Arzu DÝNÇER
Merhaba Foça
Þu an güzel ülkemizin neresinde olursak olalým çok üþümeye baþladýðýmýz günlerdeyiz. Kar ya da yaðmur hepimizi esir aldý. Ve çok üþüyenler, hiç olmazsa bir iki fotoðraf görelim, bir iki sýcak yazý okuyalým diyerek, sanalda olsa ýsýnmak amacýyla kendini focafoca.com sayfasýnda buluverdi. Evet siz! Bu satýrlarý okurken gözünüzün ucuyla da sayfanýn bir yerlerinden gözünüze takýlan enfes Foça manzaralarý mutlaka vardýr. Ne mutlu size hem okur, hem de deniz seversiniz.
Daha biraz önce posta iþlemlerim için PTT’ye uðradým. Görevli haným benimle kitaplarým üzerine konuþmayý pek sever. Bu sefer yeni yýldan ne bekliyorsunuz diye sordu. Gözlerinin ta içine bakarak “umutluyum” dedim. Bana “siz polyannacýlýk oynuyorsunuz, çözdüm ben sizi” dedi. Hafifçe gülümsedim zira pasý çoktan almýþtým, “Elbette birileri kötüyü oynuyorsa birilerinin de iyiyi oynamasý gerekiyor onlara inat” dediðimde elindeki kalemi býraktý ve bana gülümseyerek baktý. “Bunu hiç düþünmemiþtim. Kötü oyunculara karþý iyiyi oynamak” “Evet, düþünsenize çevrenizde her birey sizin hissettiklerinizi ölçeði deðiþerek de olsa hissediyor. Ve siz de bunu körüklerseniz, tüm insanlar mutsuz olur, iþte o zaman güneþi yitiririz ve çok üþürüz sonra” dedim.
Yüreklerimiz üþümesin dostlarým. Ellerimiz üþür, sarýlýrýz 100 gr’lýk bir kestane kese kâðýdýna ýsýnýrýz. Bulamadýk mý onu (paramýz olmayabilir) bir sokak hayvanýnýn baþýný okþarýz, hem o hem siz ýsýnýrsýnýz. Yürekler buz tutmadýkça bir yolu mutlaka bulunur bu ýsýnmalarýn.
Söze baþlamýþken hazýrda siz okuyorken “Yeni Yýlýnýz Kutlu Olsun”, dilekleriniz bugünlerde yaðan kar gibi yaðmur gibi bir bir size gerçekleþerek geri döner inþallah.
Tamam, yeni yýl mesajýmý da araya sýkýþtýrýverdim. Lakin bu konuyu burada kesecek deðilim. Zira size bu satýrlarý yazmayý planlarken ren geyiklerini önüne katmýþ hala dünyanýn üstünde dolaþýyordu Noel baba.
Öyle bir günlük mesai ile olmaz bu iþler ne de olsa. Kiminin eve, kiminin evi yenilemeye kiminin evin içindekilerinin yenilenmesine ihtiyacý var. Öyle bir lokma bir hýrka kafasý yok artýk günümüzde. Çocuklar derseniz sallanan atlar yerine teknolojinin son nimetlerini ellerinde olsalar kendilerine anýnda ýþýnlanmasýný istiyorlar. Ah be sevgili Noel ne çektin bu insanlardan. Hiç dur duraklarý yok. Üstelik günün fenerini söndürürlerken de yakarlarken de hep bir istem hep bir umut peþinde Evren’e mesajlarýný makineli tüfek misali gönderip duruyorlar. Hangi birine yetiþebileceksin bilmiyorum ama sen adalet terazisinin ayarýný lütfen iyi yap. Zira bu dileklerin en anlamlýlarý senden hala su geçirmeyen pabuç, önüne konacak bir tas çorba isteyenlerden oluþuyor.
Evet evlerimizin önüne sokak dostlarýmýz için su ve bir kap mama býrakalým, ama yaþadýðýmýz yerleþkede bizim artýk kullanmaktan vazgeçtiðimiz kýyafetlerimizi, ev eþyalarýmýzý da lütfen iki ayaklý ama hiç tanýþmadýðýmýz dostlarýmýzla da paylaþalým olur mu? Askýda ekmek, makarna vs de býrakalým müsait olan bir yerlere. Hayat bu, kimin? ne için askýdan, ne dileyeceði, hiç belli olmaz. Yeter ki vicdanlarýmýzý askýda býrakmayalým.
Böylece Noel babanýn iþini de hafifletmiþ oluruz belki de kim bilir?
Yüreðiniz doða ve yaþam sevgisi ile daima sýcak kalsýn dostlarým.
