Ahmet Zeki YEÞÝL
ARÝF OLAN ANLAR
Arif olan anlar... Arif Bey, sözüm meclisten dýþarý. Öncelikle konuyu saðlam bir zemin üzerine oturtmalýyýz. Elbette minibüslerde kucak kucaða oturulmasýna karþýyýz. Dayatmalara ve dayanmalara prim vermeyiz. Yani kimsenin önünü kapatma anlamýnda söylemiyorum. Ön açýk kalsýn, on yýllýk periyotlar haline arkamýzý görelim. Dolayýsýyla neticede nitekim benim söyleyeceklerim bundan ibarettir. Çünkü, benim bir hesabým yok.
“Sosyal medyada hesabým yok” demek, “bankada hesabým yok” demek deðildir.
Eðerler ve meðerler üzerinden konuþmayalým. Eðerle meðeri evlendirmiþler, nur topu gibi üçüzleri olmuþ. Sonra...
“Biz bunlara bakamayýz” demiþler.
Ayýptýr günahtýr, bakamayacaksan niye yaptýn? Anladýk fýrýn kýzgýn, kürek düzgün olunca poðaçalar güzel çýkýyor. Ýyi güzel de, maya saðlam mý? Bizim alnýmýz açýk, baþýmýz dik. Ýstersen gel bir þaplak vur!
“Oh, çok iyi geldi Arifciðim. Bi þaplak daha rica edeyim” diyecek deðilim.
Daha yolun baþýnda otuz katlý hedefler koyduk. Milletimiz müsterih olsun, demokrasinin sahibi var. Eskiden bir Blue Jean reklamý vardý. O reklam yüzünden ben Blue Jean giymiyorum. Bir gün kafam kýzdý, soðuk suya tuttum. Pantolonu deðil, kafamý soðuk suya tuttum. Barajlarda su kalmadý. Eskiden bunun adý suistimaldi. Sulu Ýsmail þeklinde anlaþýldý. Komþularýnla iyi geçin ama aradaki duvarlarý kaldýrma. Duvarý kaldýrýrsan akraba olursun. Bundan ne bir küsüþme, ne de bir seviþme çýkarýlmasýn. Ýngilizce bir tabir vardýr:
“Vat du yu du, yattý uyudu.”
Meselenin inceliði þudur... Aðlamak güzel þeydir ama, her yerde her zaman deðil. Her yerde gaz çýkartabiliyor musun mesela. Onun gibi bir þey. Evet, demokrasi yarýndan daha güçlü olacak; o baþka bu baþka. Ne yazýk ki, deðerlerimize yabancýlaþtýk. Aklýmýz fikrimiz Dolar’da, Yuro’da.
Adama “Neyin var?” diye soruyorsun.
“Dolarým çýktý!” diyor.
Elimde simit, yiye yiye gidiyorum. Saz çalan, güneþ gözlüklü görme engelli biriyle karþýlaþtým. Adam, beni görünce çalýp söylemeyi býraktý.
“Bi’lokma versene abi” dedi.
Bakmak ve görmek iþte bu... Ben, bilebildiðim kadarýyla biliyorum da konuþuyorum.
“Nereden biliyorsun?” diyorsanýz, onu bilmiyorum.
Bildiðim bir þey varsa o da þudur... Erkek zampara olmayacak ve asla zýmpara yapmayacak. Her akþam çocuklarýnýn baþýný okþayacak. Onlarý huzura kavuþturacak ve deðerli olduklarýný hissettirecek. Türkiye'de eskiden böyle þeyler yoktu. Gördüðünüz gibi hiçbir tepki olmadan oluyor her þey. Bize, þöle böle diyenler lütfen kendi muhasebelerini yapsýn. Olmadý, muhasebe defterlerini yaksýn. Biliyoruz ki, her þerde bir hýyarýn teki vardýr. Bu nedenle fazla düþünmeyelim, beynimiz aþýnmasýn...
“Haksýz mýyým Arif Bey?”
Ahmet Zeki YEÞÝL
"Ahmet Zeki YEÞÝL" bütün yazýlarý için týklayýn...
