EKSÝK BÝR ÞEHÝRDE YAÞAMAK / Elif Y. ÖZEL
Elif Y. ÖZEL

Elif Y. ÖZEL

EKSÝK BÝR ÞEHÝRDE YAÞAMAK



Benim en anlamlý talihsizliðim, eksik býrakýlmýþ bir þehirde doðmaktý.

Aþklarýn bile siyah beyaz yaþandýðý, kavuþmalarýn ise lüzumsuz sayýldýðý, hatta zamanla aynýlaþan ve aynýlaþtýkça da eksilen insanlarýn bir arada yaþadýðý bir þehirde…

Þöyle ki;

Eksik bir þehirde yaþamak;

“Sözlerim kimseyi incitmesin” diye susmaktý.

Eksik bir þehirde yaþamak;

Yüzümdeki efkârý rakýya döndürsün diye, ruhumun ötelenen yanýný merhametimle sarmaktý.

Eksik bir þehirde yaþamak;

Yalnýzlýðýmýn üzerine baðdaþ kurmaktý.

Ve hatta gerilme katsayýmý düþürür umuduyla da avucumdaki acýlarý enine boyuna esnetmekti.

Eksik bir þehirde yaþamak;

Öznesi yitik cümleler kurmaktý.

Söveceðim günler için dilimin ucunda nahoþ kelimeler biriktirmekti.

Eksik bir þehirde yaþamak;

Aklým, saçlarým kadar daðýlmasýn diye aþký sadece 3 kelimeyle tarif etmekti.

Ve sýrf “O aklýmda” diyebilmek için lades oynamaktý…

Kýsacasý, hayatýn karanlýk tarafýna tutunan insanlara tahammül etmekti.

Yani eksik bir þehirde yaþamak;

Saf dýþý edilerek yaþamanýn ne anlama geldiðini uygulamalý olarak öðrenmekti.


Elif Y. ÖZEL




16 Kasým 2016 Çarþamba / 2862 okunma



"Elif Y. ÖZEL" bütün yazýlarý için týklayýn...