Ahmet Zeki YEÞÝL
HIYARLAR GÜNÜ KUTLU OLSUN
Her gün, bir gün.. Boþ bulduðum günü “Hýyarlar Günü” ilan ettim. Hýyar severlerin hayýr duasýný almaya kararlýyým. Halik bilmezse, malik bilir. Üzerinize afiyet, ben de kendimi hýyar gibi hissediyorum. Kendini hýyar gibi hisseden ve de arkalarýndan “hýyara bak, hýyara!” diye seslenilenleri çok iyi anlýyorum. Artýk, baþýmýz dik mutluluk þarkýlarý söyleyebileceðimiz bir günümüz var. Bütün hýyarlarýn “Hýyarlar Günü” kutlu olsun. Senede bir gün, pilav günü yerine Hýyarlar Günü’nde buluþalým. Bu anlamlý günü, semt pazarýndan alacaðýmýz birer hýyarý birbirimize hediye ederek kutlayalým. Siyaset bizim iþimiz deðil. Ýktidarýn bizi fark etmesini beklemeyelim. “Hepimiz hýyarýz” diye baðýralým. “Salýn da gel meydan hýyar görsün” türküsünü çýðýralým. Beraber ýslanalým, bu yollarda. Pek çok yaz, pek çok sevinç beklesin bizleri.
Hýyarlarda anlama sýkýntýsý var diyenleri utandýrma zamanýdýr. Bu ülkenin bizim gibi hýyarlara ihtiyacý var. Ülkemizin geleceðinde bizim de imzamýz olsun. Senede bir gün, “hýyarlýk paylaþýlmaz” kuralýný bozalým. Bir hýyarýn, halet-i ruhiyesini yine bir hýyar anlar. Altlarý kuru, keyifleri yerinde olanlar bizi anlayamaz. Severiz hýyarlýðý, yapýþmýþ üzerimize. Alýþmýþýz. Gittikçe hýyarlaþýyoruz. Sessiz ve karmakarýþýðýz. Detaylarýn içinde kayboluyoruz. Üzgünüz. Çaresiziz. Hýyarlýk bir insanýn özgürlüðü mü, yoksa laneti mi, çözemiyoruz. Göz göze gelmeyi beceremiyoruz. Ortaya çýkmaktan ve hýyar gibi dolanmaktan korkuyoruz. Çünkü, dýþarýda cümbüþ var. Sokaklar sarhoþ. Bütün ve tek olmak mý, cacýk olup yok olmak mý? Ýþte bütün mesele bu..
Zaman artýk sahici deðil. Baþ aþaðý gidiyor her þey. Hiçbir þey þaþýrtmýyor. Mevsimler deðiþti. Ancak, hýyarlýk deðiþmedi, geliþmedi. Neden? Çünkü, ülkemizde okur yazar olmayanlarýn sayýsý 7.5 milyona yaklaþýyor. Yoksul ailelerdeki kadýnlarýn yüzde 58’i hiçbir zaman gazete okumuyor. Bu yüzden hayatýmýz hüzünlü. Tanýklýk ettiðimiz olaylar umut vermiyor. Patlýcan’a, “Patlican” diyerek yaþlanýyoruz. Her dört Türk’ten biri geçen yýl tatil bütçesinden kýsmýþ. Yani, hýyar gibi evinde oturmuþ. 6,5 milyon abonenin elektriði kesilmiþ. Yani, mecburiyetten ve dýþarýdaki aydýnlýktan habersiz tarlada yatan hýyar gibi yatmýþ uyumuþ. Her 10 kadýndan 4’ü hýyar yerine konularak dövülmüþ. Her dört gençten biri iþsiz. Yani, her dört gençten biri iþ aramaktan yorulunca, kendini hýyar gibi hissetmeye baþlýyor. Kazara iþ bulanlar ise, iþsizlere ayýp olmasýn diye yüksek sesle, “Ýþsizim, mutsuzum ve hýyar gibiyim” atasözünü mýrýldanýyor.
Keþke, her þey bizim istediðimiz gibi olsa. Hýyarlar birbirine benzemese. Baþý sonu ayný olmasa. Engelli demokrasi kader deðildir ama engelli hýyar olmak kaderdir. Hýyarlar Günü’nde, kaderimizi baþtan yazalým. Günlük yaþantýmýzýn bir parçasý haline gelen hýyarlýðýmýzý doðru yönlendirip, performansýmýzý arttýralým. Kapý gibi arkasýnda durup, savunalým. Algýlarý geliþtirip, hýyarlýk bilinci oluþturulmasýna katký saðlayalým. Kendimizi sevelim, sevdirelim. Senede bir gün, memleketi germeyelim. Cümle alemi hýyarlýðýn büyülü dünyasýyla tanýþtýrýp, köþe yazarlarýna örnek olalým. Unutmayalým ki, gün gelip can bedenden gidecek. Ancak, geriye hýyarlýðýmýzýn sanal halleri kalacak. Ve her þey nasýl sessiz baþladý ise öyle sessiz bitecek. Yaþamýn görünürdeki ciddiyetinin ardýnda yatan hýyarlýðýn farkýnda olduðumuz için ne mutlu bize…
Ahmet Zeki YEÞÝL
"Ahmet Zeki YEÞÝL" bütün yazýlarý için týklayýn...
