Elif Y. ÖZEL
BÝR DOSTA MEKTUP
Eskiden ne güzel baþlardý mektuplar.
Satýrlarýmýz sevdiklerimize selam ederek baþlar, büyüklerin ellerinden, küçüklerin de gözlerinden öperek devam ederdi.
Ve bu satýrlarda özlemden baþka hiçbir duygu da olmazdý.
Hele bir de sevgiliye yazýlýyorsa o mektup, titreyen ellerimizle tuttuðumuz o kaðýt parçasý, dünyanýn en anlamlý, en kýymetli hazinesine dönüþüverirdi adeta.
Karanfil kokan zarflar yastýk altý yapýlýrdý, çünkü kýymetliydi sevgiler.
Her þeyi eskittiðimiz gibi, maalesef sevgilerimizi de eskittik.
Çünkü hepimiz yetmiþli yýllarda býraktýk yüreðimizi.
Hani þu, radyolarýn ve televizyonlarýn üzerine dantel örttüðümüz yýllara….
Ne yazýk ki, ne karanfil kokan zarflar ne de yastýk altý yapýlan sevgiler kaldý elimizde.
Avuçlarýmýz bomboþ ve artýk titremiyor ellerimiz.
Çünkü kaybetmekten korktuðumuz hiçbir þeyi kavramýyor parmaklarýmýz.
Farkýndalýðýný yitiren avuçlarýmýz, sýradan bir organ artýk bizim için.
Gelelim sana yazdýðým mektuba…
Bu mektupta satýrlarým sevdiklerime selam ederek baþlamayacak belki. Ancak, farkýndalýðýný asla yitirmeyecek avuçlarýmla tuttuðum bu kaðýt parçasýnda;
Özlemlerim olacak.
Yastýk altý yaptýðým hesaplaþmalar yerine, insan olduðumu bana unutturmayacak umutlarým olacak.
Ýtiraf ediyorum sana…
Bazen kendimi, ters iklimlerin ortasýnda kalmýþ, çiçek açýp açmamakta kararsýz bir aðaç gibi hissediyorum.
Sanki çiçek açarsam dallarýma soðuk vuracak, açmazsam da bahar tadýnda meyvelerim olamayacakmýþ gibi.
Anlayacaðýn, ne yardan ne serden…..
Dostum, can dostum….
Sen hiç ters iklimlerin ortasýnda kalma.
Ne dallarýna soðuk vursun ne de bahar tadýndaki meyvelerinden mahrum kal.
Hayatýn sevdiðin rakamlar kadar net, hayallerin iki kere ikinin dört ettiði kadar beklendik olsun.
Ýtiraf ediyorum sana…
Ben hep taþlý yollarý seçtim. Belki de bu yüzden ayakkabýlarým çabuk eskidi.
Ayaklarýmda nasýrlarým, bacaklarýmda ise daima hissedilesi aðrýlarým oldu.
Ama yine de vazgeçmedim yürümekten.
Þükürler olsun ki, nasýrlarým ve aðrýlarým yaþadýðýmý hatýrlattýlar bana.
Dostum, can dostum….
Sen hiç taþlý yollardan gitme.
Ne eskimiþ ayakkabýlarýn olsun ne de yaþadýðýný sana hatýrlatan nasýrlarýn ve aðrýlarýn…
Ýtiraf ediyorum sana…
Ben sadece sevmek istedim. Mutluluklarýmý da severek çoðaltmak.
Ama ne sýnýrsýz sevgilerim oldu ne de çoðalan mutluluklarým.
Dostum, can dostum…..
Sýnýrsýz sevgilerin ve çoðalan mutluluklarýn olsun.
Karþýlýksýz ve riyasýz sevgiler düþsün bahtýna.
Ýtiraf ediyorum sana…
Kendimi anlatmak için sözcükleri yordum hep.
Oysa anlasýnlar istedim beni, zahmetsiz ve de tertemiz.
Sözcükleri yormak kendimi yormakmýþ.
Eskimiþ ayakkabýlara ve aðrýyan nasýrlara raðmen yola devam etmeye çabalamakmýþ.
Dostum, can dostum…..
Sözcükler hiç yormasýn seni.
Zahmetsiz ve tertemiz dinleyenlerin olsun yaný baþýnda.
Ayakkabýlarýný eskitmeyecek yollarýn,
Ve baharýn rengini sana unutturmayacak umutlarýn olsun.
Can dostum, güzel dostum,
Yolun her daim açýk olsun…
Elif Y. ÖZEL
"Elif Y. ÖZEL" bütün yazýlarý için týklayýn...
