Elif Y. ÖZEL
ÇOK HOÞ GÝDÝYORUZ
Akreple yelkovan arasýndaki husumeti bile bizden bilen bir zamanda yaþýyoruz.
Daha da kötüsü, sürekli ölmeyi emreden bir zamanda…
Buna raðmen hala, hayata hoþ gelmiþ olduðumuzu düþünüyoruz ya…
Bence fena yanýlýyoruz.
Þöyle ki…
Þiir kývamýnda yolculuklar planlýyoruz.
Planlýyoruz ama….
Ya cam kenarýný bizden önce kapan yolcuyla dalaþýyoruz
Ya da yanýmýza alamadýðýmýz kendimize raðmen yola çýkýyoruz.
Geçmiþten, “gülümseten dünlerimiz” diye bahsetmek istiyoruz.
Ýstiyoruz ama…
Ne acýlarýmýzý tozlu raflara kaldýrabiliyoruz
Ne de aþklarýmýzý tuzlu raflarda saklayabiliyoruz.
Yüreðimizi mevsim normallerinde tutmaya çalýþýyoruz.
Çalýþýyoruz ama…
Ýki gün mevsim normallerinin üstüne çýkarttýysak,
Beþ gün mutlaka mevsim normallerinin altýna indiriyoruz.
Yara”dan baþlamayý ve “yaradan” a varmayý diliyoruz.
Diliyoruz ama…
Ne “Yara alaný” koruyabiliyoruz
Ne de “Yaralayaný” cami avlusuna býrakabiliyoruz.
Yanlýþý bile dosdoðru sevelim istiyoruz.
Ýstiyoruz ama…
Ya Aþkýn metodolojisini reddediyoruz.
Ya da “Ederim Aþk’tý benim, kederimse ayrýlýklarým… Diyecek kadar aþktan vazgeçiyoruz.
“Aþk ara söz kývamýnda yaþanmaz” diyoruz.
Diyoruz ama…
Mevzu dile kolay cümleler kurmaya gelince,
Ne kaybolan öznemizi merak ediyoruz
Ne de yüklemsiz býrakýlan cümlelere kol kanat geriyoruz.
Demem o ki;
Biz hiç hoþ gelmiyoruz…
Bence çok hoþ gidiyoruz…
Elif Y. ÖZEL
"Elif Y. ÖZEL" bütün yazýlarý için týklayýn...
Akreple yelkovan arasýndaki husumeti bile bizden bilen bir zamanda yaþýyoruz.
Daha da kötüsü, sürekli ölmeyi emreden bir zamanda…
Buna raðmen hala, hayata hoþ gelmiþ olduðumuzu düþünüyoruz ya…
Bence fena yanýlýyoruz.
Þöyle ki…
Þiir kývamýnda yolculuklar planlýyoruz.
Planlýyoruz ama….
Ya cam kenarýný bizden önce kapan yolcuyla dalaþýyoruz
Ya da yanýmýza alamadýðýmýz kendimize raðmen yola çýkýyoruz.
Geçmiþten, “gülümseten dünlerimiz” diye bahsetmek istiyoruz.
Ýstiyoruz ama…
Ne acýlarýmýzý tozlu raflara kaldýrabiliyoruz
Ne de aþklarýmýzý tuzlu raflarda saklayabiliyoruz.
Yüreðimizi mevsim normallerinde tutmaya çalýþýyoruz.
Çalýþýyoruz ama…
Ýki gün mevsim normallerinin üstüne çýkarttýysak,
Beþ gün mutlaka mevsim normallerinin altýna indiriyoruz.
Yara”dan baþlamayý ve “yaradan” a varmayý diliyoruz.
Diliyoruz ama…
Ne “Yara alaný” koruyabiliyoruz
Ne de “Yaralayaný” cami avlusuna býrakabiliyoruz.
Yanlýþý bile dosdoðru sevelim istiyoruz.
Ýstiyoruz ama…
Ya Aþkýn metodolojisini reddediyoruz.
Ya da “Ederim Aþk’tý benim, kederimse ayrýlýklarým… Diyecek kadar aþktan vazgeçiyoruz.
“Aþk ara söz kývamýnda yaþanmaz” diyoruz.
Diyoruz ama…
Mevzu dile kolay cümleler kurmaya gelince,
Ne kaybolan öznemizi merak ediyoruz
Ne de yüklemsiz býrakýlan cümlelere kol kanat geriyoruz.
Demem o ki;
Biz hiç hoþ gelmiyoruz…
Bence çok hoþ gidiyoruz…
Elif Y. ÖZEL
"Elif Y. ÖZEL" bütün yazýlarý için týklayýn...