Her gün, bir gün.. Boþ bulduðum günü “Hýyarlar Günü” ilan ettim. Hýyar severlerin hayýr duasýný almaya kararlýyým. Halik bilmezse, malik bilir. Üzerinize afiyet, ben de kendimi hýyar gibi hissediyorum. Kendini hýyar gibi hisseden ve de arkalarýndan “hýyara bak, hýyara!” diye seslenilenleri çok iyi anlýyorum. Artýk, baþýmýz dik mutluluk þarkýlarý söyleyebileceðimiz bir günümüz var. Bütün hýyarlarýn “Hýyarlar Günü” kutlu olsun. Senede bir gün, pilav günü yerine Hýyarlar Günü’nde buluþalým. Bu anlamlý günü, semt pazarýndan alacaðýmýz birer hýyarý birbirimize hediye ederek kutlayalým. Siyaset bizim iþimiz deðil. Ýktidarýn bizi fark etmesini beklemeyelim. “Hepimiz hýyarýz” diye baðýralým. “Salýn da gel meydan hýyar görsün” türküsünü çýðýralým. Beraber ýslanalým, bu yollarda. Pek çok yaz, pek çok sevinç beklesin bizleri.
Hýyarlarda anlama sýkýntýsý var diyenleri utandýrma zamanýdýr. Bu ülkenin bizim gibi hýyarlara ihtiyacý var. Ülkemizin geleceðinde bizim de imzamýz olsun. Senede bir gün, “hýyarlýk paylaþýlmaz” kuralýný bozalým. Bir hýyarýn, halet-i ruhiyesini yine bir hýyar anlar. Altlarý kuru, keyifleri yerinde olanlar bizi anlayamaz. Severiz hýyarlýðý, yapýþmýþ üzerimize. Alýþmýþýz. Gittikçe hýyarlaþýyoruz. Sessiz ve karmakarýþýðýz. Detaylarýn içinde kayboluyoruz. Üzgünüz. Çaresiziz. Hýyarlýk bir insanýn özgürlüðü mü, yoksa laneti mi, çözemiyoruz. Göz göze gelmeyi beceremiyoruz. Ortaya çýkmaktan ve hýyar gibi dolanmaktan korkuyoruz. Çünkü, dýþarýda cümbüþ var. Sokaklar sarhoþ. Bütün ve tek olmak mý, cacýk olup yok olmak mý? Ýþte bütün mesele bu..
Zaman artýk sahici deðil. Baþ aþaðý gidiyor her þey. Hiçbir þey þaþýrtmýyor. Mevsimler deðiþti. Ancak, hýyarlýk deðiþmedi, geliþmedi. Neden? Çünkü, ülkemizde okur yazar olmayanlarýn sayýsý 7.5 milyona yaklaþýyor. Yoksul ailelerdeki kadýnlarýn yüzde 58’i hiçbir zaman gazete okumuyor. Bu yüzden hayatýmýz hüzünlü. Tanýklýk ettiðimiz olaylar umut vermiyor. Patlýcan’a, “Patlican” diyerek yaþlanýyoruz. Her dört Türk’ten biri geçen yýl tatil bütçesinden kýsmýþ. Yani, hýyar gibi evinde oturmuþ. 6,5 milyon abonenin elektriði kesilmiþ. Yani, mecburiyetten ve dýþarýdaki aydýnlýktan habersiz tarlada yatan hýyar gibi yatmýþ uyumuþ. Her 10 kadýndan 4’ü hýyar yerine konularak dövülmüþ. Her dört gençten biri iþsiz. Yani, her dört gençten biri iþ aramaktan yorulunca, kendini hýyar gibi hissetmeye baþlýyor. Kazara iþ bulanlar ise, iþsizlere ayýp olmasýn diye yüksek sesle, “Ýþsizim, mutsuzum ve hýyar gibiyim” atasözünü mýrýldanýyor.
Keþke, her þey bizim istediðimiz gibi olsa. Hýyarlar birbirine benzemese. Baþý sonu ayný olmasa. Engelli demokrasi kader deðildir ama engelli hýyar olmak kaderdir. Hýyarlar Günü’nde, kaderimizi baþtan yazalým. Günlük yaþantýmýzýn bir parçasý haline gelen hýyarlýðýmýzý doðru yönlendirip, performansýmýzý arttýralým. Kapý gibi arkasýnda durup, savunalým. Algýlarý geliþtirip, hýyarlýk bilinci oluþturulmasýna katký saðlayalým. Kendimizi sevelim, sevdirelim. Senede bir gün, memleketi germeyelim. Cümle alemi hýyarlýðýn büyülü dünyasýyla tanýþtýrýp, köþe yazarlarýna örnek olalým. Unutmayalým ki, gün gelip can bedenden gidecek. Ancak, geriye hýyarlýðýmýzýn sanal halleri kalacak. Ve her þey nasýl sessiz baþladý ise öyle sessiz bitecek. Yaþamýn görünürdeki ciddiyetinin ardýnda yatan hýyarlýðýn farkýnda olduðumuz için ne mutlu bize…
Ahmet Zeki YEÞÝL
"Ahmet Zeki YEÞÝL" bütün yazýlarý için týklayýn...