HOÞ GELDÝN / Elif Y. ÖZEL
Elif Y. ÖZEL

Elif Y. ÖZEL

HOÞ GELDÝN



Zoru seven bir yürekle yaþamak, her þeyden önce sessizliðin gücüne inanmaktý.
Özellikle de inþaat halindeki bir ruhu, kendinden arta kalanlarla zor da olsa tamamlamaya çabalamaktý.
Hal böyle olunca;
Duvara dönük cümleler kurmayý da,
Çehresi bozuk kelimeleri yok saymayý da hep hak saydým kendime.
En çok da, külkedisi kývamýna gelmiþ bir yalnýzlýkla bile, aþka dokunur mektuplar yazabilmeyi.
Sonra sen geldin…
Kimi gün tozunu yutup, kimi gün dumanýný attýrdýðým böylesi bir hayatý solurken hem de.
Ýnanmasý zor olsa da,
Olmayan renklerle boyanmýþ bir tuvalde senli renkleri ararken buldum kendimi
Ve de nefes almadan seyrettiðim yüzünden, gizli saklý hüzün toplamaya çalýþýrken.
Sonrasý mektup oldu iþte.
Adresi sadece sen olan bir mektup…
Ve bu mektubun satýrlarýnda;
Ne çehresi bozuk kelimeleri aðýrladým
Ne de duvara dönük cümlelerimi.
Sevgi cümleleri de olsa, þayet dominant kelimelerle kurulmuþsa, hepsini kapý dýþarý ettim.
Ayarsýz sevdalarla günü kurtaran bunca insana inat,
Bir tek tecellisi aþka varan bir sevdayý anlatmak istedim usulca.
Kýsacasý ben bu satýrlarda;
Gözlerinin içine baka baka seni aðýrladým aslýnda.
“Hoþ geldin”
“Geldin de ne iyi ettin” der gibi hem de.
Sahi ya!
“Hoþ geldin”
“Geldin de ne iyi ettin”


Elif Y. ÖZEL




3 Nisan 2017 Pazartesi / 2725 okunma



"Elif Y. ÖZEL" bütün yazýlarý için týklayýn...