Eskiden ne güzel baþlardý mektuplar.
Satýrlarýmýz sevdiklerimize selam ederek baþlar, büyüklerin ellerinden, küçüklerin de gözlerinden öperek devam ederdi.
Ve bu satýrlarda özlemden baþka hiçbir duygu da olmazdý.
Hele bir de sevgiliye yazýlýyorsa o mektup, titreyen ellerimizle tuttuðumuz o kaðýt parçasý, dünyanýn en anlamlý, en kýymetli hazinesine dönüþüverirdi adeta.
Karanfil kokan zarflar yastýk altý yapýlýrdý, çünkü kýymetliydi sevgiler.
Her þeyi eskittiðimiz gibi, maalesef sevgilerimizi de eskittik.
Çünkü hepimiz yetmiþli yýllarda býraktýk yüreðimizi.
Hani þu, radyolarýn ve televizyonlarýn üzerine dantel örttüðümüz yýllara….
Ne yazýk ki, ne karanfil kokan zarflar ne de yastýk altý yapýlan sevgiler kaldý elimizde.
Avuçlarýmýz bomboþ ve artýk titremiyor ellerimiz.
Çünkü kaybetmekten korktuðumuz hiçbir þeyi kavramýyor parmaklarýmýz.
Farkýndalýðýný yitiren avuçlarýmýz, sýradan bir organ artýk bizim için.
Gelelim sana yazdýðým mektuba…
Bu mektupta satýrlarým sevdiklerime selam ederek baþlamayacak belki. Ancak, farkýndalýðýný asla yitirmeyecek avuçlarýmla tuttuðum bu kaðýt parçasýnda;
Özlemlerim olacak.
Yastýk altý yaptýðým hesaplaþmalar yerine, insan olduðumu bana unutturmayacak umutlarým olacak.
Ýtiraf ediyorum sana…
Bazen kendimi, ters iklimlerin ortasýnda kalmýþ, çiçek açýp açmamakta kararsýz bir aðaç gibi hissediyorum.
Sanki çiçek açarsam dallarýma soðuk vuracak, açmazsam da bahar tadýnda meyvelerim olamayacakmýþ gibi.
Anlayacaðýn, ne yardan ne serden…..
Dostum, can dostum….
Sen hiç ters iklimlerin ortasýnda kalma.
Ne dallarýna soðuk vursun ne de bahar tadýndaki meyvelerinden mahrum kal.
Hayatýn sevdiðin rakamlar kadar net, hayallerin iki kere ikinin dört ettiði kadar beklendik olsun.
Ýtiraf ediyorum sana…
Ben hep taþlý yollarý seçtim. Belki de bu yüzden ayakkabýlarým çabuk eskidi.
Ayaklarýmda nasýrlarým, bacaklarýmda ise daima hissedilesi aðrýlarým oldu.
Ama yine de vazgeçmedim yürümekten.
Þükürler olsun ki, nasýrlarým ve aðrýlarým yaþadýðýmý hatýrlattýlar bana.
Dostum, can dostum….
Sen hiç taþlý yollardan gitme.
Ne eskimiþ ayakkabýlarýn olsun ne de yaþadýðýný sana hatýrlatan nasýrlarýn ve aðrýlarýn…
Ýtiraf ediyorum sana…
Ben sadece sevmek istedim. Mutluluklarýmý da severek çoðaltmak.
Ama ne sýnýrsýz sevgilerim oldu ne de çoðalan mutluluklarým.
Dostum, can dostum…..
Sýnýrsýz sevgilerin ve çoðalan mutluluklarýn olsun.
Karþýlýksýz ve riyasýz sevgiler düþsün bahtýna.
Ýtiraf ediyorum sana…
Kendimi anlatmak için sözcükleri yordum hep.
Oysa anlasýnlar istedim beni, zahmetsiz ve de tertemiz.
Sözcükleri yormak kendimi yormakmýþ.
Eskimiþ ayakkabýlara ve aðrýyan nasýrlara raðmen yola devam etmeye çabalamakmýþ.
Dostum, can dostum…..
Sözcükler hiç yormasýn seni.
Zahmetsiz ve tertemiz dinleyenlerin olsun yaný baþýnda.
Ayakkabýlarýný eskitmeyecek yollarýn,
Ve baharýn rengini sana unutturmayacak umutlarýn olsun.
Can dostum, güzel dostum,
Yolun her daim açýk olsun…
Elif Y. ÖZEL
"Elif Y. ÖZEL" bütün yazýlarý için týklayýn...