sebahattin Karaca
sebahattinkaraca35@hotmail.com
"Sebahattin Karaca" bütün yazýlarý için týklayýn...