Elif Y. ÖZEL
TARAFIMA YAZILMIÞTIR…
Öyle harikulade düþ kýrýklýklarým vardý ki benim!
Önce düþlerimden sonra da beynimden azat ettiklerim bir yana,
Sýrf baþýný okþayabilmek için beklettiklerim,
Hatta üstüme tastamam uymasa da, en azýndan acil hallerde iþe yararlar umuduyla yedeklediklerim bile vardý aralarýnda.
Yani, beynimde ve yüreðimde aþýrý doz etkisi yaratacak kadar fazlaydý sayýlarý.
Yükümü hafifletmeye yetmese de, en azýndan bir kýsmýný makbuz karþýlýðý baðýþlardým bir yerlere.
Özellikle de;
Kimi gün, raký sofralarýna meze edilen þiirlere,
Kimi gün de, yaz aþklarýnýn hep ayný sonla noktalandýðý hikâyelere baðýþlardým.
Bu durum, kimilerine göre kendimi þanslý hissedebilmem için yeterli bir sebepti.
Bana göre ise, yeterliden ziyade geçerli olacak tek sebep, hele de durum bu denli vahimken, olsa olsa “kendi adresime postalanacak bir mektubu kendi ellerimle ve de sadece kendim için yazabilmek” olurdu þu saatten sonra.
Olacaksa da;
“Kasten yürek yaralama” suçundan yargýlanmýþ,
Ve de hava muhalefeti nedeniyle aþka kapatýlmýþ bir yürekle yazýlmýþ olanlarla ayný kývamda olmak þartýyla elbette.
Ýþte bu yüzden böylesi bir mektup;
Mutlaka böylesi bir gecede yazýlmýþ olmalýydý.
Satýrlarý, piþmanlýklarýma bile hür irademle kanaat notu kullanýyormuþçasýna iyimser olmalý, bir o kadar da samimi davranmalýydý.
Satýrlarýmý aydýnlatacak olsalar da, ne üstüme titreyen sokak lambalarýna ne de yandan çarklý ay ýþýðýna bir kez olsun beni mecbur býrakmamalýydý.
Mezhebi geniþ bir yürekten geriye kalanlarý, derme çatma bir tebessümle de olsa, gecenin tam orta yerine, hem de hiç üþenmeden taþýyabilmeliydi.
“Daha bir satýr evvel buradaydýn, ne ara noktayý koydun da gittin?” demeye kalmadan, aklýmdan geçen sorularý sormayý benden önce akýl edebilmeliydi.
Yüzümde asýlý duran kedere inat, bütün “keþke”lerimle baþ edebilmeliydi.
Cümlelerinden kovulmuþ bütün sahipsiz renkleri evlat edinmeme bile yardým ve yataklýk edecek cesareti olmalýydý.
Hatta adým adýna çarpabilsin diye de, birkaç kural ihlali yapýyor oluþumu, her þartta ve durumda görmemezlikten gelebilmeliydi.
Hava muhalefetinden bile medet uman yüreðimi, dilimin ucunda biriken hatýrý sayýlýr kelimelerin hatýrý için dahi ziyan etmemeliydi.
Þayet bu mektup tarafýma yazýlacaksa;
Bütün senli denklemlerimi denkleþtirebilecek kadar zeki
Ve de
“Ben kadar yazdýklarýma, sen kadarýný sýðdýrabilecek” kadar da yetenekli olabilmeliydi.
Elif Y. ÖZEL
"Elif Y. ÖZEL" bütün yazýlarý için týklayýn...
Öyle harikulade düþ kýrýklýklarým vardý ki benim!
Önce düþlerimden sonra da beynimden azat ettiklerim bir yana,
Sýrf baþýný okþayabilmek için beklettiklerim,
Hatta üstüme tastamam uymasa da, en azýndan acil hallerde iþe yararlar umuduyla yedeklediklerim bile vardý aralarýnda.
Yani, beynimde ve yüreðimde aþýrý doz etkisi yaratacak kadar fazlaydý sayýlarý.
Yükümü hafifletmeye yetmese de, en azýndan bir kýsmýný makbuz karþýlýðý baðýþlardým bir yerlere.
Özellikle de;
Kimi gün, raký sofralarýna meze edilen þiirlere,
Kimi gün de, yaz aþklarýnýn hep ayný sonla noktalandýðý hikâyelere baðýþlardým.
Bu durum, kimilerine göre kendimi þanslý hissedebilmem için yeterli bir sebepti.
Bana göre ise, yeterliden ziyade geçerli olacak tek sebep, hele de durum bu denli vahimken, olsa olsa “kendi adresime postalanacak bir mektubu kendi ellerimle ve de sadece kendim için yazabilmek” olurdu þu saatten sonra.
Olacaksa da;
“Kasten yürek yaralama” suçundan yargýlanmýþ,
Ve de hava muhalefeti nedeniyle aþka kapatýlmýþ bir yürekle yazýlmýþ olanlarla ayný kývamda olmak þartýyla elbette.
Ýþte bu yüzden böylesi bir mektup;
Mutlaka böylesi bir gecede yazýlmýþ olmalýydý.
Satýrlarý, piþmanlýklarýma bile hür irademle kanaat notu kullanýyormuþçasýna iyimser olmalý, bir o kadar da samimi davranmalýydý.
Satýrlarýmý aydýnlatacak olsalar da, ne üstüme titreyen sokak lambalarýna ne de yandan çarklý ay ýþýðýna bir kez olsun beni mecbur býrakmamalýydý.
Mezhebi geniþ bir yürekten geriye kalanlarý, derme çatma bir tebessümle de olsa, gecenin tam orta yerine, hem de hiç üþenmeden taþýyabilmeliydi.
“Daha bir satýr evvel buradaydýn, ne ara noktayý koydun da gittin?” demeye kalmadan, aklýmdan geçen sorularý sormayý benden önce akýl edebilmeliydi.
Yüzümde asýlý duran kedere inat, bütün “keþke”lerimle baþ edebilmeliydi.
Cümlelerinden kovulmuþ bütün sahipsiz renkleri evlat edinmeme bile yardým ve yataklýk edecek cesareti olmalýydý.
Hatta adým adýna çarpabilsin diye de, birkaç kural ihlali yapýyor oluþumu, her þartta ve durumda görmemezlikten gelebilmeliydi.
Hava muhalefetinden bile medet uman yüreðimi, dilimin ucunda biriken hatýrý sayýlýr kelimelerin hatýrý için dahi ziyan etmemeliydi.
Þayet bu mektup tarafýma yazýlacaksa;
Bütün senli denklemlerimi denkleþtirebilecek kadar zeki
Ve de
“Ben kadar yazdýklarýma, sen kadarýný sýðdýrabilecek” kadar da yetenekli olabilmeliydi.
Elif Y. ÖZEL
"Elif Y. ÖZEL" bütün yazýlarý için týklayýn...