Sevgilerimle
Arzu DÝNÇER
arzudincer0@gmail.com
Þu an güzel ülkemizin neresinde olursak olalým çok üþümeye baþladýðýmýz günlerdeyiz. Kar ya da yaðmur hepimizi esir aldý. Ve çok üþüyenler, hiç olmazsa bir iki fotoðraf görelim, bir iki sýcak yazý okuyalým diyerek, sanalda olsa ýsýnmak amacýyla kendini focafoca.com sayfasýnda buluverdi. Evet siz! Bu satýrlarý okurken gözünüzün ucuyla da sayfanýn bir yerlerinden gözünüze takýlan enfes Foça manzaralarý mutlaka vardýr. Ne mutlu size hem okur, hem de deniz seversiniz.
Daha biraz önce posta iþlemlerim için PTT’ye uðradým. Görevli haným benimle kitaplarým üzerine konuþmayý pek sever. Bu sefer yeni yýldan ne bekliyorsunuz diye sordu. Gözlerinin ta içine bakarak “umutluyum” dedim. Bana “siz polyannacýlýk oynuyorsunuz, çözdüm ben sizi” dedi. Hafifçe gülümsedim zira pasý çoktan almýþtým, “Elbette birileri kötüyü oynuyorsa birilerinin de iyiyi oynamasý gerekiyor onlara inat” dediðimde elindeki kalemi býraktý ve bana gülümseyerek baktý. “Bunu hiç düþünmemiþtim. Kötü oyunculara karþý iyiyi oynamak” “Evet, düþünsenize çevrenizde her birey sizin hissettiklerinizi ölçeði deðiþerek de olsa hissediyor. Ve siz de bunu körüklerseniz, tüm insanlar mutsuz olur, iþte o zaman güneþi yitiririz ve çok üþürüz sonra” dedim.
Yüreklerimiz üþümesin dostlarým. Ellerimiz üþür, sarýlýrýz 100 gr’lýk bir kestane kese kâðýdýna ýsýnýrýz. Bulamadýk mý onu (paramýz olmayabilir) bir sokak hayvanýnýn baþýný okþarýz, hem o hem siz ýsýnýrsýnýz. Yürekler buz tutmadýkça bir yolu mutlaka bulunur bu ýsýnmalarýn.
Söze baþlamýþken hazýrda siz okuyorken “Yeni Yýlýnýz Kutlu Olsun”, dilekleriniz bugünlerde yaðan kar gibi yaðmur gibi bir bir size gerçekleþerek geri döner inþallah.
Tamam, yeni yýl mesajýmý da araya sýkýþtýrýverdim. Lakin bu konuyu burada kesecek deðilim. Zira size bu satýrlarý yazmayý planlarken ren geyiklerini önüne katmýþ hala dünyanýn üstünde dolaþýyordu Noel baba.
Öyle bir günlük mesai ile olmaz bu iþler ne de olsa. Kiminin eve, kiminin evi yenilemeye kiminin evin içindekilerinin yenilenmesine ihtiyacý var. Öyle bir lokma bir hýrka kafasý yok artýk günümüzde. Çocuklar derseniz sallanan atlar yerine teknolojinin son nimetlerini ellerinde olsalar kendilerine anýnda ýþýnlanmasýný istiyorlar. Ah be sevgili Noel ne çektin bu insanlardan. Hiç dur duraklarý yok. Üstelik günün fenerini söndürürlerken de yakarlarken de hep bir istem hep bir umut peþinde Evren’e mesajlarýný makineli tüfek misali gönderip duruyorlar. Hangi birine yetiþebileceksin bilmiyorum ama sen adalet terazisinin ayarýný lütfen iyi yap. Zira bu dileklerin en anlamlýlarý senden hala su geçirmeyen pabuç, önüne konacak bir tas çorba isteyenlerden oluþuyor.
Evet evlerimizin önüne sokak dostlarýmýz için su ve bir kap mama býrakalým, ama yaþadýðýmýz yerleþkede bizim artýk kullanmaktan vazgeçtiðimiz kýyafetlerimizi, ev eþyalarýmýzý da lütfen iki ayaklý ama hiç tanýþmadýðýmýz dostlarýmýzla da paylaþalým olur mu? Askýda ekmek, makarna vs de býrakalým müsait olan bir yerlere. Hayat bu, kimin? ne için askýdan, ne dileyeceði, hiç belli olmaz. Yeter ki vicdanlarýmýzý askýda býrakmayalým.
Böylece Noel babanýn iþini de hafifletmiþ oluruz belki de kim bilir?
Yüreðiniz doða ve yaþam sevgisi ile daima sýcak kalsýn dostlarým.
Sevgilerimle
Arzu DÝNÇER
arzudincer0@gmail.com
"Arzu DÝNÇER" bütün yazýlarý için týklayýn...