Ahmet Zeki YEÞÝL
MÜZAKERENAME
Bu gün yalnýz deðilim.
Çok iç çektim, dýþým geldi.
Hoþ geldi, sefa geldi.
Ýyi bir atmosfer yakaladýk ve bol oksijen aldýk.
Birazcýk aklýmýzý kullandýk, çoðu bize kaldý.
Gýdýklanmamak için kucaklaþmadýk.
Süreci zora sokmadýk, sekteye uðratmadýk, seke seke götürdük.
Ekonomik nedenlerden dolayý fazla soru almadýk.
Masamýz ovaldi, oturamadýk.
Üstüne çýktýk, tünedik ama önce üzerine gazete serdik.
Hem okuduk, hem yazdýk.
Bazý satýrlarý fosforlu kalemle karaladýk.
Kendi kaderimizi kendimiz çizdik, boyamayý baþkasýna býraktýk.
Ayýp olmasýn diye resimlerine bakmadýk, yol haritasýna baktýk.
Sonra tamamen insani duygularla bir þarký mýrýldandýk.
Kuzularýn sessizliði hayra alamet deðildi.
Güldük, acýnacak halimize.
Biri çýkýp da, "Ne haliniz varsa görün" demedi iyi mi?
Kýla kýllýk edene yazýklar olmasýn!
Pazarlýk, pazarcýlýk yapmadýk oysa.
Sadece müzakere ettik, taviz vermedik.
Alttan aldýk, kývýrdýk, kývrandýk. Hesabý biz verdik.
Bizim verilemeyecek hesabýmýz yoktur. Ancak hesap makinemiz vardýr.
Bu nedenle, kimseye rest çekmedik.
Amacýmýz, üzüm yemekti. Üzüm olmayýnca ayvayý yedik.
Yað çektik, yaðladýk, balladýk.
Bal döktük, kendi mecrasýnda yaladýk.
Üçe, beþe bakmadýk, yuvarlak hesap sevdik. Fazlasý varsa helali hoþ olsun.
Mutluluk kimden geçtiyse bize hakkýný helal etsin, çok nasiplendik.
Kandil ne kadar ýþýk verir?
Bu seviþmeler bizi nereye götürür bilinmez.
Az söylemedik, týnlayan olmadý.
Bu gün bana olan, yarýn sana, öbür gün kurada çýkana olur.
Uzun tutukluluk, zarar verir kalbe.
Eller Kadir Ýnanýr bilmiyor anne...
Ahmet Zeki YEÞÝL
"Ahmet Zeki YEÞÝL" bütün yazýlarý için týklayýn...
Bu gün yalnýz deðilim.
Çok iç çektim, dýþým geldi.
Hoþ geldi, sefa geldi.
Ýyi bir atmosfer yakaladýk ve bol oksijen aldýk.
Birazcýk aklýmýzý kullandýk, çoðu bize kaldý.
Gýdýklanmamak için kucaklaþmadýk.
Süreci zora sokmadýk, sekteye uðratmadýk, seke seke götürdük.
Ekonomik nedenlerden dolayý fazla soru almadýk.
Masamýz ovaldi, oturamadýk.
Üstüne çýktýk, tünedik ama önce üzerine gazete serdik.
Hem okuduk, hem yazdýk.
Bazý satýrlarý fosforlu kalemle karaladýk.
Kendi kaderimizi kendimiz çizdik, boyamayý baþkasýna býraktýk.
Ayýp olmasýn diye resimlerine bakmadýk, yol haritasýna baktýk.
Sonra tamamen insani duygularla bir þarký mýrýldandýk.
Kuzularýn sessizliði hayra alamet deðildi.
Güldük, acýnacak halimize.
Biri çýkýp da, "Ne haliniz varsa görün" demedi iyi mi?
Kýla kýllýk edene yazýklar olmasýn!
Pazarlýk, pazarcýlýk yapmadýk oysa.
Sadece müzakere ettik, taviz vermedik.
Alttan aldýk, kývýrdýk, kývrandýk. Hesabý biz verdik.
Bizim verilemeyecek hesabýmýz yoktur. Ancak hesap makinemiz vardýr.
Bu nedenle, kimseye rest çekmedik.
Amacýmýz, üzüm yemekti. Üzüm olmayýnca ayvayý yedik.
Yað çektik, yaðladýk, balladýk.
Bal döktük, kendi mecrasýnda yaladýk.
Üçe, beþe bakmadýk, yuvarlak hesap sevdik. Fazlasý varsa helali hoþ olsun.
Mutluluk kimden geçtiyse bize hakkýný helal etsin, çok nasiplendik.
Kandil ne kadar ýþýk verir?
Bu seviþmeler bizi nereye götürür bilinmez.
Az söylemedik, týnlayan olmadý.
Bu gün bana olan, yarýn sana, öbür gün kurada çýkana olur.
Uzun tutukluluk, zarar verir kalbe.
Eller Kadir Ýnanýr bilmiyor anne...
Ahmet Zeki YEÞÝL
"Ahmet Zeki YEÞÝL" bütün yazýlarý için týklayýn...