Arzu DÝNÇER

þey müsaitseniz, yazýmgiller okunmaya gelecektik de



Bizim kuþak bilir. Eve misafir gelecekse, daha bir hafta önceden anneleri bir telaþ alýrdý. Kapý, cam, çerçeve akla gelebilecek en ufak ayrýntýya kadar temizlik yapýlýr, siz o evin en istenmeyen misafiri oluverirdiniz. Mümkün olsa bir hurcun içinde yüklüðe kaldýrýlmalý (gölge etme baþka ihsan istemem hesabý) ve misafirler gittikten sonra serbest býrakýlmasý gereken, o an için potansiyel tertip düþmaný ilan edilirdiniz (sessizce). Hele hele yiyecek içecek hazýrlýðý sýrasýnda, sizi savmak için kullanýlan; Yaklaþma saçýn uçar, sakýn parmaðýný daldýrma, tamam annecim sen de yiyeceksin ama önce misafirlerimiz yesin dizini görevini layýkýyla yerine getirir; siz de ya þu misafirler gelip gitse de hem akþam ziyafet çeksek hem de evin tekrar prensesi ya da prensi olarak kalan yaþamýmýza hayýrlýsý ile bir devam etsek denilirdi.

Sizlerin beðenilerine sunulmak üzere gözlerinizin deðdiði bu satýrlarý hazýrlarken tam da annem gibi hissettim bir an kendimi. Tamam, ben size misafirliðe geliyorum lakin sizin evinizde size layýk olabilme telaþý ister istemez sýmsýký sardý beni. Zira focafoca.com koca bir kapý, size ulaþtýðým bu köþe ise evin yeni açýlan ve bilinmeyen gizli penceresi olacaktý ne de olsa. Ve sizler yeni pencereyi keþfedip okuduðunuzda hoþnut kalabilmeniz, iþte tam da annemin misafir sansýlarýnýn sonucuna deðecek olan ruh hali ile örtüþmekte.

Ýlk paragrafý oluþturduðuma göre pencerem hafifçe aralanýyor. Bakýn ne kapalý ne açýk ama aralanýyor. Bu yaþamýmýzda da öyle deðil mi? Gün içerisinde hayat telaþýnýn tam göbeðindeyken birçok duygu sarmalýnýn içinde buluveririz kendimizi. Bir an da tam atlamak isteriz bir þeylerin göbeðine, ya da tam tersi çekip gitmek. Öfkeleniriz, seviniriz, durgunlaþýrýz, coþarýz ama illa ki insan yanýmýzýn en ilkel hali duygularýmýzla yaþadýðýmýza dair bir tepki veririz yaþama. “Heyy sevgili yaþam, hissediyor musun beni, bak ben bu duygumla sana kendimi hatýrlatýyorum, gör beni, bir ses ver!” hýh tam bu nokta çok önemli; korku filmlerinde olduðu gibi beklediðiniz iþaret gümbür gümbür bir þimþek olursa duygunuz o ne yoðunlukta olursa olsun eminim saf deðiþtirecektir. E olmasý gereken bu. Utanmayýn, sýkýlmayýn sakýn. Býrakýn duygu eviniz daðýnýk kalsýn, siz hangisini giymek ya da hangisinin ortada bir yerlerde kalmasýný istiyorsanýz isteyin, býrakýn dursun orada.

Önemli olan kapýlarýnýzý sýmsýký kapatmayýn. Hep aralýk kalsýn. Her an gidecek, her an gelecek bir duyguyu yaþamýnýzdan kati kararlarla uzak tutmayýn (Bakýnýz fotoðraf 1). Yýllar önce kim bilir, kim tarafýndan kilitlenmiþ. Yetmemiþ iplerle baðlanmýþ. Kimin baðladýðý belki de unutulmuþ. Ama diðer fotoðrafa bakýn þimdi. Ýlk baktýðýnýzda kilidin hemen üstünde yer alan minicik (ki boyutu hiç önemli deðil) doðal bir pencere açýlmýþ (Bakýnýz fotoðraf 2). Yaþasýn tahta kurtlarý, güneþ, rüzgâr, yaðmur ve belki de yaramaz birkaç çocuk iþi.

Yaþam yolunu mutlaka bulur. Siz kapýlarý dilediðiniz gibi kapatsanýz da o kendine mutlak yaþama açýlan yeni bir yer oluþturur. Ha illa kapatacaðým diyorsanýz, bu mucizevi güzel dünya günlerinizden belli bir süresini, kendiniz için boþluða kurban vermek gibi bir þey. Zira yaþamýn sizin fazlaca üzülüp, fazlaca küsmelerinizden dolayý, kurban süreyi, size hediye olarak geri vermeye hiç niyeti yok. En olmadýk zamanda ki, bu mümkünse en telaþlý, en çaresiz olduðunuz zamanlarda Gülümseyin  Yaþýyorsunuz! Yaþam size ait film rulosunu sarmaya ve sadece sizin için devam ediyor.

Serde insanlýk var dedim ve bir solukta size “Merhaba” demek istedim.

Sevgilerimle,

Arzu DÝNÇER