Elif Y. ÖZEL
SUSMAMI EMRETMÝÞTÝ KÝRLENEN SESÝN
El yordamýyla yaþanan sevdalarýmý da, geceye diz çökmüþ keþkelerimi de, bir tek eceline susamýþ þarkýlarda aðýrlayabiliyordum artýk.
Kendimi zamana kurban ederken bile, ruhuma ait söküklerimi fark edemiyor, ha gayret hayata dair söküklerimi yamamaya çabalýyordum.
Sanki birileri bana susmamý emretmiþ gibi, býkmadan usanmadan sessizliðimi seslendirmenin yollarýný arýyordum adeta.
Sesimi bulabilmemin tek yolunun, çocukluðumun en gayrý meþru tarafýný evlat edinmek olduðunu bilsem de, þansýmý ýsrarla mektup yazarak zorluyordum.
En kötüsü de, kendimi her defasýnda þivesi bozuk mektuplarý yazarken buluyordum.
Çünkü “senin benli cümlelerini” bir tek bu mektuplarla tamamlarým sanýyordum.
Þükürler olsun ki uzun sürmedi bu durumum.
Artýk, yüzüme takýndýðým masmavi bir tebessüm eþliðinde, promil deðerimi yükseltecek mektuplar yazabiliyorum.
Kovduðum halde bir türlü gitmeyen piþmanlýklarým olsa da;
Ne yanlýþlarýmdan bahsediyorum bu mektuplarda,
Ne de zamana yenik düþen doðrularýmdan.
Bir türlü çöpe atmaya kýyamadýðým akýllara ziyan sevdalarýma raðmen, kendimi bütün satýrlarda nimetten saydýrýyorum.
Durum aynen, kazanýlmýþ bir zaferin, yanlýþ getirilmiþ ganimetleri gibi olsa da…
Sýrf seninle ayný sabahlara uyanabilmek içinse,
Uyumadan evvel, ikimize birden mavi uykular ve pembe rüyalar diliyorum.
Sana dair en büyük hüznümün, içini dýþýyla bir tuttuðun bu mektuplar olduðunu bilsem de,
Ne ucuz laflarýn hatýrýna terk edilmiþ þiirlere yakýþtýrýyorum seni
Ne de noktasý çalýnmýþ cümleleri gizleyen hikâyelere.
Yani güzel adam, ben bu mektuplarý sana;
Kuruyup da kýrýlmasýn diye gözyaþlarýmla ýslattýðým bu yürekle yazýyorum.
Uykularýma bir tek senli uyanýþlar nasip olsun diye
Ve de cümlelerimin öznesi sen ol diye yazýyorum.
Yüreði güzel adam, ben bu mektuplarý sana,
Ýklimin güzel olduðu için
Ve de gülüþün baharlarý getirdiði için yazýyorum.
Silik ve de yýpratýlmýþ olsalar da
Hayata tuttuðum defterlerin hatýrýna yazýyorum…
Elif Y. ÖZEL
"Elif Y. ÖZEL" bütün yazýlarý için týklayýn...
El yordamýyla yaþanan sevdalarýmý da, geceye diz çökmüþ keþkelerimi de, bir tek eceline susamýþ þarkýlarda aðýrlayabiliyordum artýk.
Kendimi zamana kurban ederken bile, ruhuma ait söküklerimi fark edemiyor, ha gayret hayata dair söküklerimi yamamaya çabalýyordum.
Sanki birileri bana susmamý emretmiþ gibi, býkmadan usanmadan sessizliðimi seslendirmenin yollarýný arýyordum adeta.
Sesimi bulabilmemin tek yolunun, çocukluðumun en gayrý meþru tarafýný evlat edinmek olduðunu bilsem de, þansýmý ýsrarla mektup yazarak zorluyordum.
En kötüsü de, kendimi her defasýnda þivesi bozuk mektuplarý yazarken buluyordum.
Çünkü “senin benli cümlelerini” bir tek bu mektuplarla tamamlarým sanýyordum.
Þükürler olsun ki uzun sürmedi bu durumum.
Artýk, yüzüme takýndýðým masmavi bir tebessüm eþliðinde, promil deðerimi yükseltecek mektuplar yazabiliyorum.
Kovduðum halde bir türlü gitmeyen piþmanlýklarým olsa da;
Ne yanlýþlarýmdan bahsediyorum bu mektuplarda,
Ne de zamana yenik düþen doðrularýmdan.
Bir türlü çöpe atmaya kýyamadýðým akýllara ziyan sevdalarýma raðmen, kendimi bütün satýrlarda nimetten saydýrýyorum.
Durum aynen, kazanýlmýþ bir zaferin, yanlýþ getirilmiþ ganimetleri gibi olsa da…
Sýrf seninle ayný sabahlara uyanabilmek içinse,
Uyumadan evvel, ikimize birden mavi uykular ve pembe rüyalar diliyorum.
Sana dair en büyük hüznümün, içini dýþýyla bir tuttuðun bu mektuplar olduðunu bilsem de,
Ne ucuz laflarýn hatýrýna terk edilmiþ þiirlere yakýþtýrýyorum seni
Ne de noktasý çalýnmýþ cümleleri gizleyen hikâyelere.
Yani güzel adam, ben bu mektuplarý sana;
Kuruyup da kýrýlmasýn diye gözyaþlarýmla ýslattýðým bu yürekle yazýyorum.
Uykularýma bir tek senli uyanýþlar nasip olsun diye
Ve de cümlelerimin öznesi sen ol diye yazýyorum.
Yüreði güzel adam, ben bu mektuplarý sana,
Ýklimin güzel olduðu için
Ve de gülüþün baharlarý getirdiði için yazýyorum.
Silik ve de yýpratýlmýþ olsalar da
Hayata tuttuðum defterlerin hatýrýna yazýyorum…
Elif Y. ÖZEL
"Elif Y. ÖZEL" bütün yazýlarý için týklayýn...