Ahmet Zeki YEÞÝL
Eskiden Araba Yoktu
Bir varmýþ, bir yokmuþ. O yokmuþ, bu yokmuþ. Eskiden araba da yokmuþ, at arabasý da yokmuþ, taþ arabasý da yokmuþ. Kimse, kimseye “Yürüüü taþ arabasýýý!” diye baðýrmýyormuþ. Çünkü henüz, o yuvarlak þey icad edilmemiþ. Oysa Kars’ta, yuvarlak kaþar peyniri üretiliyormuþ. Kaþar peyniri yerken, kimsenin aklýna tekerleði icad etmek gelmemiþ. Araba olmadýðý için, yön bulma yeteneði güçlü olan eþekler çok kýymetliymiþ. Dolayýsýyla, navigasyona da ihtiyaç yokmuþ. Çok zenginler, atlara binermiþ; attan inip eþeðe binmezmiþ. Ýstanbul- Ankara arasý, deve kervanýyla on gün sürermiþ. Tabii, kervanýn baþýndaki eþeðin keyfine kalmýþ... Eþek bazen, develeri döndürüp dolaþtýrýp ayný yere getirirmiþ. Vatandaþ, “Benim kargom nerde kaldý?” diye sual edermiþ. Telefon da yok, açýp sorsun... Ýnsanlar, haberleþmek için güvercin uçuruyormuþ. Ancak güvercinler, nerede iþ var, aþ var oraya gidiyor ve bir daha dönmüyormuþ.
Babamýn da bir eþeði varmýþ, “Aii aii” þeklinde korna sesi çýkarýyormuþ. Yaþlanýnca, kornasý bozulmuþ. Babam onu sucukçulara satýp, ikinci el bir at almýþ. Ancak bu at, kilometrede bilmem kaç lira yakýyormuþ. O zamanýn parasýyla çok fazla tabii. Babam, “Olmaz böyle” demiþ ve atýmýza tüp taktýrmýþ. Randýman almýþ mý? Hayýr! Çünkü at, gaz kokusundan gýcýk kapmýþ. Babam, “Ýçin rahat olsun, gaz kaçaðý senden deðil” demiþ ama at anlamamýþ. At, üzerinde kim varsa fýrlatýp atmaya baþlamýþ. Durum böyle olunca babam kýzmýþ, atý aldýðý adama götürmüþ. “Al atýný yap týmarýný” demiþ.
Aradan günler geçmiþ. Bir gün, Kars kaþarý ustasý mandýracý Kâmil Kaþar, tekerlek peyniri elinden düþürmesin mi? Peynir, gayri ihtiyari týngýr mýngýr yürümüþ. Ýþte o anda, mandýracý Kâmil’in kafasýnda þimþekler çakmýþ. Yirmidört saatte, dört tekerlekli bir araba yapmýþ ve tekerlerine yuvarlak kaþar peyniri takmýþ. Bu arada, “Arabaya taþ koydum civaným” þarkýsýný mýrýldanmýþ. Mandýracý Kâmil, ne yazýk ki arabasýna patent alamamýþ. Bu olayý duyan Hans isimli bir Alman, koþup gelmiþ. Bir adet paten karþýlýðýnda bu arabayý satýn almýþ. Hans, “Siz arabayla uðraþmayýn, biz yaparýz; size satarýz” demiþ. Ýþte, ünlü Alman araba markalarý böyle doðmuþ...
Uzun lafýn kýsasý, eskiden araba yokmuþ; milattan sonra olmuþ. Eskiden araba vardý da, biz mi binmedik?
Ahmet Zeki YEÞÝL
"Ahmet Zeki YEÞÝL" bütün yazýlarý için týklayýn...
Bir varmýþ, bir yokmuþ. O yokmuþ, bu yokmuþ. Eskiden araba da yokmuþ, at arabasý da yokmuþ, taþ arabasý da yokmuþ. Kimse, kimseye “Yürüüü taþ arabasýýý!” diye baðýrmýyormuþ. Çünkü henüz, o yuvarlak þey icad edilmemiþ. Oysa Kars’ta, yuvarlak kaþar peyniri üretiliyormuþ. Kaþar peyniri yerken, kimsenin aklýna tekerleði icad etmek gelmemiþ. Araba olmadýðý için, yön bulma yeteneði güçlü olan eþekler çok kýymetliymiþ. Dolayýsýyla, navigasyona da ihtiyaç yokmuþ. Çok zenginler, atlara binermiþ; attan inip eþeðe binmezmiþ. Ýstanbul- Ankara arasý, deve kervanýyla on gün sürermiþ. Tabii, kervanýn baþýndaki eþeðin keyfine kalmýþ... Eþek bazen, develeri döndürüp dolaþtýrýp ayný yere getirirmiþ. Vatandaþ, “Benim kargom nerde kaldý?” diye sual edermiþ. Telefon da yok, açýp sorsun... Ýnsanlar, haberleþmek için güvercin uçuruyormuþ. Ancak güvercinler, nerede iþ var, aþ var oraya gidiyor ve bir daha dönmüyormuþ.
Babamýn da bir eþeði varmýþ, “Aii aii” þeklinde korna sesi çýkarýyormuþ. Yaþlanýnca, kornasý bozulmuþ. Babam onu sucukçulara satýp, ikinci el bir at almýþ. Ancak bu at, kilometrede bilmem kaç lira yakýyormuþ. O zamanýn parasýyla çok fazla tabii. Babam, “Olmaz böyle” demiþ ve atýmýza tüp taktýrmýþ. Randýman almýþ mý? Hayýr! Çünkü at, gaz kokusundan gýcýk kapmýþ. Babam, “Ýçin rahat olsun, gaz kaçaðý senden deðil” demiþ ama at anlamamýþ. At, üzerinde kim varsa fýrlatýp atmaya baþlamýþ. Durum böyle olunca babam kýzmýþ, atý aldýðý adama götürmüþ. “Al atýný yap týmarýný” demiþ.
Aradan günler geçmiþ. Bir gün, Kars kaþarý ustasý mandýracý Kâmil Kaþar, tekerlek peyniri elinden düþürmesin mi? Peynir, gayri ihtiyari týngýr mýngýr yürümüþ. Ýþte o anda, mandýracý Kâmil’in kafasýnda þimþekler çakmýþ. Yirmidört saatte, dört tekerlekli bir araba yapmýþ ve tekerlerine yuvarlak kaþar peyniri takmýþ. Bu arada, “Arabaya taþ koydum civaným” þarkýsýný mýrýldanmýþ. Mandýracý Kâmil, ne yazýk ki arabasýna patent alamamýþ. Bu olayý duyan Hans isimli bir Alman, koþup gelmiþ. Bir adet paten karþýlýðýnda bu arabayý satýn almýþ. Hans, “Siz arabayla uðraþmayýn, biz yaparýz; size satarýz” demiþ. Ýþte, ünlü Alman araba markalarý böyle doðmuþ...
Uzun lafýn kýsasý, eskiden araba yokmuþ; milattan sonra olmuþ. Eskiden araba vardý da, biz mi binmedik?
Ahmet Zeki YEÞÝL
"Ahmet Zeki YEÞÝL" bütün yazýlarý için týklayýn...