Ahmet Zeki YEÞÝL

YÜREÐÝM SENÝ ÇOK SEVDÝ



hoþ geldin…
beklediðim müjdem benim
epeydir kahve içmedik seninle
özlemiþim sohbetini
dünyanýn en vazgeçilmezi
gülüþünü paylaþ benimle

yorulmuþsundur…
güneþin kollarýna býrakalým kendimizi
gözlerinle kucakla beni
henüz ayrýlmýþýz gibi

hiç özlemedin mi?
bense özlemlere alýþtým
en koyusuna hem de
dayanmayý da öðrendim
þimdi bir garip boþluk var üzerimde

adýmý silmiþsin dudaklarýndan
unutmuþsun sanki
affet!
suçumuz aðýr
beraberliklerin de bir ömrü var
yüreðim çoktan vazgeçti
senden deðil
kendinden…

Tahir ile Zühre olmak ayýp deðil*
hatta, sevda yüzünden ölmek de*
sen ister sev, ister sevme
ben seni hep seveceðim
tek istediðim
Ýstanbul’u doyasýya yudumlayabilmek
ama seninle...

yeminler ediyorum…
þiirlerimin üzerine
yüreðim seni çok sevdi
þairin dediði gibi;
bir adýn kalmalý geriye


--------------------------------------------------
(“Yüreðim Seni çok Sevdi” isimli romandan esinlenmiþtir)
* Tahir ile Zühre - Nazým Hikmet Ran

Ahmet Zeki YEÞÝL

---

---

"Ahmet Zeki YEÞÝL" bütün yazýlarý için týklayýn...