Arzu DÝNÇER
Orhan AKTAÞ ile 5N1Kitap
Merhaba,
Genç kalemlerimizden Orhan AKTAÞ, 5N1Kitap sorularýný sizler için yanýtladý. Sayýn AKTAÞ’a bize zaman ayýrdýðý için teþekkür ediyor; Yazar ve okur arasýndan saygýlarýmý sunarak çekiliyorum.
Sevgilerimle,
Arzu DÝNÇER
28 Þubat 2017
ORHAN AKTAÞ ile 5N1Kitap
Sorularý yanýtlamadan önce kýsaca kendinizi ve kaleminizi bizlere hatýrlatabilir misiniz?
1976 Sivas'ýn Ýmranlý ilçesinde soðuk bir kýþ günü doðdum…(Þubat 2) Ýlkokulu Sivas’ta ortaokulu Ýstanbul’da liseyi de Sivas Atatürk lisesinde bitirdikten sonra okul yaþantýma son verdim. Lise yýllarýnda ve daha sonralarý uzunca bir dönem Sivas arkadaþ radyoda dj yaptým þiirle lise yýllarýnda tanýþtým zaman zaman ara vermeme raðmen yazmayý býrakmadým… Þu an Ankara’da yaþýyor ve özel bir yemek fabrikasýnda çalýþýyorum…
1. Aþkýn Baþýna Gelenler _ þiir
2. Aþkýn Nar Hâli _ Þiir ve kýsa sözler
3. Vicdan_sýzým _ Deneme _ kýsa sözler
4. Büyük Þairler Antoloji kitabýnda 6 þiirlerimle katýldým
5. Seni Sensiz Seviyorum _Roman tadýnda denemeler ve aforizmalar
6. Deneme _ Kara Kalemin Yalnýzlýðý
Yalnýzlýðý, platonik aþký, kadýna olan saygýyý, yer yer gündelik siyasi hayatý fazla kurcalayýp tadýný kaçýrmadan gönderme, kitaplarýmda ki belli baþlý konulardýr… Bu kitapta da, yalnýzlýðýn insana iþlenmiþ halini, hayatýmýzdaki kadýnlarýn eksikliðini, sevmemesini, yaþadýklarýmý, yaþayamadýklarýný, beklediklerimi, hayallerimi… Kendi kalemimle kendi bakýþ açýmdan… (Yazmaya çalýþtým)…
Yazmaya ilk ne zaman karar verdiniz, yayýnlamayý düþündüðünüz (hazýrladýðýnýz) son kitabýnýz ne zaman yayýnlanacak /yayýnlandý?
Yazmaya lise yýllarýnda baþladým ama uzunca bir dönem ara verdim…
Son kitabým ortak bir çalýþma oldu… Kara kalem çalýþmasý yapan arkadaþýmla yazýlarýmý birleþtirip ortaya güzel bir kitap çýkardýk…
Kitaplarýnýzý bize özetleyebileceðiniz cümleler ne olur?
Yalnýzlýk, platonik bir aþk ve hep kavuþma hayali…
Edebiyat dünyasýnda kendinizi nerede tanýmlarsýnýz?
Edebiyat dünyasýna girmek kolay deðil buna okuyucularýn ilgisi karar verebilir ben deðil…
Yazar ve okurlar arasýnda kurulan köprü sizce nasýl olmalý?
Þeffaf olmalý, her þey anlaþýlýr olmalý ki hatalar rahatlýkla ayýklanýp doðru bulanabilinmeli…
Okurlar sizin kitaplarýnýzý neden okumalý?
