Nurdan ÇAKIR TEZGÝN
O Kent Foça Ýse
Ýnsanlarýn molalara ihtiyacý var dostlar.
Küçük soluklu, yeterince bolluklu zamanlar bu molalar. Durup düþündürecek, durup gördürecek, durup susturacak ve farklý bir yanýný algýlayýncaya kadar, uzaklaþmalara ihtiyacýmýz var dostlar. Uzaklaþacaðýmýz her ne ise. Molamýzýn rotasý neresi ise...
Kent ise, künt ise, kulp ise...
Çýkmak gerek, yaþanýlan her ne ise o þeyin dýþýna biraz çýkmak, etrafýnda dolanmak, seyretmek, dinlemek, baþka göz olmak gerek belki de kimbilir! Hep içinde, hep hep içinde boðulmamak olaylarýn, konum ve durumlarýn ve de kentlerin, yaþanýlan çevrenin...
Þarký sözünde geçer. "Seni uzaktan sevmek, aþklarýn en güzeli" diye! Sevmek.
Sevmek bir kenti, sevginin ölçüsünü bilemeden. Sevmek o yeri, alýþkanlýðýn ötesine geçirmeden. Týpký insanlar gibi, týpký tumturaklý aþklar gibi výcýk výcýklaþtýrmadan... Olduðu gibi sevivermek, deðiþtirmeye çalýþmadan sevmek...
Bozuk kaldýrýmlarýyla sevmek o kenti, iðde aðacý salkýmlarýnýn yerleri süpürdüðü. Zeytin aðaçlarýnýn sokaklarý lekelediði o kentin sokaklarýný yaðmur yýkamadan, olduðu gibi sevivermek.
"Sineklerine ölüm" demeden önce icad ettiðin cibinliklerine sýðýnmanýn tadýna varabilmek... Eleþtirilerinde ki isyanýný hatýrlamak! gitmeden önce!
Tanýdýk, bildik bir þeylerini sevdiðini farketmek, içindeyken ayýrdýnda olmadýðýn! Hergün geçtiðin yollarýný sevmek, paragöz esnafýna kýzýp homurdandýðýn dar caddelerini sevmek Foça'nýn.
Kokusunu sevmek Foça'nýn, hem de laðým kokan lombozlarýný...
Hem de; tembel insanlarýný, uykucu tamirci çýraklarýný, ehl-i keyf duvarcý ustalarýný, çok bilmiþ balýkçý entellerini sevmek Foça'nýn. Özlemek bir kenti... O kent Foça ise; bir kat daha özlemle tutuþmak ve yönünden þaþmayan, akrep - yelkovan oluvermek o kente doðru.
Uzaklardan yazmak dizeler boyu serenadýmsý aðýtlar.
Uzaklardan sevmek, sevmenin en yalýný ile... Varýnca yakýnýna ve hatta içine, suskunlaþmak, konuþmamak. Korkmak þýmartmaktan.
Dolaþmak sokaklarýný usulca, eski evlerine yaslamak sýrtýný yavaþça...
Uðramak Neco'ya, Kokoloz'a, Menendi'ye, Barbaros'a ve hatta Nargileci Mehmet Efe'ye. Mahsunlaþmak hafifçe, doluvermek bir yýðýn anýsal geçmiþle. Engelleyememek birkaç damla ýslaklýðý, çekelerken burnunu çocukça.
Sevmek çýkarsýzca, dolu dizgin; Kent ise, kült ise, kulp ise... O kent Foça ise.
N.Ç.T.
Nurdan ÇAKIR TEZGÝN
"Nurdan ÇAKIR TEZGÝN" bütün yazýlarý için týklayýn...
Ýnsanlarýn molalara ihtiyacý var dostlar.
Küçük soluklu, yeterince bolluklu zamanlar bu molalar. Durup düþündürecek, durup gördürecek, durup susturacak ve farklý bir yanýný algýlayýncaya kadar, uzaklaþmalara ihtiyacýmýz var dostlar. Uzaklaþacaðýmýz her ne ise. Molamýzýn rotasý neresi ise...
Kent ise, künt ise, kulp ise...
Çýkmak gerek, yaþanýlan her ne ise o þeyin dýþýna biraz çýkmak, etrafýnda dolanmak, seyretmek, dinlemek, baþka göz olmak gerek belki de kimbilir! Hep içinde, hep hep içinde boðulmamak olaylarýn, konum ve durumlarýn ve de kentlerin, yaþanýlan çevrenin...
Þarký sözünde geçer. "Seni uzaktan sevmek, aþklarýn en güzeli" diye! Sevmek.
Sevmek bir kenti, sevginin ölçüsünü bilemeden. Sevmek o yeri, alýþkanlýðýn ötesine geçirmeden. Týpký insanlar gibi, týpký tumturaklý aþklar gibi výcýk výcýklaþtýrmadan... Olduðu gibi sevivermek, deðiþtirmeye çalýþmadan sevmek...
Bozuk kaldýrýmlarýyla sevmek o kenti, iðde aðacý salkýmlarýnýn yerleri süpürdüðü. Zeytin aðaçlarýnýn sokaklarý lekelediði o kentin sokaklarýný yaðmur yýkamadan, olduðu gibi sevivermek.
"Sineklerine ölüm" demeden önce icad ettiðin cibinliklerine sýðýnmanýn tadýna varabilmek... Eleþtirilerinde ki isyanýný hatýrlamak! gitmeden önce!
Tanýdýk, bildik bir þeylerini sevdiðini farketmek, içindeyken ayýrdýnda olmadýðýn! Hergün geçtiðin yollarýný sevmek, paragöz esnafýna kýzýp homurdandýðýn dar caddelerini sevmek Foça'nýn.
Kokusunu sevmek Foça'nýn, hem de laðým kokan lombozlarýný...
Hem de; tembel insanlarýný, uykucu tamirci çýraklarýný, ehl-i keyf duvarcý ustalarýný, çok bilmiþ balýkçý entellerini sevmek Foça'nýn. Özlemek bir kenti... O kent Foça ise; bir kat daha özlemle tutuþmak ve yönünden þaþmayan, akrep - yelkovan oluvermek o kente doðru.
Uzaklardan yazmak dizeler boyu serenadýmsý aðýtlar.
Uzaklardan sevmek, sevmenin en yalýný ile... Varýnca yakýnýna ve hatta içine, suskunlaþmak, konuþmamak. Korkmak þýmartmaktan.
Dolaþmak sokaklarýný usulca, eski evlerine yaslamak sýrtýný yavaþça...
Uðramak Neco'ya, Kokoloz'a, Menendi'ye, Barbaros'a ve hatta Nargileci Mehmet Efe'ye. Mahsunlaþmak hafifçe, doluvermek bir yýðýn anýsal geçmiþle. Engelleyememek birkaç damla ýslaklýðý, çekelerken burnunu çocukça.
Sevmek çýkarsýzca, dolu dizgin; Kent ise, kült ise, kulp ise... O kent Foça ise.
N.Ç.T.
Nurdan ÇAKIR TEZGÝN
"Nurdan ÇAKIR TEZGÝN" bütün yazýlarý için týklayýn...