Arif olan anlar... Arif Bey, sözüm meclisten dýþarý. Öncelikle konuyu saðlam bir zemin üzerine oturtmalýyýz. Elbette minibüslerde kucak kucaða oturulmasýna karþýyýz. Dayatmalara ve dayanmalara prim vermeyiz. Yani kimsenin önünü kapatma anlamýnda söylemiyorum. Ön açýk kalsýn, on yýllýk periyotlar haline arkamýzý görelim. Dolayýsýyla neticede nitekim benim söyleyeceklerim bundan ibarettir. Çünkü, benim bir hesabým yok.
“Sosyal medyada hesabým yok” demek, “bankada hesabým yok” demek deðildir.
Eðerler ve meðerler üzerinden konuþmayalým. Eðerle meðeri evlendirmiþler, nur topu gibi üçüzleri olmuþ. Sonra...
“Biz bunlara bakamayýz” demiþler.
Ayýptýr günahtýr, bakamayacaksan niye yaptýn? Anladýk fýrýn kýzgýn, kürek düzgün olunca poðaçalar güzel çýkýyor. Ýyi güzel de, maya saðlam mý? Bizim alnýmýz açýk, baþýmýz dik. Ýstersen gel bir þaplak vur!
“Oh, çok iyi geldi Arifciðim. Bi þaplak daha rica edeyim” diyecek deðilim.
Daha yolun baþýnda otuz katlý hedefler koyduk. Milletimiz müsterih olsun, demokrasinin sahibi var. Eskiden bir Blue Jean reklamý vardý. O reklam yüzünden ben Blue Jean giymiyorum. Bir gün kafam kýzdý, soðuk suya tuttum. Pantolonu deðil, kafamý soðuk suya tuttum. Barajlarda su kalmadý. Eskiden bunun adý suistimaldi. Sulu Ýsmail þeklinde anlaþýldý. Komþularýnla iyi geçin ama aradaki duvarlarý kaldýrma. Duvarý kaldýrýrsan akraba olursun. Bundan ne bir küsüþme, ne de bir seviþme çýkarýlmasýn. Ýngilizce bir tabir vardýr:
“Vat du yu du, yattý uyudu.”
Meselenin inceliði þudur... Aðlamak güzel þeydir ama, her yerde her zaman deðil. Her yerde gaz çýkartabiliyor musun mesela. Onun gibi bir þey. Evet, demokrasi yarýndan daha güçlü olacak; o baþka bu baþka. Ne yazýk ki, deðerlerimize yabancýlaþtýk. Aklýmýz fikrimiz Dolar’da, Yuro’da.
Adama “Neyin var?” diye soruyorsun.
“Dolarým çýktý!” diyor.
Elimde simit, yiye yiye gidiyorum. Saz çalan, güneþ gözlüklü görme engelli biriyle karþýlaþtým. Adam, beni görünce çalýp söylemeyi býraktý.
“Bi’lokma versene abi” dedi.
Bakmak ve görmek iþte bu... Ben, bilebildiðim kadarýyla biliyorum da konuþuyorum.
“Nereden biliyorsun?” diyorsanýz, onu bilmiyorum.
Bildiðim bir þey varsa o da þudur... Erkek zampara olmayacak ve asla zýmpara yapmayacak. Her akþam çocuklarýnýn baþýný okþayacak. Onlarý huzura kavuþturacak ve deðerli olduklarýný hissettirecek. Türkiye'de eskiden böyle þeyler yoktu. Gördüðünüz gibi hiçbir tepki olmadan oluyor her þey. Bize, þöle böle diyenler lütfen kendi muhasebelerini yapsýn. Olmadý, muhasebe defterlerini yaksýn. Biliyoruz ki, her þerde bir hýyarýn teki vardýr. Bu nedenle fazla düþünmeyelim, beynimiz aþýnmasýn...
“Haksýz mýyým Arif Bey?”
Ahmet Zeki YEÞÝL
"Ahmet Zeki YEÞÝL" bütün yazýlarý için týklayýn...