Yazdýklarým her insanýn yaþadýðý olaylar doðrultusunda kendi anlatýmýmla yazýldýðý için kendilerini farklý bir insan, farklý bir yerde ayný duygularla bulabilecekleri için…
“Seni Sensiz Seviyorum” Kitabýmdan bir alýntý:
BABAM
Ben en çok babam öldüðünde aðladým… Belki çocuk deðildim ama daha büyümemiþtim… Omuzum da çocukluk aþký kýrýntýsý dýþýnda bir yük yoktu…
Sanki benim büyümemi istedi babam… Babamýn öldüðü o gün ben çok büyüdüm… Hem de hýçkýra hýçkýra aðlayarak, onca insan içinde kocaman adam oldum…
Babamla yaþayamadýðýmýz onca þey varken aniden ölmesi beni derinden etkilemiþti… Hele hele topraða verildiði gün bile, o topraðýn yarýsýný kendi üzerime atmak istemiþtim… Çünkü aðýr gelirdi, onca toprak onca beton ve mermer… Ya ben gözlerimi kapatýp açtýðýmda benim onca insan içinde kimseye aldýrýþ etmeden salya sümük aðladýðýmý hissedip gelmek isterse, nasýl kalkýp gelecekti onca yükün altýndan…
Bir keresinde bir yazýda okumuþtum “babalar evlatlarýný gömmemeli” diye… Þimdi düþünüyorum da büyük adamsýn be benim babam… Ama bunu bana bu kadar erken yapmamalýydýn… Daha sen gidip bana araba almalýydýn... Ben arkasýna en þekilli harflerden kocaman babam sað olsun yazdýr malýydým… Varsýn baba parasý yiyor deselerdi… Þimdi yokluðun da ömrümü yiyorum çok mu?
Yaþý kaç olursa olsun…
Ölümlerin hepsi erkendir…
Ama senin ölümün çok erken oldu be babam...
Hâlâ çocuðum… Ýnan zerre kadar büyümedim… Sadece büyüdüðümü sandým… Yokluðun acý bir kayýptý benim kurmuþ olduðum dünyamda ve büyümeme hep engel oldu... Kendi kendime öðrendiðim þeyler oldu… Ama babanýn oðluna öðretmesi gereken birçok þeyi öðrenmedim… Ben hâlâ dediðim gibi çocuðum… Þimdi senin bana öðrettiklerini oðlum, senin de torunun Efkan’a ben öðretiyorum…
Not: Babanýzýn kýymetini bilin sevmeseniz de…
Ýstediðiniz bir þeyi almasa da…
Hatta dayak bile atsa da yine de sevin…
Öldüðünde sevecek bir babanýz olmayacak çünkü...
Arzu DÝNÇER
arzudincer0@gmail.com
Merhaba,
Genç kalemlerimizden Orhan AKTAÞ, 5N1Kitap sorularýný sizler için yanýtladý. Sayýn AKTAÞ’a bize zaman ayýrdýðý için teþekkür ediyor; Yazar ve okur arasýndan saygýlarýmý sunarak çekiliyorum.
Sevgilerimle,
Arzu DÝNÇER
28 Þubat 2017
ORHAN AKTAÞ ile 5N1Kitap
Sorularý yanýtlamadan önce kýsaca kendinizi ve kaleminizi bizlere hatýrlatabilir misiniz?
1976 Sivas'ýn Ýmranlý ilçesinde soðuk bir kýþ günü doðdum…(Þubat 2) Ýlkokulu Sivas’ta ortaokulu Ýstanbul’da liseyi de Sivas Atatürk lisesinde bitirdikten sonra okul yaþantýma son verdim. Lise yýllarýnda ve daha sonralarý uzunca bir dönem Sivas arkadaþ radyoda dj yaptým þiirle lise yýllarýnda tanýþtým zaman zaman ara vermeme raðmen yazmayý býrakmadým… Þu an Ankara’da yaþýyor ve özel bir yemek fabrikasýnda çalýþýyorum…
1. Aþkýn Baþýna Gelenler _ þiir
2. Aþkýn Nar Hâli _ Þiir ve kýsa sözler
3. Vicdan_sýzým _ Deneme _ kýsa sözler
4. Büyük Þairler Antoloji kitabýnda 6 þiirlerimle katýldým
5. Seni Sensiz Seviyorum _Roman tadýnda denemeler ve aforizmalar
6. Deneme _ Kara Kalemin Yalnýzlýðý
Yalnýzlýðý, platonik aþký, kadýna olan saygýyý, yer yer gündelik siyasi hayatý fazla kurcalayýp tadýný kaçýrmadan gönderme, kitaplarýmda ki belli baþlý konulardýr… Bu kitapta da, yalnýzlýðýn insana iþlenmiþ halini, hayatýmýzdaki kadýnlarýn eksikliðini, sevmemesini, yaþadýklarýmý, yaþayamadýklarýný, beklediklerimi, hayallerimi… Kendi kalemimle kendi bakýþ açýmdan… (Yazmaya çalýþtým)…
NE ZAMAN?
Yazmaya ilk ne zaman karar verdiniz, yayýnlamayý düþündüðünüz (hazýrladýðýnýz) son kitabýnýz ne zaman yayýnlanacak /yayýnlandý?
Yazmaya lise yýllarýnda baþladým ama uzunca bir dönem ara verdim…
Son kitabým ortak bir çalýþma oldu… Kara kalem çalýþmasý yapan arkadaþýmla yazýlarýmý birleþtirip ortaya güzel bir kitap çýkardýk…
NE?
Kitaplarýnýzý bize özetleyebileceðiniz cümleler ne olur?
Yalnýzlýk, platonik bir aþk ve hep kavuþma hayali…
NEREDE?
Edebiyat dünyasýnda kendinizi nerede tanýmlarsýnýz?
Edebiyat dünyasýna girmek kolay deðil buna okuyucularýn ilgisi karar verebilir ben deðil…
NASIL?
Yazar ve okurlar arasýnda kurulan köprü sizce nasýl olmalý?
Þeffaf olmalý, her þey anlaþýlýr olmalý ki hatalar rahatlýkla ayýklanýp doðru bulanabilinmeli…
NEDEN?
Okurlar sizin kitaplarýnýzý neden okumalý?
Yazdýklarým her insanýn yaþadýðý olaylar doðrultusunda kendi anlatýmýmla yazýldýðý için kendilerini farklý bir insan, farklý bir yerde ayný duygularla bulabilecekleri için…
“Seni Sensiz Seviyorum” Kitabýmdan bir alýntý:
BABAM
Ben en çok babam öldüðünde aðladým… Belki çocuk deðildim ama daha büyümemiþtim… Omuzum da çocukluk aþký kýrýntýsý dýþýnda bir yük yoktu…
Sanki benim büyümemi istedi babam… Babamýn öldüðü o gün ben çok büyüdüm… Hem de hýçkýra hýçkýra aðlayarak, onca insan içinde kocaman adam oldum…
Babamla yaþayamadýðýmýz onca þey varken aniden ölmesi beni derinden etkilemiþti… Hele hele topraða verildiði gün bile, o topraðýn yarýsýný kendi üzerime atmak istemiþtim… Çünkü aðýr gelirdi, onca toprak onca beton ve mermer… Ya ben gözlerimi kapatýp açtýðýmda benim onca insan içinde kimseye aldýrýþ etmeden salya sümük aðladýðýmý hissedip gelmek isterse, nasýl kalkýp gelecekti onca yükün altýndan…
Bir keresinde bir yazýda okumuþtum “babalar evlatlarýný gömmemeli” diye… Þimdi düþünüyorum da büyük adamsýn be benim babam… Ama bunu bana bu kadar erken yapmamalýydýn… Daha sen gidip bana araba almalýydýn... Ben arkasýna en þekilli harflerden kocaman babam sað olsun yazdýr malýydým… Varsýn baba parasý yiyor deselerdi… Þimdi yokluðun da ömrümü yiyorum çok mu?
Yaþý kaç olursa olsun…
Ölümlerin hepsi erkendir…
Ama senin ölümün çok erken oldu be babam...
Hâlâ çocuðum… Ýnan zerre kadar büyümedim… Sadece büyüdüðümü sandým… Yokluðun acý bir kayýptý benim kurmuþ olduðum dünyamda ve büyümeme hep engel oldu... Kendi kendime öðrendiðim þeyler oldu… Ama babanýn oðluna öðretmesi gereken birçok þeyi öðrenmedim… Ben hâlâ dediðim gibi çocuðum… Þimdi senin bana öðrettiklerini oðlum, senin de torunun Efkan’a ben öðretiyorum…
Not: Babanýzýn kýymetini bilin sevmeseniz de…
Ýstediðiniz bir þeyi almasa da…
Hatta dayak bile atsa da yine de sevin…
Öldüðünde sevecek bir babanýz olmayacak çünkü...
Arzu DÝNÇER
arzudincer0@gmail.com
"Arzu DÝNÇER" bütün yazýlarý için týklayýn...